Στο όνομά του πίνουν νερό χιλιάδες άνθρωποι στον πλανήτη, θεωρώντας ότι τους έσωσε τη ζωή, δείχνοντάς τους τον δρόμο προς την ευτυχία. Τα βιβλία του κυκλοφορούν, μεταφράζονται σε πολλές γλώσσες κι ανεβαίνουν στις λίστες των μπεστ σέλερ. Τα αποφθέγματά του γίνονται viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Είναι ένας από τους πιο επιδραστικούς συγγραφείς βιβλίων αυτοβελτίωσης, ένας ψυχίατρος, ψυχοθεραπευτής με απλό και κατανοητό λόγο, με λαϊκή σοφία, ένας σύγχρονος παραμυθάς.
Ο θρυλικός Αργεντινός Χόρχε Μπουκάι έχει πολλούς και φανατικούς θαυμαστές στην Ελλάδα κι αυτό αποδείχτηκε στην προχθεσινή εκδήλωση των εκδόσεων opera στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, όπου τα δελτία εισόδου εξαντλήθηκαν μέσα σε λίγες ώρες, ενώ ουρές σχηματίστηκαν στο τέλος για μια υπογραφή του.
Στην τρίτη του επίσκεψη στην Αθήνα δεν ήταν μόνος, είχε μαζί του τον γιο του Ντεμιάν. Οπως αποδείχτηκε, το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει γιατί ο γιος, εκτός του ότι εμφανισιακά μοιάζει εκπληκτικά στον πατέρα του, ακολουθεί επίσης τα βήματά του ως ψυχίατρος-ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας βιβλίων.
Στον όμορφο κήπο του Βυζαντινού, με τον καιρό να μην αποφασίζει αν θέλει ήλιο ή βροχή, ο Χόρχε και ο Ντεμιάν Μπουκάι βρήκαν έναν πρωτότυπο τρόπο να παρουσιάσουν τα νέα τους βιβλία, «Τα τρία ερωτήματα» και «Απιστία», αντίστοιχα, θέτοντας ερωτήσεις ο ένας στον άλλον -ακόμα και προβοκατόρικες-, σε μια πολύ ζωντανή κι ενδιαφέρουσα συζήτηση, ενώ τη μετάφραση έκανε η μεταφράστρια των βιβλίων τους, Κωνσταντίνα Επισκοπούλου.
Αμεσος, παραστατικός, με ευχάριστο χιούμορ αλλά και αυτοσαρκασμό, ο Χόρχε Μπουκάι, που χειροκροτήθηκε πολλές φορές, θέλησε εξ αρχής να διαλύσει τον μύθο της σοφίας του, χρησιμοποιώντας, όπως συνηθίζει, ένα παραμύθι. Ο ήρωάς του Ρασνρουντίμ, ένας απλός, καθημερινός άνθρωπος, πίστευε ότι η αλήθεια μπορεί να μεταδοθεί με εικόνες και παραμύθια, όχι μόνο με λόγια. Οι άλλοι πίστευαν ότι είναι σοφός επειδή είχε δει πολλά, διέδιδαν ότι έλεγε καταπληκτικά πράγματα και μαζεύονταν για να τον ακούσουν. Αλλά αυτός έφευγε λέγοντας «έχετε φανταστεί τι θέλω να πω»… «Δεν είμαι σοφός», κατέληξε ο Χόρχε, «κάποια πράγματα τα έχω κάνει καλά, κάποια άλλα όχι, αλλά ήρθα να σας δείξω αυτό που έχω κάνει καλύτερα και είναι ο γιος μου!».
Ο ίδιος τόνισε πως αγαπάει πολύ τα παραμύθια επειδή τα άκουγε μικρός από τους παππούδες του από τη Μέση Ανατολή -Αραβας ο ένας, Εβραίος ο άλλος- και από τον ιερέα πατέρα του. Το αγαπημένο του ήταν «το “Ασχημόπαπο”, που μιλάει για τις διακρίσεις. Δεν το ήξερα τότε, αλλά ήξερα ότι τα άλλα παιδιά με κορόιδευαν, με απέρριπταν, υπέφερα». Το νέο βιβλίο του «Τα τρία ερωτήματα. Ποιος είμαι; Πού πηγαίνω; Με ποιον;» αναφέρεται σε αυτά τα υπαρξιακά ερωτήματα που αντιμετωπίζει και το ασχημόπαπο για να «ανακαλύψει ποιος είναι, ένας κύκνος που πάει προς την ελευθερία, μαζί με τους άλλους κύκνους».

