«Η ελληνική ορχηστρική μουσική έχει μεγάλη δυναμική»

Ο Σταύρος Λάντσιας, από τους σημαντικότερους συνθέτες και πιανίστες στον χώρο της ορχηστρικής μουσικής, δίνει μια συναυλία την Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου στον «Παρνασσό» μαζί με τους συνοδοιπόρους του Ανδρέα Πολυζωγόπουλο και Γιώργο Καλούδη, τους μουσικούς δηλαδή που απαρτίζουν το Σταύρος Λάντσιας Trio. Θα παρουσιάσουν ένα ατμοσφαιρικό μουσικό πρόγραμμα βασισμένο στη μελωδία, τη δεξιοτεχνία και τον αυτοσχεδιασμό με εικόνες και επιρροές από την κλασική, την κινηματογραφική και την τζαζ μουσική. 

Πώς δημιουργήθηκε το Σταύρος Λάντσιας Trio, πώς είναι η συνεργασία μεταξύ σας και ποια επίδραση έχει στην εξέλιξή σου ως μουσικού και δημιουργού;    

Αφορμή ήταν η πρόσκληση από τη Γιώργα Σολομώντος (μορφωτική ακόλουθος της πρεσβείας της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Βερολίνο) για μια σειρά συναυλιών στη Γερμανία σε εκκλησίες, μουσεία και αίθουσες συναυλιών, πάντα με ακουστικό φυσικό ήχο. Αισθάνομαι χαρά και τιμή να παίζω με αυτούς τους δύο μουσικούς. Με συναρπάζει η ιδέα να ερμηνεύουν τη μουσική μου όχι μόνο δεξιοτέχνες οργανοπαίκτες, αλλά και συνθέτες. Ο Γιώργος και ο Ανδρέας έχουν μια ολοκληρωμένη αισθητική άποψη για τη μουσική και όποτε γράφω μια καινούργια μελωδία ανυπομονώ να ακούσω τις δικές τους προσθήκες. Φιλοδοξώ η μουσική μου να είναι η αφορμή να εκφραστούν με τρόπο που ούτε εγώ αλλά ούτε αυτοί το περιμένουν!  

Τι θα παίξετε στη συναυλία;

Φυσικά τα κομμάτια από το νέο άλμπουμ μου «Stavros Lantsias Trio Live at St. Paul’s Anglican Church, Athens» -που μόλις κυκλοφόρησε και περιλαμβάνει τη ζωντανή ηχογράφηση της συναυλίας στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου, καινούργιες συνθέσεις μου, διασκευές παλιότερων θεμάτων του και ένα πρελούδιο του Σοπέν-, αλλά και κάποιες νέες συνθέσεις μου. Παίζοντας ζωντανά μπορώ επιτέλους να δοκιμάσω κάποιες ιδέες μου με μουσικούς μπροστά στο κοινό ξανά. Είμαστε και οι τρεις ενθουσιασμένοι που θα ξαναπαίξουμε μαζί, προσωπικά μου έχει λείψει η συντροφικότητα του γκρουπ.  

Στο νέο άλμπουμ σου περιλαμβάνεται το κομμάτι «Growing Apart – Dedicated to Manos Xadjidakis», μια αναφορά στον Μάνο Χατζιδάκι, τον αγαπημένο σου Ελληνα συνθέτη και πιανίστα όπως έχεις αναφέρει κατά καιρούς. Πόσο βαθιά σ’ επηρέασε η μουσική αυτού του κορυφαίου δημιουργού;

Λίγο μετά την εγκατάσταση μου στην Αθήνα είχα την τύχη να συνεργαστώ με την Ελλη Πασπαλά. Παρακολουθώντας την να ερμηνεύει τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι (φωνητικά και πιανιστικά) με βοήθησε να μπω στον αισθητικό κόσμο αυτού του τόσο προικισμένου δημιουργού. Πιστεύω ότι παίζοντας τη μουσική του και διαβάζοντας τα κείμενά του έγινα όχι μόνο καλύτερος μουσικός, αλλά και καλύτερος άνθρωπος.

