Ρημ Χατίμπ
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ο Γιάννης Αγγελάκας είναι ωραίος άνθρωπος. Όχι μόνο για τη μουσική και τους στίχους του. Αλλά επειδή στην προχθεσινή συζήτηση για το βιβλίο του («Ο μεγάλος μαθητής και ο μικρός δάσκαλος», εκδόσεις Καστανιώτη) κι ενώ είχε τρία μικρόφωνα μπροστά του να τον περιμένουν να μιλήσει για τον εαυτό του κι όλα τα ωραία που έχει δημιουργήσει, αυτός επέλεξε να δώσει απευθείας τον λόγο στο κοινό. Κι αυτό είναι πράγματι σπάνιο. Ειδικά όταν έχεις από κάτω ένα μαγαζί γεμάτο από ανθρώπους κάθε ηλικίας που έχουν χορέψει ξέφρενα σε συναυλίες σου ή έχουν κλάψει με τους στίχους σου και περιμένουν με δίψα ένα μικρό κομμάτι σοφίας.

Η σοφία του Αγγελάκα όμως, αν μας επιτρέπει να την ονομάσουμε έτσι, δεν εκφράζεται συμβατικά. Εκφράστηκε μέσα από ειλικρινείς απαντήσεις που είχαν στον πυρήνα τους νέα, ευρύτερα ερωτήματα. Μέσα από το χιούμορ που διακατέχει τον προφορικό λόγο και τη γραφή του. Μέσα από την «ορμή που νικάει τον φόβο».

«Ο μεγάλος μαθητής και ο μικρός δάσκαλος» είναι ένας μεγάλος διάλογος με πολλές, μικρές ανάσες. Το βράδυ της Παρασκευής λοιπόν ο Γιάννης Αγγελάκας και ο, πολύ καλός, Νίκος Γιούσεφ, διατηρώντας τη διαλογική μορφή του βιβλίου, μας διάβασαν αποσπάσματα που διάλεξαν εκείνοι και άλλα που «παρήγγειλε» το κοινό, γεμίζοντας ασφυκτικά τη «Βραζιλιάνα» στα Πετράλωνα, που όσες καρέκλες κι αν είχε δεν θα μπορούσε να χωρέσει τον κόσμο ο οποίος ήρθε διψασμένος για ποίηση και μουσική.