Αυτή η σειρά των ερωτήσεων είναι κατά την άποψή του αδιαπραγμάτευτη. «Το σημαντικό δεν είναι μόνο η αφετηρία και η άφιξη αλλά ο δρόμος, που είναι το νόημα της ζωής», είπε ο δημοφιλής συγγραφέας. «Αν ξεκινήσω με το να βρω ποιος είμαι και πού θέλω να πάω, τότε θα βρω ανθρώπους που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση για να κάνω τη διαδρομή και θα με συνοδεύουν είτε σε όλη τη διαδρομή είτε σε κάποια κομμάτια της. Ανάμεσα σε αυτούς θα βρω τον σύντροφό μου. Κανείς δεν μπορεί να φτάσει στην κορυφή ενός βουνού ή στα πιο ενδόμυχα της ψυχής μόνος του». Και συμπλήρωσε: «Αυτό το βιβλίο δείχνει το μονοπάτι που οδηγεί προς την ευτυχία. Ευτυχία είναι η βεβαιότητα ότι βαδίζουμε σε αυτό το μονοπάτι. Κι αν κάποια στιγμή αισθανθούμε ότι δεν είμαστε ευτυχισμένοι, πρέπει να ξανακάνουμε αυτές τις τρεις ερωτήσεις».
Ο άπιστος είναι σατανικός κι ο απατημένος χαζός;
Ο Ντεμιάν Μπουκάι δεν είχε αφορμή κάποιο παραμύθι, αλλά μια αληθινή ιστορία για να γράψει το βιβλίο του «Απιστία»: ένα φιλικό του ζευγάρι, πολύ αγαπημένο, κόντεψε να χωρίσει και έζησε καταστροφικές καταστάσεις όταν η σύζυγος απάτησε τον σύζυγο. «Πρόθεσή μου ήταν να κατανοήσουμε γιατί η απιστία είναι κάτι που βιώνουμε τόσο έντονα, τι κρύβεται πίσω από αυτά τα συναισθήματα και ότι κάθε απιστία δεν είναι το ίδιο», εξήγησε. «Δεν θεωρώ ότι η απιστία είναι κάτι καλό, είναι κάτι κακό, αν όμως μείνουμε μόνο στην κακή του πλευρά δεν θα καταφέρουμε να το ξεπεράσουμε».
Γιατί όμως βιώνουμε τόσο έντονα μια τέτοια κατάσταση; «Το πρώτο που νιώθουμε είναι μίσος και θυμός, όχι πόνος ότι θα χάσουμε τον άλλο. Γιατί; Δεν θέλω να σε δω γιατί νιώθω πολύ άσχημα για τον ίδιο μου τον εαυτό. Πραγματικό σκουπίδι. Ξαφνικά εξαφανίζεται η ψευδαίσθηση ότι είμαι ο μοναδικός, ο καλύτερος για σένα. Σε μισώ γιατί με κάνεις να μισώ τον εαυτό μου», είπε ο Ντεμιάν. «Τρία είναι τα πρώτα συμπεράσματα για την απιστία: Ο άπιστος είναι σατανικός. Ο απατημένος είναι χαζός. Δεν υπάρχει αγάπη στο ζευγάρι. Και τα τρία δεν είναι σωστά».
Κατά την άποψή του, «η απιστία δείχνει ότι ενδιαφερόμαστε πραγματικά για τον σύντροφό μας, αλλιώς θα τον εγκαταλείπαμε». Επίσης δεν πιστεύει ότι είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε ένα ζευγάρι, χειρότερα είναι ο έλεγχος και η τιμωρία. «Είμαι πεπεισμένος πως μπορεί να υπάρξει συγχώρεση. Χρειάζεται πολλή δουλειά και από τους δύο. Αλλά δεν ξεχνιέται το γεγονός. Λίγα ζευγάρια καταφέρνουν να επιστρέψουν στην προηγούμενη κατάσταση. Νομίζω, είναι αφορμή για τη μεταμόρφωση του ζευγαριού, να νιώσουν πιο προστατευμένοι, να χτιστεί εμπιστοσύνη, μια καλύτερη ατμόσφαιρα και να θωρακιστούν για μια ενδεχόμενη απιστία στο μέλλον».
