Το «αχ» της λαχτάρας για το άγνωστο που χαράζει

Ο Θανάσης Σκαργιώτης είναι ένας νέος τραγουδοποιός που κυκλοφόρησε, πριν από λίγο καιρό, στο δραστήριο «Ogdoo Music Group», το άλμπουμ «Της χαραυγής το αχ» το οποίο μπορείτε να ακούσετε, αποκλειστικά, στις ψηφιακές πλατφόρμες.

Με καταγωγή από τα Ιωάννινα και τη Θεσσαλονίκη, ο Θανάσης έχει ακούσματα τόσο από την έντεχνη όσο και από την παραδοσιακή μουσική. Εγραψε τους στίχους (εκτός από τα «Πουλιά της λήθης» τους οποίους υπογράφει ο πατέρας του, συγγραφέας Μάνθος Σκαργιώτης), τη μουσική και ερμηνεύει ο ίδιος τα κομμάτια (σε ένα είναι μαζί με την Πολυξένη Καράκογλου). Η ενορχήστρωση του άλμπουμ είναι του Θύμιου Παπαδόπουλου.

«Ο τίτλος “Της χαραυγής το αχ” δεν είναι τίτλος κάποιου τραγουδιού του δίσκου, ούτε υπάρχει σαν φράση μέσα στους στίχους» λέει στην «Εφ.Συν.» ο Θανάσης Σκαργιώτης. «Ηθελα να περιγράψω αυτό που υπάρχει μέσα μου και ό,τι συμβαίνει γύρω μας αυτή την περίοδο. Κρύβει τους αναστεναγμούς της λύτρωσης, της τρυφερότητας αλλά και της θλίψης, κρύβει φόβο και εμμονή, αλλά είναι και το “αχ” του ονείρου, της λαχτάρας και της επιθυμίας για το άγνωστο που χαράζει.

Το άλμπουμ είναι μια γέφυρα ανάμεσα στο δυτικό μουσικό μου κόσμο και την παράδοση, με το παραδοσιακό στοιχείο να κυριαρχεί. Τύμπανα, νταούλια, βιολιά, κλαρίνα, φλογέρες, σαξόφωνα, λαούτα, ηλεκτρικές κιθάρες κλπ. συνθέτουν τον ήχο που κουβαλάω από όσο με θυμάμαι. Ηχοι και εικόνες που με συνδέουν με τις ρίζες μου, με την Ηπειρο και τη Μακεδονία, με τις ανησυχίες της πιο “ροκ” εφηβείας, με τις ανησυχίες τού τώρα και με τους ανθρώπους που αγάπησα. Αυτά όλα βρήκαν σπίτι στο νέο δίσκο».

● Οι τραγουδοποιοί νιώθουν καλύτερα να λένε οι ίδιοι τα κομμάτια τους, πιο σίγουροι κάπως;

Νιώθω πιο ασφαλής χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θέλω να αποφύγω συνεργασίες∙ ίσα ίσα, πιστεύω πολύ στην ομαδικότητα. Οσον αφορά το τραγούδισμα, είμαι πολύ ανοιχτός στο να πουν άλλοι δικό μου υλικό. Ισως, όσοι γράφουμε οι ίδιοι να βλέπουμε λίγο πιο εύκολα τη σύνδεση όλων των κομματιών που οδήγησαν στο τελικό ηχητικό αποτέλεσμα, να αναγνωρίζουμε το βαθύ εσωτερικό μας κίνητρο που μας οδήγησε στη συγκεκριμένη έμπνευση, μια και οι ίδιοι περάσαμε την όλη διαδικασία.

Είναι θέμα πρακτικό. Τα τραγούδια, όμως, τα νιώθω σαν ανεξάρτητες οντότητες, σαν να μην ανήκουν σε εμάς. Μπορεί να έρθει κάποιος που θα βρει πτυχές του εαυτού του μέσα στο τραγούδι μου, να γίνει μέρος της ιστορίας μου, να πλάσει και τη δικιά του και να το απογειώσει με την ερμηνεία του.

● Δύσκολη περίοδος αυτή για κυκλοφορίες δίσκων. Πώς το παλεύεις το θέμα;

Γενικότερα είναι δύσκολο να φτιάξεις ένα δίσκο. Είναι υπόθεση χρονοβόρα και κοστοβόρα, μια και οι νεότεροι έχουμε επωμιστεί οι ίδιοι τα έξοδα. Εργάζομαι ως φυσικός και δούλεψα πολλές ώρες σε μαθήματα για να αντεπεξέλθω. Τ

ην περίοδο αυτή δεν μπορούμε να ανταμώσουμε με τον κόσμο να του δώσουμε ή να αγοράσει το CD, γι’ αυτό και προτίμησα να κυκλοφορήσει ο δίσκος μόνο ψηφιακά, προς το παρόν. Ωστόσο, μπορώ να πω ότι είμαι χαρούμενος και παραμένω αισιόδοξος, ανυπομονώντας να βρεθούμε πάλι με το κοινό και να μοιραστούμε τις ιστορίες μας.

● Και η ενορχήστρωση του Θύμιου Παπαδόπουλου;

Πήραν άλλη ανάσα τα τραγούδια, άλλη έκταση και ένιωσα να τα ακούω σαν να ήμουν ένας ξένος ακροατής. Κρύβει μαγεία αυτή η στιγμή. Ο Θύμιος έχει ηχογραφήσει και όλα τα πνευστά. Πολλές φορές, έκλεινα τα μάτια και απολάμβανα αυτό που συνέβαινε στο στούντιο.