Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι…

Για την επέτειο των 50 χρόνων από τα πρώτα βήματα του ανθρώπου στη Σελήνη, το γαλλικό Μουσείο Grand Palais παρουσιάζει έως τις 22 Ιουλίου μια ωραία και πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση, που αποκαλύπτει τη σχέση που έχει ο άνθρωπος με αυτόν τον πλανήτη.

Tίτλος «: Από το πραγματικό ταξίδι στα φανταστικά ταξίδια». Από την επιστημονική εξερεύνηση έως την καλλιτεχνική δημιουργία, η έκθεση προσκαλεί τους επισκέπτες σε μια περιήγηση με πρωτότυπα έργα τέχνης και αντικείμενα που εκφράζουν τα αναρίθμητα οράματα και συναισθήματα που έχει εμπνεύσει το φεγγάρι.

Μουσείο Grand Palais: «Η Σελήνη»

Στην έκθεση, η Σελήνη είναι πανταχού παρούσα και αναβιώνει τους προβληματισμούς μας, τα ερωτήματά μας για την ύπαρξη και το Σύμπαν. Οι πρόοδοι της γνώσης που επιτεύχθηκαν από τον 17o αιώνα επέτρεψαν στους ανθρώπους να γνωρίσουν τη Σελήνη και ακόμα και να την κατακτήσουν.

Ωστόσο, το ταξίδι στη Σελήνη δεν φαίνεται να έχει αλλάξει πολύ τη σχέση μας μαζί της. Το άστρο διατηρεί την αύρα του και τη δύναμη της γοητείας του. Συνεχίζει να μας προκαλεί ερωτήματα για την ύπαρξή μας και για αυτόν τον πλανήτη που είναι τόσο κοντά στη Γη και μας συντροφεύει με την τροχιά του.

Η Σελήνη μάς προσκαλεί να ονειρευτούμε και να περιπλανηθούμε στην έκθεση, ανάμεσα σε εκθέματα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, με έργα που έχουν δημιουργηθεί κυρίως στην Ευρώπη, αλλά και από τους πολιτισμούς της Αφρικής, της Αραβίας και της Απω Ανατολής. Ανακαλύπτουμε, επίσης, επιστημονικά μέσα που μαρτυρούν την ευρύτητα της έρευνας και της γνώσης σχετικά με την υπόσταση του ακατοίκητου αστεριού.

Η έκθεση περιλαμβάνει 190 έργα, ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία, βίντεο, φωτογραφίες και πρωτότυπες δημιουργίες που έγιναν για την έκθεση. Ανάμεσά τους έργα διασήμων, όπως οι Μαρκ Σαγκάλ, Μαν Ρέι, Φρανσουά Μορελέ, Μιρό, Ροντέν, Φελίξ Βαλοτόν. Η έκθεση χωρίζεται σε πέντε τμήματα. Η περιήγηση ξεκινάει με ένα ταξίδι που δεν είναι φανταστικό, είναι ένα πραγματικό ταξίδι που πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 1969.

Στη συνέχεια, προτείνει μια αναδρομή στο παρελθόν, στα ταξίδια προς τη Σελήνη που ονειρεύτηκε η λογοτεχνία και άλλες τέχνες. Από την αρχαιότητα, η ιδέα της μετάβασης στο φεγγάρι, με τα πιο τρέλα οχήματα, προκάλεσε τη δημιουργική απελευθέρωση, την εφευρετικότητα και την πιο αχαλίνωτη φαντασία. Με την αποστολή του «Apollo 11», το ταξίδι, που έγινε πραγματικότητα, ξεκίνησε μια νέα εποχή. Ωστόσο, η φαντασία δεν χάνει τα δικαιώματά της, αντίθετα αυξάνεται το ενδιαφέρον για την εξερεύνηση και σε άλλα αστέρια.

Η πρώτη προσπάθεια για να απεικονιστεί η Σελήνη έγινε από τον Tόμας Χάριοτ, το 1609. Το Φεγγάρι βρίσκεται υπό παρατήρηση. Οι πρώτοι χάρτες του πλανήτη σχεδιάζονται στα μέσα του 17ου αιώνα. Στο τέλος αυτού του αιώνα, ο Κασίνι δημιουργεί έναν χάρτη πιο ακριβή από τους προηγούμενους, που θα παραμείνει «αναφορά» μέχρι την εμφάνιση της φωτογραφίας. Η παρουσίαση του αντιγράφου του τηλεσκοπίου του Γαλιλαίου, τα πρώτα σχέδια και οι χάρτες και έπειτα οι φωτογραφίες, δείχνουν την εξέλιξη της γνώσης και τη συνειδητοποίηση μιας αντικειμενικής αλήθειας που δεν αναιρεί το όνειρο και την αισθητική περισυλλογή.

Στα πρώτα τρία τμήματα της έκθεσης παρουσιάζονται τρεις όψεις του φεγγαριού. Το πρώτο πρόσωπο της Σελήνης είναι ευεργετικό και χαϊδευτικό. Υπό την προστασία της, ο άνθρωπος ονειρεύεται, αγαπά, κοιμάται, προσεύχεται ή διαλογίζεται. Το δεύτερο πρόσωπο της Σελήνης είναι η ευμετάβλητη όψη, που παρομοιώνεται με τη «θηλυκή» έκφραση και τα καπρίτσια της μοιραίας γυναίκας.

Το τρίτο πρόσωπό της είναι το σκότος, η μελαγχολία, η τρέλα. Η Μαύρη Σελήνη απεικονίζεται ως δαιμονική πηγή των φαντασιώσεων και των φόβων. Στο τέταρτο τμήμα της έκθεσης, η Σελήνη προσωποποιείται. Από τα αρχαία χρόνια, το αστέρι απεικονίζεται ως θεότητα, σαν άντρας ή γυναίκα που συνδέονται συχνά με τις διαφορετικές φάσεις του φεγγαριού. Το τελευταίο μέρος της έκθεσης αφιερώνεται στην απεικόνιση της ομορφιάς.

Το άστρο ατενίζει τη Γη με ένα αποκαλυπτικό φως, περίεργο, οικείο, μελαγχολικό και πάντα στοχαστικό. Υπό το βλέμμα της Σελήνης, στη διαλογιστική του περιήγηση ο θεατής βιώνει μια μαγευτική εμπειρία, τη γοητεία της ομορφιάς και του μυστηρίου.