Η Carnival Queen στο or.artspace στο Κουκάκι

Σε μια διαφορετική, παιχνιδιάρικη όσο και σκοτεινή, άγρια όσο και ευαίσθητα «κοριτσίστικη» έκθεση μας καλεί η Carnival Queen, μια 24/7 περσόνα – δίνοντας μας την ευκαιρία να επισκεφτούμε, εκτός από την τέχνη της, και τις νέες αυτές έννοιες που σε πολλούς από εμάς είναι ενδεχομένως ανοίκειες. Περφόρμερ, drag queen, περσόνα (και μάλιστα all time) – ο κόσμος της Carnival Queen δείχνει να αναδύεται από τον κόσμο του θεάματος, έχοντας όμως τις ρίζες του στο σκίτσο, τα εικαστικά, το σχέδιο μόδας ή (και) την γλυπτική. Η καλλιτέχνης δείχνει να αναμειγνύει ευφρόσυνα πολλά είδη, πασπαλίζοντας με γκλίτερ ένα βαθύτατο mal de vivre, και προσφέροντας στο κοινό τόσο το ίδιο το υλικό της θλίψης όσο και την, μέσω της τέχνης, υπέρβασή του.

Η καλλιτέχνης παρουσιάζει ένα μέρος της δουλειάς της – πίνακες, σκίτσα, ρούχα και βίντεο – σ’ έναν χώρο τέχνης που έχει καθιερωθεί πλέον στο Κουκάκι με τις διαφορετικές, πειραματικές/πρωτοποριακές εκθέσεις και δράσεις του. Η ίδια η διαδικασία της έκθεσης – ο επισκέπτης μπαίνει με φακό στον σκοτεινό χώρο, που κρύβει κάποιες παιγνιώδεις εκπλήξεις – προϊδεάζει για τον ευρηματικό χαρακτήρα της. Η καρδιά της έκθεσης όμως χτυπά στο sketchbook του πάνω ορόφου, γύρω από το οποίο είναι δομημένη όλη η δουλειά της καλλιτέχνιδος – ένα sketchbook που σοκάρει, συγκινεί, και γύρω από το οποίο εκρήγνυται όλη η δυναμική των υπόλοιπων, φουτουριστικών εν πολλοίς, έργων.

Όπως εξομολογείται η ίδια στο βιογραφικό της, «ονομάζομαι Carnival Queen ή αλλιώς Μελίνα Καρρά και είμαι μια 24/7 περσόνα, καλλιτέχνης, ζωγράφος, drag performer, DJ και σχεδιάστρια μόδας. Στην εφηβεία, ξεκίνησα να εκφράζομαι μέσω της ζωγραφικής μέχρι που οι ανάγκες μου άλλαξαν. Εσωτερικοί διχασμοί, αυτοκαταστροφικές τάσεις και διατροφικές διαταραχές που έρχονταν σε αντίθεση με επεισόδια έντονης ευφορίας με οδήγησαν το 2015 να αλλάξω εντελώς τον τρόπο με τον οποίο μέχρι τότε σχεδίαζα τις φιγούρες μου, αλλά και την αισθητική τους. Στο ξεκίνημα εκείνης της νέας περιόδου χώρισα το sketchbook μου στα δύο: από την μια ήταν η πιο σκοτεινή πλευρά, όπου πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν αποστεωμένες φιγούρες με μεγάλα μάτια σε μακάβρια σκηνικά, χωρίς καθόλου χρώμα και με διατυπωμένες τις εμμονικές μου σκέψεις, ενώ από την άλλη, παρότι οι χαρακτηριστικές αδύνατες σιλουέτες με τα μεγάλα μάτια παρέμεναν, τα χρώματά ήταν ζωηρά, σε παστέλ αποχρώσεις, θυμίζοντας εκ πρώτης όψης παιδικές ζωγραφιές που διατηρούσαν όμως ένα gore στοιχείο. Σταδιακά οι δύο πλευρές συγχωνεύτηκαν σε μια, και οι φιγούρες που ζωγράφιζα πλέον αντιπροσώπευαν κάτι στο οποίο ήθελα να μοιάσω.

