Η δράση παρηγορεί: κάποιες σκέψεις για τις εκδόσεις «Κείμενα» & «Μωβ Σκίουρος»

Από την απλή, την καθημερινή πράξη του κι από τη συμβατική μέσα στην κοινωνία θέση μέχρι την αγωνία της ελευθερίας του πνεύματός του, ο άνθρωπος διατρέχει μεγάλες ψυχικές αποστάσεις. Πονάει, ονειρεύεται, δρα και η ποίησή του, η τέχνη του ανάβουν τις μεγάλες φωτιές τους σε περιοχές που δύσκολα μπορούμε να προσδιορίσουμε, μάλλον εκεί που ίσως μυστικά συνορεύουν η απόλυτη ευδαιμονία και η απόλυτη απόγνωση.

Όταν ο Φοίβος ανακοίνωσε σε μας, τους λίγους δικούς του, ότι μετά από τριάντα χρόνια θα ξανανοίξει τον ιστορικό εκδοτικό οίκο «Κείμενα» του πατέρα του Φίλιππου, νιώσαμε πως ακόμα κι αν το ψωμί είναι πιο χρήσιμο από την ποίηση, αυτό δεν σημαίνει πως η ποίηση θα έπρεπε να πάψει να είναι ένας από τους σημαντικότερους στόχους του ανθρώπου. Τα λόγια είναι μεγάλα. Αλλά εκείνα που έχει να πει και να κάνει είναι ακόμα πιο μεγάλα. Ο Φοίβος Βλάχος ανήκει σ’εκείνους που έχουν τη γνώμη ότι ο «πόλεμος» δεν πρέπει να κυριαρχεί πάνω μας, με τρόπο τέτοιο ώστε να αποστομώνει τις φυσικές ή πνευματικές ροπές μας. Για τον Φοίβο υπάρχει η ανάγκη, η οποία βέβαια υπάρχει και πρέπει να λυθεί και θα λυθεί.

Η τέχνη γενικότερα στην εποχή μας μοιάζει να βρίσκεται σε αδιέξοδο. Οι στιγμές αυτές συμπίπτουν συνήθως και με ανάλογα κοινωνικά φαινόμενα, φαυλότητα πολιτική, ασημαντολογία, κακόβουλη κριτική. Μέσα σε τέτοιες ακριβώς συνθήκες είναι που παρουσιάζονται ορισμένοι άνθρωποι με θέληση να συντηρήσουν τη ζωή και να χύσουν καινούργιο αίμα στον ετοιμοθάνατο οργανισμό.

Τέτοιοι άνθρωποι είναι ο Φοίβος Βλάχος, η Χριστίνα Χαραλαμποπούλου και ο Σπύρος Παπαϊωάννου από το βιβλιοπωλείο «Ο Μωβ Σκίουρος». Άνθρωποι προικισμένοι με ιδιαίτερη ευαισθησία, με ειδική ικανότητα να συλλαμβάνουν και να αποτυπώνουν σε ανάλογες μορφές το διαφορετικό νόημα που πάει να πάρει η ομορφιά στην εποχή μας. Έχουν το ρίγος το διάχυτο που ακτινοβολεί πρώτα στα δικά τους μάτια. Άνθρωποι αναγκασμένοι σχεδόν να βαδίζουν μέσα στο άγνωστο.

Ας ελπίσουμε ότι πράγματα μεγάλα και ωραία θα συμβούν. Ας έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας τον στίχο του Éluard: «Εμείς από το μέλλον / Για μια μικρή στιγμή ας συλλογιστούμε τα όσα πέρασαν». Από τη μεριά μου θα ευχηθώ αυτό που είπε ο Ελύτης: Τέχνη – Τύχη – Τόλμη.

?Από τις Εκδόσεις «Κείμενα» κυκλοφορούν ήδη τα βιβλία «Κόρκυρα» της Κατερίνας Χανδρινού και «Αγάπη και Ξενιτιά» του Θοδωρή Καλλιφατίδη, ενώ η πιο πρόσφατη κυκλοφορία από τις εκδόσεις «Μωβ Σκίουρος» είναι οι «Συζυγίες» της Μαρίας Παπαϊωάννου.