Ανθρωπάκια με λουκέτο

Κάνοντας διακοπές στα νησιά της Ελλάδας οι εκπλήξεις μπορεί να είναι μεγαλύτερες από αυτές που αναμένει κανείς. Δεν είναι μόνο ο ήλιος, η θάλασσα, η ξεκούραση, το καλό φαγητό και οι άνθρωποι.

Υπάρχουν και τα μνημεία πολιτισμού που μπορούν να κάνουν κάποιον να αγαπήσει έναν τόπο. 

Στην πανέμορφη –λόγω τοπίου και φιλόξενων ανθρώπων– Ιο, που χάρη στις προσπάθειες δυναμικών ντόπιων κάνει μεγάλα βήματα για να προσφέρει ποιοτικές τουριστικές υπηρεσίες, ένα από αυτά θα μπορούσε να είναι το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης «Γιάννη Γαΐτη-Γαβριέλας Σίμωση», που χτίστηκε σε δεσπόζουσα θέση πάνω από τη Χώρα του νησιού, σε σχέδια της κόρης των δύο αυτών σημαντικών καλλιτεχνών, Λορέττας Γαΐτη, αρχιτέκτονα με ειδίκευση στα μουσεία.

Ο Γαΐτης είχε αγαπήσει τόσο το νησί, ώστε είχε χτίσει εκεί ένα σπίτι­-γλυπτό και το επέλεξε και ως τελευταία κατοικία του. 

Η κατασκευή του μουσείου έχει επί της ουσίας ολοκληρωθεί ήδη από το 2008, με συγχρηματοδότηση του ελληνικού Δημοσίου και της Ευρωπαϊκής Ενωσης (εντάχθηκε στο Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, υπολογίζεται ότι κόστισε περί τα 4 εκατ. ευρώ). Ωστόσο ακόμη δεν έχει λειτουργήσει. 

Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, υπάρχει σοβαρή έλλειψη πόρων για τη στελέχωσή του, ενώ ακόμη δεν έχουν επιλυθεί διάφορα τεχνικής και νομικής φύσης προβλήματα.

Οπως αναφέρει ο δήμαρχος Ιου, Μιχάλης Πετρόπουλος, το μουσείο πρέπει να λειτουργήσει σύντομα, ώστε να μπορέσει να προσελκύσει πόρους (δημόσιους και ιδιωτικούς).

Εχει δρομολογηθεί η σύσταση του καταστατικού μιας εταιρείας μεταξύ του δήμου και της κόρης του ζωγράφου, στην οποία ανήκουν τα δικαιώματα των έργων.

Ο κ. Πετρόπουλος, όμως, τονίζει ότι ο δήμος δεν μπορεί να καλύψει οικονομικά τη λειτουργία του μουσείου και για τον λόγο αυτό έχουν γίνει προσπάθειες ακόμη και για την πρόσκληση ιδιωτικών κεφαλαίων. 

Ωστόσο, ακόμη και αν υπάρχουν άνθρωποι που θα ήθελαν να βοηθήσουν οικονομικά, πρέπει να προηγηθεί η σύσταση της εταιρείας ώστε να υπάρχει η αναγκαία νομική κάλυψη. 

Το μουσείο είναι ένα αρχιτεκτονικά όμορφο σύμπλεγμα κτιρίων, απόλυτα συμβατό με το τοπίο, αλλά και την αισθητική του σπουδαίου Ελληνα ζωγράφου, που δημιουργήθηκε με σκοπό να φιλοξενήσει έργα του και αφηρημένα γλυπτά της Γαβριέλας Σίμωση.

Αποτελείται από τρεις εκθεσιακούς χώρους, αίθουσα εκδηλώσεων και ένα μικρό θέατρο. Βρίσκεται δίπλα στο δημοτικό θέατρο «Οδυσσέας Ελύτης», που έχει θέα προς το Αιγαίο και στο οποίο πραγματοποιούνται τακτικά εκδηλώσεις, συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις. 

Φτάνοντας στην κορυφή του λόφου, σε υποδέχονται τα πάντα επίκαιρα ανθρωπάκια του ζωγράφου, μνημεία της απρόσωπης και άχρωμη σύγχρονης κοινωνίας.

Εδώ βεβαίως δεν φορούν τα περίφημα ριγέ και ομοιόμορφα κοστούμια τους, αλλά είναι λευκά και ασβεστωμένα σαν το περιβάλλον κυκλαδικό τοπίο. 

Οι προσδοκίες που σου δημιουργούνται είναι μεγάλες. Οσο πλησιάζεις, όμως, διαπιστώνεις ότι το κτίριο μοιάζει εγκαταλειμμένο, αφημένο κάτω από τον ήλιο και τους ανέμους του Αιγαίου.

Ξερά αγριόχορτα στον περίβολο, λουκέτα στις πόρτες των εκθεσιακών χώρων, φθορές λόγω κλιματικών συνθηκών.

Όσοι τουρίστες ανεβαίνουν να το δουν, όταν συνειδητοποιούν ότι δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο από ένα άδειο κτίριο με λουκέτα στις πόρτες, φωτογραφίζονται με φόντο τα γιγάντια λευκά γλυπτά ανθρωπάκια και φεύγουν. 

Αίσθημα απογοήτευσης και πίκρας σε καταλαμβάνει όταν συνειδητοποιείς τι θα μπορούσε να προσφέρει το μουσείο στον επισκέπτη, που φτάνει γεμάτος προσδοκίες – αλλά και τι θα μπορούσε να προσφέρει στο ίδιο το νησί, ως πόλος έλξης φιλότεχνων, δεδομένου ότι τα έργα του Γιάννη Γαΐτη είναι διασκορπισμένα στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και, πλην ελαχίστων, βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές.