Τις σκέψεις του για το χαμό που γίνεται με τα δεκάδες καπνογόνα στις συναυλίες του τα τελευταία χρόνια εξέφρασε ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και δεν είναι θετικές.
Με ανάρτησή του στο Facebook εξήγησε γιατί πρέπει να σταματήσει αυτή η κουλτούρα στις συναυλίες καθώς τίθεται σε κίνδυνο η ζωή των θεατών και ο καθένας που πηγαίνει σε συναυλίες τον τελευταίο χρόνο έχει αντιληφθεί ότι συχνό φαινόμενο τα λιποθυμικά επεισόδια εντός του κοινού.
Αφορμή για την ανάρτησή του τραγουδοποιού του εντέχνου ένα προβληματικό περιστατικό που έλαβε χώρα στη χθεσινοβραδινή συναυλία του στα Μάταλα, στην Κρήτη, στο πλαίσιο του Matala Beach Festival. Ήταν μια μεγάλη συναυλία, μόλις δύο μέρες μετά το συναυλιακό έπος της Ριζούπολης με πάνω από 20.000 άτομα.
Συγκεκριμένα, ένα από τα καπνογόνα που άναψαν κάποιοι την ώρα της χθεσινής συναυλίας πετάχτηκε πάνω στη σκηνή με τη συναυλία να διακόπτεται.
Ευτυχώς, δεν δημιουργήθηκε κάποιο σοβαρότερο πρόβλημα, τα χειρότερα αποφεύχθηκαν και η συναυλία συνεχίστηκε.
Ο Θανάσης ζήτησε από το κοινό του να σεβαστεί τις επιθυμίες του και να νοιάζεται για τον διπλανό του γιατί «το μόνο που χρειαζόμαστε είναι η εσωτερική φλόγα και όχι η χημική του καπνογόνου».
Εγώ τις μουσικές και τα τραγούδια τα γράφω με καλά συναισθήματα για τον κόσμο-για όντα και μη όντα- και δεν διανοούμαι ότι υπάρχει η περίπτωση να αποτελέσουν αφορμή για να εμφανιστεί πόνος εκεί που θα έπρεπε να βασιλεύει χαρά και μέθεξη, κάτι που μπορούμε όλοι μαζί να παράξουμε και-ήδη- το έχουμε καταφέρει αρκετές φορές αυτά τα χρόνια. Θέλω να κατανοήσετε και να σεβαστείτε τις ανησυχίες μου», γράφει ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, μεταξύ άλλων.
Η ανάρτηση του Θανάση Παπακωνσταντίνου
Δεν ξέρω πότε ακριβώς ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία με τα καπνογόνα στις συναυλίες αλλά νομίζω πως πρέπει να σταματήσει άμεσα, πριν συμβεί κάποιο οδυνηρό ατύχημα.
Εγώ τις μουσικές και τα τραγούδια τα γράφω με καλά συναισθήματα για τον κόσμο-για όντα και μη όντα- και δεν διανοούμαι ότι υπάρχει η περίπτωση να αποτελέσουν αφορμή για να εμφανιστεί πόνος εκεί που θα έπρεπε να βασιλεύει χαρά και μέθεξη, κάτι που μπορούμε όλοι μαζί να παράξουμε και-ήδη- το έχουμε καταφέρει αρκετές φορές αυτά τα χρόνια. Θέλω να κατανοήσετε και να σεβαστείτε τις ανησυχίες μου.
Δεν έχουμε ανάγκη τα εξωτερικά θεαματικά «υποβοηθήματα». Όπως έχω πει και στο παρελθόν, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι η εσωτερική φλόγα και όχι η χημική του καπνογόνου.
Η ελευθερία θέλει κόπο και προσπάθεια. Χωρίς το νοιάξιμο του διπλανού, καταλήγει καρικατούρα.
