Η ανάγνωση ενός βιβλίου θα μπορούσε κάλλιστα να συμπεριλαμβάνεται στη λίστα με τις μεγαλύτερες απολαύσεις του καλοκαιριού.
Η «Εφημερίδα των Συντακτών – Σαββατοκύριακο», στην ειδική έκδοση των 3,90 ευρώ, ανταποκρινόμενη για ακόμη μια χρονιά σε αυτή την πτυχή των διακοπών, σε συνεργασία με τις εκδόσεις Καστανιώτη θα προσφέρει στους αναγνώστες της τέσσερα βιβλία αστυνομικής μυθοπλασίας, γραμμένα από σύγχρονους Ελληνες συγγραφείς από τη σειρά «νουάρ» του εκδοτικού οίκου. Τέσσερα συναρπαστικά βιβλία που διαδραματίζονται με φόντο μια ελληνική κοινωνία σε αναταραχή…
«Τότε άκουσε το σφύριγμα και γύρισε. Αναμμένα κάρβουνα τα γυαλιστερά μάτια του αρπακτικού πουλιού κόλλησαν στα δικά της. Πάγωσε. Τα γαμψά νύχια τής ξέσκισαν το μπράτσο. Τρελαμένη από την αγωνία, έκανε ένα βήμα στο κενό…».
Και να πώς θα γίνει η αρχή. Από την έκδοση της «Εφ.Συν. Σαββατοκύριακο», που κυκλοφορεί στις 15 Ιουλίου με το βιβλίο «Μάσκες και Σερπαντίνες». Είναι το τρίτο μυθιστόρημα που έγραψε η Αννα Δάρδα-Ιορδανίδου, το 2016, μετά τα «Σαμπουάν και ρίμελ» και «Καφέ, τραμ και φόνοι».
Με σπουδές Αγγλικής Φιλολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Αγγλοϊρλανδικής Λογοτεχνίας στο Trinity College στο Δουβλίνο και Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο του Λάνκαστερ, όπου και έκανε διδακτορική διατριβή, έχει ασχοληθεί με την έρευνα σε θέματα Γλωσσολογίας, ενώ εργάστηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Iωαννίνων και στο TEI Πειραιά. Εχει και μια παράλληλη συγγραφική ιδιότητα, που απευθύνεται όμως σε άλλες ηλικίες: Γράφει και παραμύθια για παιδιά.
Στο μυθιστόρημά της, το αποκριάτικο κλίμα στο οποίο μας μεταφέρει, με μασκαράδες, μάσκες και σερπαντίνες, είναι ίσως η επιφανειακή εικόνα μιας Αθήνας που συγκλονίζεται από διαδηλώσεις, συγκρούσεις και κτίρια που παραδίνονται στις φλόγες.
Στις 144 σελίδες του, η πραγματική πλοκή ξετυλίγεται γύρω από ένα δυστύχημα στην πλατεία Κολωνακίου, περασμένα μεσάνυχτα, με αυτόπτες μάρτυρες δύο φίλες. Την Κλειώ Σακκά και τη Λίλιαν Κρωφτ, συνταξιούχες καθηγήτριες της Αγγλικής Φιλολογίας, που γράφουν cult ταξιδιωτικούς οδηγούς και παίζουν μπιρίμπα τις Κυριακές. Καθώς είναι και οι δύο περίεργες και «χώνονται» σε ξένες υποθέσεις, είναι φυσικό να ασχοληθούν με το απροσδόκητο συμβάν.
Οι εμμονές, οι προκαταλήψεις τους, αλλά και η αγάπη τους για τη λογοτεχνία του 19ου αιώνα τις εμπλέκουν όλο και βαθύτερα σε μια πολύπλοκη υπόθεση που δεν τις αφορά. Επίμονες, συχνά ενοχλητικές, αναστατώνουν φίλους και συγγενείς, γνωστούς και αγνώστους, μέχρι να μάθουν τι πραγματικά συνέβη τη μοιραία εκείνη νύχτα, που κρύος αέρας σάρωνε τους σκοτεινούς δρόμους κι έφερνε πότε πότε απόηχους μουσικής.
