Μας ήρθε από την Ανατολή, έγινε κομμάτι της λαϊκής μας παράδοσης, αλλά και της λαϊκής εκπαιδευτικής διαδικασίας. Δεν ήταν μόνο για παιδιά, αλλά τα παιδιά τον λάτρευαν έως τα τώρα: ο Καραγκιόζης, ο φτωχός, ο ξυπόλυτος, που όλους τούς κοροϊδεύει και ποτέ δεν βρίσκει το δίκιο του. Στην Ελλάδα η πρώτη παράσταση Καραγκιόζη χρονολογείται στις αρχές του 19ου αιώνα… Μέσα στα 200 αυτά χρόνια, σημαντικοί καλλιτέχνες μετέφεραν τον μπερντέ τους και τις φιγούρες τους σε δεκάδες μέρη της χώρας, παίζοντας τις παραστάσεις τους. Ο Θανάσης Σπυρόπουλος ήταν ένας από αυτούς – ένας σπουδαίος, απλός, απόλυτα λαϊκός (με την πιο υπέροχη σημασία του όρου) άνθρωπος, που το μόνο που έκανε ήταν και το σπουδαιότερο: έκανε τον κόσμο να γελάει και να προβληματιστεί, προσφέροντας παιδεία και λαϊκή σοφία και γέλιο και πρόζα και παραμύθι… όλα με το Θέατρο Σκιών του.
Ο Θανάσης Σπυρόπουλος «έμεινε» για πάντα στον μπερντέ του, ως ένας ακόμα ήρωας σκιών πλέον, καθώς έφυγε από τη ζωή στα 92 του χρόνια. Στο Κοπανάκι Μεσσηνίας γεννήθηκε το 1931 και Καραγκιόζη είδε για πρώτη φορά στο καφενείο του πατέρα του. Αμέσως έγινε μαθητής του τοπικού καραγκιοζοπαίκτη Βασίλη Φιλντισάκου, ήδη από τα 15 του χρόνια. Αυτό έγινε το μεράκι και το επάγγελμά του.
Τα τελευταία χρόνια, μαζί με τον γιο του Κώστα λειτουργούσαν το «Θέατρο Σκιών Καραγκιόζη – Θανάση και Κώστα Σπυρόπουλου», ενώ ήταν επί 16 συνεχόμενα χρόνια πρόεδρος του Πανελλήνιου Σωματείου Θεάτρου Σκιών. Διατηρούσε μια μεγάλη συλλογή από φιγούρες και άλλων μαστόρων του είδους – μια πραγματική λαϊκή περιουσία. Ο υπηρεσιακός υπουργός Πολιτισμού κ. Κουμεντάκης έστειλε συλλυπητήριο μήνυμα για τον θάνατο του καλλιτέχνη λέγοντας πως «η προσφορά του στο λαϊκό θεατρικό δρώμενο, το οποίο αποτελεί εγγεγραμμένο στοιχείο στο Εθνικό Ευρετήριο Αϋλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, υπήρξε πολύτιμη».
