Η βασίλισσα της τζαζ δικαίωσε τον τίτλο της…

Είναι ευτυχής συγκυρία να κλείνει ο κύκλος των σημαντικών συναυλιών του καλοκαιριού με μια τέτοιο live, όπως αυτό της Madeleine Peyroux που παρακολούθησα το περασμένο Σάββατο στο Ξέφωτο του ΚΠΙΣΝ.

Ηταν μια όμορφη καλοκαιρινή βραδιά, που η Αμερικανίδα καλλιτέχνις την ομόρφυνε ακόμα περισσότερο. Το Ξέφωτο ήταν γεμάτο από κόσμο όταν η Peyroux βγήκε στη σκηνή, στις 9 ακριβώς, για να μας καλωσορίσει στα… ελληνικά. Είπε δυο-τρεις φράσεις στη γλώσσα μας, που ήταν φανερό ότι τη δυσκόλευε πολύ, και ξεκίνησε να τραγουδάει.

Πέρα από το πόσο σπουδαία μουσικός είναι, πρόκειται για ένα πολύ επικοινωνιακό άτομο το οποίο επιδιώκει την αλληλεπίδραση με το κοινό και με αυτό τον τρόπο κατάφερε να υπερνικήσει τις ιδιαιτερότητες που πάντα παρουσιάζουν οι θεατές των δωρεάν συναυλιών.

Η  Madeleine Peyroux, με τη μουσική της, τη φωνή της, την εξαίρετη μπάντα της, κατάφερε ν’ αιχμαλωτίσει ακόμα και εκείνους τους θεατές που έρχονται μόνο και μόνο γιατί το όποιο πολιτιστικό γεγονός προσφέρεται δωρεάν -αν και το βράδυ του Σαββάτου αυτοί ήταν ελάχιστοι. Τραγούδησε κυρίως κομμάτια από την τελευταία της δουλειά, το «Anthem», δικά της παλιότερα και λίγες διασκευές της σε γνωστά κομμάτια, όπως τα «Moon river», «Dance me to the end of love», «Careless love». 

Η μαγική στιγμή, που ενυπάρχει σε κάθε καλή συναυλία, ήταν όταν οι μουσικοί της έφυγαν από τη σκηνή και εκείνη πήρε την κιθάρα της και τραγουδώντας «επέβαλε» την απόλυτη σιωπή, ακόμα και στα μικρά παιδιά που είχαν έρθει με τους γονείς τους στο live. Είναι αυτή η στιγμή που κλείνεις τα μάτια και για λίγα λεπτά δεν υπάρχουν πια προβλήματα, δυσκολίες, προβλήματα, άγχος για τα καθημερινά…

Ηταν η στιγμή που η βασίλισσα της τζαζ δικαίωσε απόλυτα τον τίτλο της και οι πιστοί «υπήκοοι» της καλής μουσικής υποκλίθηκαν…