«Η συγγραφέας θέλει να μιλήσει για όσα βιώνουν σήμερα οι Αθηναίοι από το Κολωνάκι μέχρι τον Κολωνό, ενώ επιχειρεί να αποκαλύψει τα οικονομικά συμφέροντα που κρύβονται, συνήθως, πίσω από τις αξιοποιήσεις περιοχών της Αθήνας. Δεν παραλείπει να αναφερθεί στους αποτυχημένους γάμους, στη διακίνηση μαύρου χρήματος, στα όσα κρύβονται πίσω από τις αναθέσεις δημοσίων έργων, μα κυρίως ενδιαφέρεται να τονίσει ότι σε τούτη τη χώρα οι δράστες εγκλημάτων μένουν ατιμώρητοι, εξαιτίας της ανάμειξης –και– των μυστικών υπηρεσιών.
Σε κάθε περίπτωση, το βιβλίο ˮΜάσκες και σερπαντίνες“ αποτελεί μια μικρή τοιχογραφία της σύγχρονης αθηναϊκής κοινωνίας τον καιρό του Μνημονίου», σημειώνε στη βιβλιοκριτική του στο «Βήμα» ο καθ’ ύλην αρμόδιος στο είδος του αστυνομικού μυθιστορήματος, Φίλιππος Φιλίππου.
Δραττόμενοι της ευκαιρίας από την προσφορά του βιβλίου της Αννας Δάρδα-Ιορδανίδου, που έχει την επιπλέον ιδιότητα του μέλους της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (ΕΛΣΑΛ), είχαμε μια σύντομη συνομιλία μαζί της γύρω από το νουάρ μυθιστόρημα.
● Γιατί διαβάζουμε αστυνομική λογοτεχνία σήμερα;
Δεν ξέρω. Ισως γιατί εθιζόμαστε στην παραβατικότητα που εισβάλλει από τις ειδήσεις στον νου μας ως καταλυτική πραγματικότητα. Τουλάχιστον ένα αστυνομικό μυθιστόρημα έχει αίσιο τέλος συνήθως. Τιμωρούνται οι κακοί και σώζονται οι καλοί.
● Πώς ξεκίνησε η σχέση σας με την αστυνομική μυθοπλασία;
Είναι το ασφαλέστερο μυθιστόρημα που μπορεί να γράψει κανείς. Εχει τυπική δομή και περιεχόμενο, παρά την πολυμορφία.
● Θεωρείτε ότι το ελληνικό είδος διαφοροποιείται σε σχέση με τα αντίστοιχα του εξωτερικού;
«Το αστυνομικό μυθιστόρημα δεν γεννήθηκε εδώ. Διαμορφώθηκε και διαμορφώνεται σύμφωνα με τις διεθνώς επικρατούσες τάσεις. Η ενσωμάτωση και η προβολή τοπικών χαρακτηριστικών στον μυθιστορηματικό κόσμο επικρατεί στις μέρες μας. Επομένως το σύγχρονο ελληνικό αστυνομικό αποτυπώνει γεγονότα της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας. Οι ήρωές του, θύματα ή θύτες, περπατούν στις γειτονιές μας, είναι καθημερινοί άνθρωποι με τις συνήθειες, τις συμπεριφορές και τις πεποιθήσεις μας. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, το ελληνικό αστυνομικό δεν συγκροτεί “σχολήˮ, όπως το σκανδιναβικό, λόγου χάρη».
● Υπήρξαν συγγραφείς του είδους που σας επηρέασαν;
Για να μη με επηρεάσει κάποιος συγγραφέας -και μάλιστα οποιουδήποτε είδους- πρέπει να είναι πολύ κακός…
● Τι σας παρακίνησε για να γράψετε το «Μάσκες και σερπαντίνες»;
Από τις αναλύσεις του Μπαχτίν ώς τον συνωστισμό στους δρόμους της Πλάκας, με μαγεύουν τα καρναβάλια. Είναι η πεμπτουσία της στιγμιαίας ανατροπής των κανόνων.
♦ Να σημειωθεί ότι η προσφορά θα συνεχιστεί στις εκδόσεις της «Εφημερίδας των Συντακτών Σαββατοκύριακο» κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο με τα βιβλία: «Νεκρές ώρες» του Βασίλη Δανέλλη που θα κυκλοφορήσει στις 29/7, «Εγκλημα στη Φωκυλίδου» της Μιμής Φιλιππίδη στις 12/8, «Η ζήλια είναι μαχαιριά» του Ιερώνυμου Λύκαρη που θα έρθει με την έκδοση στις 2/9.
-320x213.jpg)
