Το έτος που φεύγει κλείνει έναν δύσκολο και επίπονο κύκλο για τον υπογράφοντα, οπότε θα μου επιτρέψετε έναν πιο προσωπικό τόνο στην κατάρτιση της συγκεκριμένης λίστας.
Αποφάσισα, λοιπόν, να παρουσιάσω δέκα ξένες κυκλοφορίες και πέντε ελληνικές που ξεχώρισα ακούγοντάς τες αυτή τη χρονιά. Δεν αποτελούν απαραίτητα τις καλύτερες κυκλοφορίες, όμως είναι δίσκοι που ξεχώρισαν, συζητήθηκαν και, σε προσωπικό επίπεδο, με συνόδευσαν σε ένα δύσκολο ταξίδι.
Ας τους δούμε αλφαβητικά.
Billie Eilish – When We All Fall Asleep, Where Do We Go?
Μπορεί ένα μικρό πρωτοεμφανιζόμενο κορίτσι να συναρπάσει την μουσική βιομηχανία και το κοινό; Κι όμως μπορεί. Η 18χρονη από το Λος Άντζελες μας έβαλε μέσα στον art pop κόσμο της και μας χάρισε ένα ντεμπούτο ευρείας αποδοχής με καταπληκτικές ερμηνείες. Ευχόμαστε να συνεχίσει στον ίδιο δρόμο.
Cult Of Luna – A Dawn to Fear
Η μεγάλη επιστροφή των Σουηδών είναι γεγονός. Οι Cult Of Luna μας χάρισαν έναν καταπληκτικό post metal δίσκο, πραγματοποιώντας μία όμορφη επιστροφή στα παλιά τους αγαπημένα λημέρια. Μια σημαντική μπάντα της εποχής μας δείχνει τα δόντια της. Αλήθεια πόσο εύκολο είναι πια να γράφει ένας μουσικός 13λεπτα τραγούδια που να έχουν νόημα και συνέχεια;
Fontaines D.C – Dogrel
Το Δουβλίνο έχει την τιμητική του σε αυτή τη λίστα. Οι Ιρλανδοί μας δείχνουν ότι το post punk και έχει λόγο ύπαρξης και μπορεί να μας χαρίσει όμορφες και συναισθηματικές στιγμές. Ξεσπάσματα, στιχουργικές ανησυχίες, γρήγορο μπάσο και εκρηκτικά τύμπανα. Οι Fontaines D.C. μόλις κατέφθασαν.
Michael Kiwanuka – Kiwanuka
Ο Kiwanuka κατάφερε να μας εκπλήξει όλους από το ντεμπούτο album του. Τώρα στην Τρίτη δισκογραφική δουλειά του πάει τον soul / pop ήχο του ένα βήμα παραπέρα με βασικό όπλο την πολύ καλή φωνή που διαθέτει, το άρτιο performance και την ικανότητα που τον διακρίνει ως συνθέτη.
The Murder Capital – When I Have Fears
Πίσω στο Δουβλίνο για ακόμη ένα εκρηκτικό ντεμπούτο. Όλη η αλητεία της Ιρλανδίας είναι μαζεμένη σε αυτό το album με τους Murder Capital να μην χαρίζονται σε κανέναν μας.
Nick Cave – Ghosteen
Δεν είναι ο καλύτερος δίσκος του Nick Cave, δεν είναι καν κοντά στον ήχο των Bad Seeds όπως τους γνωρίσαμε και τους λατρέψαμε. Το Ghosteen όμως είναι ο θρήνος ενός πατέρα, η ανάγκη του Cave να επικοινωνήσει τα συναισθήματά του μετά τον χαμό του γιου του και για τον λόγο αυτό έχει μια ατμόσφαιρα επιβλητική.
Reignwolf – Hear Me Out
Το ντεμπούτο του Reignwolf μπαίνει σε αυτή τη λίστα επειδή αναφωνήσαμε όλοι «επιτέλους». Ένας μουσικός που απέκτησε μεγάλο κοινό χωρίς επίσημη δισκογραφική δουλειά, κυρίως εξαιτίας των live εμφανίσεών του. Εδώ μας παρουσιάζει την fuzz/blues πλευρά του με τον καλύτερο τρόπο.
Rival Sons – Feral Roots
Και γιατί να μην το πούμε; Το hard rock σε πείσμα ορισμένων που διαφημίζουν τον… θάνατό του παραμένει ζωντανό και έχει την ικανότητα να μας προσφέρει δίσκους σαν αυτόν. Οι Rival Sons κρατούν ψηλά τη σημαία του «κλασικού» ήχου, δεν νιώθουν την ανάγκη να απομακρυνθούν από τις hard rock/folk καταβολές τους και κυκλοφόρησαν ένα album που πραγματικά απολαύσαμε.