Μια και μιλάμε για επιρροές, ποιοι άλλοι συνθέτες ή σολίστ είναι… υπεύθυνοι για τη διαμόρφωση του καλλιτεχνικού ύφους σου και ποια είδη μουσικής αποτελούν τις κύριες πηγές έμπνευσής σου;

Θα αναφέρω μερικούς «δασκάλους» μου. O Keith Jarrett, ακόμα και τώρα έπειτα από τόσες ακροάσεις, με μαγεύει από τις πρώτες νότες στο σόλο άλμπουμ «The Koln Concert». O «παιχνιδιάρης» Chick Corea, το άγγιγμα του Bill Evans, ο πάντοτε μοντέρνος Herbie Hancock. Αλλά και συνθέτες κινηματογραφικής μουσικής όπως ο Ennio Morricone, τραγουδοποιοί όπως ο αγαπημένος μου Sting. Eίναι πολλοί και η μεγαλύτερη χαρά μου είναι να ανακαλύπτω καινούργιους μουσικούς που να με συγκινούν και να με εμπνέουν να είμαι δημιουργικός.

Πώς αποτιμάς την καλλιτεχνική διαδρομή σου μέχρι τώρα και πόσο ικανοποιημένο σε αφήνει;

Νιώθω πολύ ωραία όταν εισπράττω ότι η μουσική μου παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή κάποιων ανθρώπων. Ξέρω πώς νιώθουν διότι και για μένα οι αγαπημένες μου μουσικές είναι σαν το σάουντρακ της ζωής μου. Την ίδια στιγμή έχω την αγωνία να σταθώ στο ύψος των προσδοκιών που μπορεί να έχουν οι ακροατές από εμένα. Το ταξίδι της δημιουργίας του δικού μου μουσικού κόσμου συνεχίζεται και ομολογώ ότι δεν έχω σταματήσει για να αποτιμήσω την πορεία μου μέχρι τώρα, ελπίζω ότι έχω ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μου!

Τι ανταπόκριση έχει η ελληνική τζαζ στη διεθνή μουσική σκηνή;

Οι εμπειρίες που έχω από συναυλίες μου στη Γερμανία και με τους Human Touch στα Βαλκάνια μου δίνουν την εντύπωση  ότι η ελληνική ορχηστρική μουσική έχει μεγάλη δυναμική. Πιστεύω πολύ στη νέα γενιά ικανότατων μουσικών που ωριμάζουν πολύ γρήγορα και σύντομα όλο και περισσότερα ελληνικά γκρουπ θα εμφανίζονται σε τζαζ φεστιβάλ στο εξωτερικό.

Η προβολή της ελληνικής τζαζ από τα μέσα ενημέρωσης -κυρίως από το ραδιόφωνο- δεν είναι αυτή που της αξίζει. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Είναι αναμενόμενο διότι υπάρχει η εντύπωση ότι «δεν πουλάει», είναι «δύσκολη». Η τζαζ είναι μουσική που σε κερδίζει πιο εύκολα σε μια συναυλία παρά στο ραδιόφωνο. Ευτυχώς στην εποχή τού Youtube το κοινό μπορεί να ανακαλύψει μουσικές και να περιπλανηθεί ελεύθερα με τρόπο που το σημερινό, στην πλειονότητά του play list, ραδιόφωνο δεν μπορεί.

Και μετά τη συναυλία, τι προβλέπει το πρόγραμμα για το Σταύρος Λάντσιας Trio;

Ευελπιστώ σύντομα, κλείνοντας τον κύκλο της απομόνωσης λόγω της πανδημίας, να ξαναβρεθούμε με το κοινό σε συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ευτυχώς μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης μπορούμε να ενημερώνουμε εκείνους που ενδιαφέρονται.  

INFO: Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου, Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός (πλατεία Αγ. Γεωργίου Καρύτση 8). Ωρα έναρξης: 21.00. Eισιτήρια: 15 ευρώ διακεκριμένη ζώνη, 12 ευρώ γενική είσοδος, 10 ευρώ φοιτητικό/ανέργων/ΑμεΑ/εξώστης.