Οι Amnesia Pills επιτέλους έβγαλαν έναν ολοκληρωμένο δίσκο: το «Ripples in a linear world» με 8 νέα τραγούδια που γράφτηκαν την τελευταία τριετία, την τριετία της καραντίνας δηλαδή.
«Αν και υπήρχε παλιότερο υλικό, το οποίο παίζαμε στα live, θεωρήσαμε ότι τα συγκεκριμένα τραγούδια εξέφραζαν καλύτερα την κατεύθυνση του σύγχρονου ήχου που θέλαμε να ακολουθήσουμε», λένε στην «Εφ.Συν.». Παίζουν ποπ ροκ με αγγλικό στίχο. Οι Amnesia Pills είναι o Γιώργος Μπίλιος φωνή, o Σταύρος Πηλαδάκης πλήκτρα, o Στέφανος Ψαραδάκης τύμπανα, η Κιάρα Σαφαρή μπάσο και ο Κώστας Μιχαλός κιθάρα.
Τι μπορεί να περιμένει ένα τέτοιο σχήμα, εν έτει 2023, στην Ελλάδα; «Μάλλον τίποτα» απαντούν και γελούν. «Γενικά θεωρούμε ότι οι προσδοκίες στη ζωή δεν είναι κάτι που αποδίδει. Τα πράματα γίνονται πιο απλά (και κυρίως πιο όμορφα) εάν στη θέση της προσδοκίας τοποθετήσει κανείς την πίστη. Οχι με τη θρησκευτική έννοια, αλλά την πίστη ότι όταν μοιράζεσαι κάτι δικό σου, κάτι αληθινό με τον έξω κόσμο, θα κάνει τη διαδρομή που του αξίζει. Αλλωστε ποτέ δεν ξέρουμε τι κυματισμούς (ripples) μπορούν να προκαλέσουν οι πράξεις μας (εξ ου και ο τίτλος του άλμπουμ)».
Τα τραγούδια τους μιλούν για θέματα όπως η μοναξιά σε μια σχέση, ο υπαρξιακός πόνος, η ενοχή του πόθου, η μεταχείριση του πλανήτη από τον άνθρωπο κ.ά. Δύσκολη και ζόρικη θεματική. «Δεν θα τη χαρακτηρίζαμε ως δύσκολη, υπάρχει σίγουρα η αγάπη και η έλλειψη ή το τέλος της, η αγωνία για τον πλανήτη, η ενηλικίωση, αλλά και η ελπίδα ότι έρχονται καλύτερες μέρες. Προσπαθούμε να μιλάμε για σοβαρά πράγματα με ευχάριστο τρόπο και όχημα την pop μουσική».
● Είναι εποχή για κυκλοφορία άλμπουμ ή πλέον είναι μόνο για μεμονωμένα τραγούδια;
Εξαρτάται από το είδος της μουσικής και το κοινό στο οποίο απευθύνεται κανείς. Η τρομαχτική ευκολία με την οποία σήμερα μπορεί οποιοσδήποτε να κυκλοφορήσει τη μουσική του έχει οδηγήσει σε τέτοιο όγκο διαθέσιμης μουσικής στις πλατφόρμες που στην ουσία καταλύει την επιλογή αντί να την ενισχύει. Σε αυτό επιτείνει το γεγονός ότι δεν έχουν όλα τα μεμονωμένα τραγούδια που κυκλοφορούν τη στόφα του single. Εμείς προτιμήσαμε μια μέση λύση, δηλαδή να κυκλοφορήσουμε ένα άλμπουμ το οποίο θα ακούγεται ως σύνολο και θα περιέχει σχετικά λίγα κομμάτια (μόλις κάποια εκ των οποίων είχαν ήδη βγει ως singles).
● Υπάρχει κλωνοποίηση στη μουσική;
Δεν θα το θέταμε κατ’ αυτό τον τρόπο. Ισως δεν διανύουμε την καλύτερη περίοδο της μουσικής δημιουργίας, αλλά και αυτό σχετίζεται με το κοινό. Αν ρωτήσεις π.χ. έναν δεκαπεντάχρονο δεν θα σου απαντήσει το ίδιο με έναν πενηντάρη.
● Τι θα απαντήσουν;
Ο ένας φτιάχνει τώρα τις αναμνήσεις του με τη μουσική, ενώ ο άλλος μπορεί και να δυσκολεύεται να βρει χώρο μέσα του για καινούργια τραγούδια. Πάντως η αγωνία πολλών καλλιτεχνών να ξεχωρίσουν και να κάνουν επιτυχία οδηγεί πολλές φορές σε επαναλήψεις.
● Εχω την αίσθηση πως ο κόσμος δεν βάζει, όπως παλιά, τη μουσική στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός του…
Η μουσική υπάρχει και θα υπάρχει πάντα, ο τρόπος πρόσβασης αλλάζει. Κάποτε ο κόσμος πήγαινε στα δισκοπωλεία, τώρα έχει όλη τη μουσική διαθέσιμη στο κινητό του. Η μουσική πάντα θα συντροφεύει τη ζωή μας και θα ντύνει τις αναμνήσεις μας.