Slipknot – We Are Not Your Kind
Πιο ώριμοι από ποτέ οι Αμερικανοί κυκλοφόρησαν ένα album που έχει την αρρώστια, τα βαριά riffs και τα ακραία τύμπανα που τους καθιέρωσαν, χωρίς όμως να είναι κάποια στιγμή «παλιμπαιδισμού». Οι Slipknot φωνάζουν «είμαστε μόνο εναντίον όλων» και μας καλούν να βρεθούμε στο πλάι τους.
Tool – Fear Inoculum
Δεκατρία χρόνια αναμονής είναι αρκετά; Οι Tool κατάφεραν με την πολυαναμενόμενη κυκλοφορία τους να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα. Να προσφέρουν έναν δίσκο για την επόμενη μουσική γενικά, όμως έκαναν και με τις προηγούμενες δουλειές τους. Ένα album που θέλει πραγματικά πολλές ακροάσεις και σίγουρα η σύγκριση με τα προηγούμενα αριστουργήματα το αδικεί.
Ελληνικές κυκλοφορίες
Mother of millions – Artifacts
Η ελληνική progressive σκηνή έχει κάνει τεράστια άλματα τα τελευταία χρόνια και οι Mother Of Millions ανήκουν σε εκείνες τις μπάντες που ξεχωρίζουν. Η αρτιότητα, όμως, που μας παρουσίασαν στο Artifacts ξεπερνάει κατά πολύ τα ελληνικά σύνορα.
Planet Of Zeus – Faith in Physics
Με την ταμπέλα των «ηγετών» της ακμάζουσας ελληνικής stoner σκηνής και τα παράσημα από τις συνεχείς εμφανίσεις τους στο εξωτερικό, οι Planet Of Zeus δεν είχαν εύκολη δουλειά στη νέα τους κυκλοφορία. Κατάφεραν, όμως, να μας παρουσιάσουν ένα νέο πρόσωπο (χωρίς να απομακρύνονται από τις ρίζες τους ιδιαίτερα) υιοθετώντας στοιχεία που πάνε τον ήχο τους ένα βήμα παραπέρα, αλλά και κάνοντας σημαντική πρόοδο στο στιχουργικό κομμάτι.
Villagers of Ioannina City – Age of Aquarius
Οι Γιαννιώτες έκαναν αυτό ακριβώς που, για εμένα, έπρεπε να κάνουν. Δεν έμειναν προσηλωμένοι στη συνταγή που τους οδήγησε στο να εξελιχθούν σε «πολιτισμικό φαινόμενο» για τη χώρα. Έβαλαν στην άκρη (αλλά δεν εξαφάνισαν) την παράδοση, επένδυσαν στα heavy ακούσματά τους και μας προσέφεραν ένα ακόμη δισκογραφικό διαμάντι.
Thrax Punks – ΘΡΑΞ ΠΑΝΚC
Τα παιδιά από τη Θράκη αποτέλεσαν μια πραγματική αποκάλυψη τα προηγούμενα χρόνια με τη δική τους «ανάγνωση» της παραδοσιακής θρακιώτικης (και όχι μόνο) μουσικής. Στο νέο τους δίσκο βάζουν ακόμη περισσότερη ψυχεδέλεια στην πανκοπανηγυροψυχεδέλειά τους και μας ταξιδεύουν σε βουνά, θάλασσες και άλλα όμορφα μέρη.
Μπάμπης Παπαδόπουλος – Παραλογές του Άχρηστου
Μπορεί ένας μουσικός με πορεία αρκετών δεκαετιών και περάσματα από πολλά είδη μουσικής να γράψει ένα άτυπο best of με original συνθέσεις; Εάν είναι ο πολυτάλαντος Μπάμπης Παπαδόπουλος φυσικά και μπορεί και οι «Παραλογές» αποτελούν έναν απολαυστικό δίσκο που μπαίνει ανάμεσα στις καλύτερες δουλειές του, εάν δεν είναι η καλύτερή του…
Bonus της τελευταίας στιγμής
Για το τέλος θα κάνουμε ξεχωριστή αναφορά στους Sediment Bruise, το σχήμα από τη Θεσσαλονίκη που αποδεικνύει ότι η επιμονή, η εργατικότητα και η αγάπη για τη μουσική μπορούν να φέρουν επιτυχίες, ξεχωριστές δουλειές και καταξίωση. Το In Between κυκλοφόρησε τις πρώτες ημέρες του 2019 και αποτελεί έναν από τους καλύτερους indie / alternative δίσκους της εγχώριας μουσικής παραγωγής.
