Στο Ιδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. και Μ. Θεοχαράκη απονεμήθηκαν την περασμένη Παρασκευή (Ημέρα της Εκεχειρίας) τα βραβεία του πανελλήνιου ποιητικού διαγωνισμού που διοργάνωσε η Βρετανική Πρεσβεία για την επέτειο των 100 χρόνων από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Δόθηκαν 11 βραβεία και έπαινοι, χορηγία του Ιδρύματος Λάτση και του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης.
Ο διαγωνισμός, που αφορούσε πρωτότυπα ποιήματα στην αγγλική και ελληνική γλώσσα καθώς και μεταφράσεις ποιημάτων από τα αγγλικά στα ελληνικά, συγκέντρωσε περισσότερες από 550 συμμετοχές από όλη την Ελλάδα και ηλικίες από 12 έως 78 ετών και είχε θέμα την ειρήνη, τη συμφιλίωση και τη θυσία.
Πηγή έμπνευσης για τον διαγωνισμό ήταν οι Βρετανοί ποιητές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όπως οι Γουίλφρεντ Οουεν, Ράντγιαρντ Κίπλινγκ, Τόμας Χάρντι και Ρούπερτ Μπρουκ.
Αναφερόμενος στο θέμα του διαγωνισμού ο Βρετανός πρέσβης Τζον Κίτμερ τόνισε: «Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος προξένησε άνευ προηγουμένου απώλειες στρατιωτών όλων των εμπλεκόμενων μερών. Κι όμως, μέσα στην τραγωδία και τη βαρβαρότητα του πολέμου, μια γενιά Βρετανών ποιητών βρήκε τη δική της καινούργια, ξεχωριστή φωνή. Στην Ελλάδα, οι ποιητές γράφουν για τις συγκρούσεις από τότε που ο Ομηρος πρωτοτραγούδησε την Ιλιάδα. Ελπίζουμε ότι φέρνοντας στην Ελλάδα τις φωνές των Βρετανών ποιητών του πολέμου μέσα από αυτόν τον διαγωνισμό, θα αναλογιστούμε, όχι μόνο τι έκαναν οι πρόγονοί μας εδώ, αλλά και τις αιτίες και τις λύσεις των σημερινών συγκρούσεων».
Τα ποιήματα που έλαβαν το πρώτο βραβείο απήγγειλε η υπουργός Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου.
Ο Χάρης Βλαβιανός, συγγραφέας και πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής που αξιολόγησε τα ποιήματα, μίλησε για τη φωνή της ποίησης, τη μνήμη και τη λήθη: «Αλήθεια, πρέπει να σωπαίνει η ποίηση, ή οφείλει αντίθετα να δίνει φωνή στα εκατομμύρια των βουβών νεκρών, έστω και με λέξεις πληγωμένες; Το θάρρος, η ευσπλαχνία, ο φόβος, η αγωνία, ο θυμός τους πρέπει να ξεχαστούν; Ισως τελικά η σιωπή να αφήνει τον θάνατο, κι όχι τη ζωή, να πει την τελευταία λέξη, ίσως να δίνει στη λήθη, κι όχι στη μνήμη, το δικαίωμα να μιλά».
