15 φωτογράφοι εξερευνούν «το πνεύμα της εποχής»

Ενα εργαστήρι, μια δραστήρια φωτογραφική λέσχη, μια επίκαιρη θεματική και να που 15 σύγχρονοι φωτογράφοι παίρνουν την πτήση από Ελλάδα για Παρίσι, για να εκθέσουν σε ένα ιστορικό βιβλιοπωλείο, τον «Δεσμό», από όπου έχει περάσει όλη η, ελληνική και όχι μόνο, διανόηση κατά τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, συμμετέχοντας σε ποικίλες εκδηλώσεις, λογοτεχνικές συναντήσεις, εικαστικές εκθέσεις, κινηματογραφικές προβολές. Ετσι, λοιπόν, η dremideamachine AMKE και η Φωτομέτρηση Φωτογραφική Λέσχη Σαλαμίνας εγκαινιάζουν αύριο, Σάββατο 7 Φεβρουαρίου την ομαδική έκθεση «The Spirit of the Time» («Το πνεύμα τις εποχής») στην Galerie Desmos του Παρισιού, συνεχίζοντας τη συνεργασία τους για πέμπτη χρονιά. Εκθέτουν 15 φωτογράφοι, που οι περισσότεροι συμμετείχαν στο Workshop – Εισαγωγή στις Πρακτικές της Σύγχρονης Τέχνης.

Στόχος της έκθεσης είναι να καταγράψει και να εκφράσει μέσα από τη δύναμη και τη δυναμική της εικόνας –έγχρωμης ή ασπρόμαυρης– τις κυρίαρχες διανοητικές, κοινωνικές, πολιτικές και πολιτιστικές τάσεις της εποχής. «Με πηγή έμπνευσης και αφετηρία το τραγούδι των Pink Floyd “Time” που περιγράφει το σοκ της συνειδητοποίησης με τι ταχύτητα περνάει ο καιρός και εξαφανίζεται… Κι ενώ κανείς πιστεύει ότι είναι στην αρχή μιας διαδρομής καταλαβαίνει ότι είναι στα μισά… σε αυτό το κομβικό σημείο η φωτογραφική τέχνη έρχεται μέσα από το κλικ που διαρκεί μόλις λίγα δευτερόλεπτα ν’ αφήνει ανεξίτηλο το ίχνος της, μια και όλες οι μεγάλες στιγμές στη φωτογραφία είναι απλά ένα κλικ», επισημαίνουν οι επιμελητές της έκθεσης, Εφη Μιχάλαρου και Δημήτρης Λεμπέσης.

Η προσέγγιση του χρόνου για τους φωτογράφους είναι προσωπική, εσωτερική, ποιητική. Ο χρόνος για την Ελένη Ανδρέου παραμένει εμπρός της εμμονικά, όσες φορές κι αν κλείσει τα μάτια για να καθαρίσει η ανάμνηση και να την καταγράψει με τον φακό της. Ενώ για τον Βασίλη Αντωνιάδη ο χρόνος κυλά, στέκεται και μας κοιτάζει σαν απάντηση στη δική μας παρουσία στον κόσμο.

Ο χρόνος είναι στο παρελθόν, στο μέλλον και στο παρόν για τον Ruud Broersma: παλιά βιβλία και ένα στιλό πάνω στα απομεινάρια μιας περασμένης εποχής. Για την Ελευθερία Γανωτίδου, οι ώρες γίνονται λεπτά, τα λεπτά δευτερόλεπτα και οι στιγμές αιώνες. «Κινούμαστε σε αέναους κύκλους. Kυλούν οι μέρες κι εμείς μένουμε μέσα μας παιδιά. Κι ύστερα, η ομίχλη. Το πέπλο του χρόνου αγκαλιάζει όσα γνωρίζαμε και αγαπούσαμε…», όπως υπογραμμίζει η ίδια.

Ο Θεοφάνης Ευαγγελοδήμος, πάλι, μετράει τον χρόνο σε επαφές, σε ρυτίδες, σε σιωπές. Σαν συμπαντικό μέγεθος (αρχέτυπο), ο Χρόνος είναι άπιαστος και μη αντιληπτός στον άνθρωπο για τον Μάνο Κιλημάντζο, επισημαίνουν οι διοργανωτές. Ο άνθρωπος διαισθάνεται τα αποτελέσματά του και προσπαθεί χωρίς επιτυχία να τον ερμηνεύσει με τις δικές του, περιορισμένες αισθήσεις.

Ακοίμητος ο χρόνος, ρέει, για τη Γεωργία Κοτσιρίλου, σταλάζει και αλλάζει τις μορφές του σταλακτίτη και του σταλαγμίτη. Ο φωτογράφος, ως γνήσιος flaneur, κατά τον Κώστα Λαγό, περιπλανιέται μέσα στο αστικό τοπίο, διαλογίζεται με τον χώρο και τον χρόνο. Ο Θανάσης Ξένος στέκεται στα πράγματα που φθείρει ο χρόνος.

Οι φωτογραφίες του Βαγγέλη Παπαθανασίου, πάλι, γεννήθηκαν από την ανάγκη του να σταθεί μέσα στη φύση και να την ακούσει. Ανάμεσα στα βουνά, στην ομίχλη και τη σιωπή ένιωσε το τοπίο να χάνει τα όριά του και να μετατρέπεται σε εμπειρία. Η Δήμητρα Παπαθεοχάρη εξερευνά τη σύνθετη και συχνά αντιφατική φύση του διπλού ρόλου της σύγχρονης γυναίκας. Μέσα από το έργο της, φωτίζει την ταυτότητα της γυναίκας ως μητέρας –πηγή ζωής, φροντίδας και ανιδιοτελούς αγάπης– και ταυτόχρονα ως δυναμικής επαγγελματία, που διαπρέπει στον εργασιακό χώρο, επιδιώκει στόχους και διεκδικεί τη θέση της στην κοινωνία.

Για να φτάσουμε στις αυτοπροσοπωγραφίες του Πάνου Παπασωτηρίου, που λειτουργούν ως καθρέφτες εσωτερικής αναζήτησης. Για τη Βίκυ Σουσούνη ο χρόνος κυλάει μέσα από το μέταλλο και τη σκιά. Καμπάνες που χτυπούν, σημάδια που θυμίζουν πως τίποτα δεν μένει… Η Αννα Σταμπίρα, πάλι, ευαισθητοποιείται πάνω στα περιβαλλοντικά ζητήματα καθώς είναι μέλος της εθελοντικής ομάδας καθαρισμού ακτών και δασών «Kathari-Zw» στη Σαλαμίνα. Τέλος, για τον Νικόλα Φυτερλέ, με έργο που κινείται ανάμεσα στο ντοκουμέντο και τη σκηνοθετημένη εικόνα, η φωτογραφία λειτουργεί ως πεδίο ενδοσκόπησης και ως εργαλείο νοηματοδότησης της ανθρώπινης παρουσίας και απουσίας.

ℹ️ Γκαλερί ΔΕΣΜΟΣ, 14 Rue Vandamme, Παρίσι 75014. Τηλ.: +33 1 43 20 84 04. Διάρκεια έκθεσης: 7-13/2/2026