»Κάπως έτσι δημιουργήθηκε κι η Carnival Queen, μια περσόνα που ένιωθα ότι είχε όλα όσα εγώ δεν είχα. Ξεκίνησα κάνοντας performance ως Carnival Queen σε μαγαζιά, σύντομα όμως προχώρησα παραπέρα, κι έγινα μια 24/7 περσόνα, η οποία μετακινείται ανάμεσα στην εξωστρεφή, δημοφιλή και προκλητική Carnival Queen και την πιο συνεσταλμένη και εσωστρεφή Μελίνα. Παράλληλα με τις αναζητήσεις μου στο σχέδιο και την performance, ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στο fashion design. Τα ρούχα που δημιουργώ αποτελούν κι αυτά κομμάτι του φανταστικού κόσμου που έχω δημιουργήσει και συνδέονται με τη ζωγραφική μου. Στην κατασκευή των ρούχων μου χρησιμοποιώ αντισυμβατικά υλικά και δημιουργώ κομμάτια που παραπέμπουν σε γλυπτά και κατασκευές».

Τελευταίος σταθμός σε αυτό το ταξίδι αναζητήσεων είναι η μουσική – η Carnival Queen εμφανίζεται σε διάφορα events ως DJ – κι εκεί η εμφάνιση, τα ρούχα, το drag show κι οι μουσικές μετουσιώνονται σ’ ένα carnival, καλλιτεχνικό πάρτι.

or.artspace (της ανθρωπολόγου και εικαστικού Ελπίδας Ρίκου): ένας μικροσκοπικός χώρος 12 τ.μ., στενός και ψηλοτάβανος, μια βιτρίνα στη θορυβώδη Δημητρακοπούλου, στον αριθμό 89, γωνία σχεδόν με τον πολυσύχναστο πεζόδρομο της Γεωργίου Ολυμπίου. Ένα μικρό μαγαζί σε πολυκατοικία που χτίστηκε το 1962. Εκεί, στις αρχές του 20ου αιώνα ήταν το σπίτι του βιομήχανου Γεωργίου Κουκάκη που ονομάτισε τη γειτονιά, την πρώτη, τώρα, της Αθήνας σε airbnb. Ενας χώρος για την τέχνη, o ελάχιστος δυνατός αλλά αποφασιστικά τοποθετημένος σε απόσταση τόσο από την γειτονική Ακρόπολη όσο και από το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης που ακόμα αγωνίζεται να σταθεί δίπλα της.

οr.artspace. work-shop. Ένα εργαστήριο όπου δημιουργούνται επιτόπου, προς πώληση κυρίως, αλλά όχι πάντα, έργα κάθε είδους και μέσου, όπου δεν γίνεται διάκριση μεταξύ «τέχνης» και «τεχνικής», «θεωρίας» και «πράξης», μεταξύ «υλικού» και «άυλου» δημιουργήματος, μεταξύ «επαγγελματιών» και «ερασιτεχνών», «καλλιτεχνών» και «επιμελητών», «νέων» και «ώριμων», «γνωστών» και «άγνωστων» δημιουργών. Ένας τόπος ανταλλαγών και μαθητείας για άτομα και μικρές ομάδες που ενδιαφέρονται έμπρακτα για την έρευνα στην τέχνη και τις κοινωνικές επιστήμες. Ένας χώρος εργασίας που παραμένει προσωπικός, έδρα ατομικής επιχείρησης, αλλά πάντα ανοιχτός στις συνεργασίες, αφιερωμένος στη διερεύνηση του εφικτού και του ανέφικτου στην «οικονομία» της σύγχρονης τέχνης.
Περισσότερα για το or.artspace και για την Ελπίδα Ρίκου εδώ: https://orartspace.com/?page_id=102

Info: Διάρκεια έως 5 Οκτωβρίου 2024. or.artspace, Δημητρακοπούλου 89, Κουκάκι