Δύο επιβλητικές αφαιρετικές φόρμες. Ενα μαρμάρινο όλον που έχει διαιρεθεί από μια ακανόνιστη τομή. Ενα μικροσύμπαν σε μεταίχμιο ένωσης ή διάσπασης. Ενα μνημείο που υμνεί την κορυφαία σε διακυμάνσεις κατάσταση που μπορεί να βιώσει ο άνθρωπος: τον έρωτα. Είναι το κεντρικό γλυπτό που φέρει την υπογραφή της εικαστικού Βένιας Δημητρακοπούλου και αποτελεί τον πυρήνα της νέας της ατομικής έκθεσης «Σμιλεύοντας τον έρωτα», που εγκαινιάστηκε χθες στην γκαλερί Κουρντ.
«Σε μία από τις βόλτες μου στο μαρμαράδικο, περπατώντας ανάμεσα σε ποικίλους όγκους μαρμάρου και υπολείμματα από διάφορες κοπές, το μάτι μου έπεσε σε δύο μεγάλα μακρόστενα κομμάτια που βρίσκονταν στο έδαφος το ένα δίπλα στο άλλο», εξηγεί η Βένια Δημητρακοπούλου το πώς «γεννήθηκε» το εμβληματικό νέο έργο της. «Εμοιαζε σαν να ήταν κάποτε ένας ενιαίος όγκος σκισμένος τώρα στα δύο. Η λέξη που μου ήρθε αμέσως στον νου ήταν Ερωτας. Τα πήρα, τα σήκωσα όρθια, τα σμίλεψα, τα έβαλα κοντά αφήνοντας, ωστόσο, λίγο αέρα ανάμεσά τους, ένα μικρό κενό. Τα τοποθέτησα μετά μαζί σε μια κοινή, ενιαία βάση».
Ο υπερμεγέθης μαρμάρινος «Ερως», ωστόσο, δεν αποτελεί το μοναδικό νέο έργο της έκθεσης. Περιβάλλεται από το μεγάλο επιδαπέδιο ορειχάλκινο «Αλφα», που παραπέμπει στην Απουσία/Απόσταση, στην Αγάπη/Αιωνιότητα, στην Αρχή/Απειρο. Το ηχητικό έργο «Ερωτας Ξαφνικά», στο οποίο τα κείμενα της εικαστικού συναντούν τη φωνή της και τις μελωδίες του Παναγιώτη Καλαντζόπουλου. Και από μια πλειάδα ακόμη έργων –ορισμένα εκ των οποίων παρουσιάζονται για πρώτη φορά– που αξιοποιούν το πολυσυλλεκτικό εικαστικό λεξιλόγιο της Βένιας Δημητρακοπούλου, στο οποίο περιλαμβάνεται η γλυπτική και το σχέδιο, το βίντεο, ο ήχος και ο λόγος: οι σκαλισμένοι σε ηφαιστειακή πέτρα «Μαχητές» και τα μαρμάρινα «Δόρατα». Οι «Δίνες» με σινική μελάνη πάνω σε χειροποίητο χαρτί, όπως και το «Μάταιο Γράμμα», μια επιστολή που δεν έφυγε ποτέ. Οι «Σκιές» των εμβληματικών «Προμαχώνων», που είναι τοποθετημένοι στο προαύλιο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Η υφασμάτινη «Σινδόνη» και οι εκατοντάδες «Κεραμεικές Χειρονομίες», μέρος της βιντεοεγκατάστασης «Ζωοδόχος Πηγή», είναι μερικά από τα έργα που συνθέτουν τις δέκα συνολικά ενότητες, οι οποίες έχουν καταλάβει τους τέσσερις χώρους της γκαλερί.
«Ολα στην έκθεση, από τα ηχητικά έργα και το βίντεο με την άυλη υπόσταση, μέχρι τις σχεδιασμένες με σινική μελάνη δίνες, τις γραμμές, τις λέξεις, τα χειρόγραφα κείμενα και τις γλυπτικές μορφές σε μικρή ή μεγάλη κλίμακα, περικλείουν χνάρια μιας αυτοενδοσκόπησης και αναπόλησης. Από το μυστηριακό, το πνευματικό, το αρχέγονο έλκεται η καλλιτέχνιδα. Ομως αυτές τις πανάρχαιες, πρωτογενείς αξίες για την ανθρώπινη ύπαρξη και την καλλιτεχνική δημιουργία, η Βένια Δημητρακοπούλου τις συνυφαίνει με σύγχρονες προσωπικές μυθολογίες. Επικαλούμενη εμπειρίες της, φανταστικές παραστάσεις, συναισθήματα και αφηγούμενη σκηνές, στιγμιότυπα, ιστορίες. Πεδία περιπλάνησής της είναι από τη μια μεριά ο ιστορικός και πολιτισμικός Χρόνος, από την άλλη, ένας χρόνος πολύ προσωπικός», σημειώνει στο κείμενό της η επιμελήτρια της έκθεσης, Ελένη Βαροπούλου.
Κατά τη διάρκεια της έκθεσης, που συνοδεύεται από κατάλογο, θα οργανωθούν συζητήσεις και ειδικές εκδηλώσεις.
♦ Info: Γκαλερί Κουρντ, Κασσιανής 4 και Φαναριωτών. Διάρκεια: έως 28 Σεπτεμβρίου. Ωρες λειτουργίας: Τρίτη – Παρασκευή 12.00-20.00, Σάββατο 10.00-14.00.
