Εχει καταγωγή από τη Νότια Αφρική. Θεωρεί την ενασχόληση με την τέχνη τη μεγαλύτερη προσωπική πρόκληση. Της αρέσει να γεμίζει τις χορογραφίες της με πολιτικές δηλώσεις, διακηρύξεις για την ομοφυλοφιλία και τις φυλετικές διακρίσεις. Εχει ψυχή που μισεί τα στερεότυπα και καλλιτεχνικό πνεύμα που δεν χωρά σε σύνορα.
Μετά την ανατρεπτική «Λίμνη των Κύκνων», η Ντάντα Μασιλό, αυτή η σπουδαία γυναίκα του σύγχρονου χορού, καταπιάνεται με μία από τις πιο ερωτικές ηρωίδες του χορευτικού κόσμου, την «Κάρμεν», την οποία παρουσιάζει το Σάββατο και την Κυριακή στο 21o Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, που ξεκινάει αύριο.
Εκρηκτική χορεύτρια και χορογράφος η Ντάντα Μασιλό έρχεται με τους 13 χορευτές της ομάδας της The Dance Factory κι υπόσχεται μια «Κάρμεν» ιδωμένη μέσα από τα μάτια μιας γυναίκας χορογράφου. Μια ηρωίδα, δηλαδή, ερωτική, προκλητική και παράλληλα ανεξάρτητη, εικονοκλαστική, πέρα από κάθε κλισέ, θεαματική και ανατρεπτική. Σαν το χορευτικό της στιλ.
«Θα έλεγα ότι είναι εκλεκτικό το κινητικό μου λεξιλόγιο», μας λέει. «Προσπαθώ να μην επαναλαμβάνομαι και αυτός είναι ο λόγος που συνδυάζω διαρκώς διαφορετικές τεχνικές χορού. Είναι μεν δύσκολοι συνδυασμοί, αλλά προσθέτουν μια ενδιαφέρουσα δυναμική στο έργο».
Ηταν άραγε από τους λόγους που γοητεύτηκε από μια ηρωίδα του φλαμένκο; «Λατρεύω την ιστορία και τη μουσική της. Αυτά τα δύο ήταν το σημείο εκκίνησης. Επειτα προέκυψε μια απίστευτη δίψα να μάθω πώς μπορούν να συνυπάρξουν το φλαμένκο με τον σύγχρονο χορό. Η Κάρμεν είναι μια παθιασμένη γυναίκα, ένα ελεύθερο πνεύμα, ένα πλάσμα αισθησιακό, άγριο και ισχυρό. Και κυρίως τα ξέρει όλα αυτά! Αρα είναι λογικό ότι θέλω να την υποδυθώ».
Και την ιστορία που ξέρουμε, την πείραξε καθόλου; «Ναι, έχω αλλάξει την αφήγηση, ειδικά προς το τέλος… αλλά δεν μπορώ να σας πω κάτι άλλο. Η δική μου Κάρμεν είναι επηρεασμένη από το Γιοχάνεσμπουργκ. Είναι πολύ νευρική, βίαιη και ενεργητική».
Η Ντάντα Μασιλό γεννήθηκε στο Γιοχάνεσμπουργκ. Πριν φτάσει να ανακηρυχθεί το 2006 η «Πιο Πολλά Υποσχόμενη Γυναίκα Δημιουργός του Σύγχρονου Χορού» ζούσε μια φυσιολογική ζωή. «Είχα μια κανονική παιδική ηλικία. Μου άρεσε να παίζω με τους φίλους μου. Απλώς ήμουν πολύ δραστήριο παιδί», λέει. «Αρχισα να χορεύω σε ηλικία 11 ετών με μια κοριτσίστικη ομάδα, που ονομαζόταν “The Peacemakers”. Κάναμε κυρίως street dance, μέχρι που το 1996 η εκτελεστική διευθύντρια του Dance Factory μας παρότρυνε να κοιτάξουμε και την πιθανότητα της “επίσημης” εκπαίδευσης του χορού. Ετσι πέρασα στο μπαλέτο, τον σύγχρονο χορό, τη δημιουργική κίνηση».
Επιμένει πως ποτέ δεν διχάστηκε ανάμεσα στον χορό και κάποια άλλη τέχνη. «Απόλαυσα κάθε λεπτό της χορευτικής μου εκπαίδευσης», λέει. «Μου άρεσε το γεγονός ότι μπορούσα να συνομιλώ με το σώμα μου, ο τρόπος που πειθαρχούσα χωρίς να καταστρέφω το κορμί μου. Στα 14 αποφάσισα ότι ήθελα να γίνω επαγγελματίας χορεύτρια (την πιθανότητα να χορογραφώ δεν την είχα σκεφτεί) και μέχρι σήμερα καμία άλλη σκέψη δεν πέρασε από το μυαλό μου».
Μετά την εκπαίδευσή της στον κλασικό και σύγχρονο χορό, τη συναντάμε, το 2005, στη σχολή PARTS της Αν Τερέζα ντε Κεερσμάικερ στις Βρυξέλλες, ενώ τρία χρόνια μετά βρίσκεται στο κέντρο του παγκόσμιου χορευτικού ενδιαφέροντος με την ανατρεπτική «Λίμνη των Κύκνων» (που παρουσιάστηκε και στην Αθήνα).
Γιατί μπολιάζει πάντα τις δημιουργίες της με τις προσωπικές της ιστορίες; «Μου είναι μάλλον δύσκολο να αφήσω κατά μέρος τη ζωή, τις εμπειρίες μου, αυτά που συμβαίνουν γύρω μου. Μου αρέσει να αντιμετωπίζω κατά πρόσωπο θέματα-ταμπού, ζητήματα για τα οποία οι άνθρωποι δυσκολεύονται να μιλήσουν. Μεγάλωσα στο Γιοχάνεσμπουργκ, μια πόλη που προκαλεί νευρικότητα, έχει πολύ γρήγορους ρυθμούς και σίγουρα δεν σε αφήνει ανεπηρέαστο. Επίσης, υπάρχει μια αίσθηση κινδύνου που κρατά σε εγρήγορση τους πάντες. Αυτή η δυναμική και τα συναισθήματα που προκύπτουν είναι το σημείο αφετηρίας για τις χορογραφίες μου. Θέλω οι θεατές και οι χορευτές να αισθάνονται ότι με αγγίζουν ώς τα σπλάχνα. Θέλω να δημιουργώ έργα που να αφορούν συναισθηματικά τους ανθρώπους».
Μάλλον γι’ αυτό στην «Κάρμεν» της ο ερωτισμός ξεχειλίζει. «Δεν χρειάστηκε να προσπαθήσω πολύ», λέει. «Είναι μια γυναίκα ξελογιάστρα, που χρησιμοποιεί τη σεξουαλικότητα και τη γοητεία της για να δελεάσει τους άνδρες. Της είναι εύκολο να αγαπά, αλλά δεν ενδιαφέρεται για τη διάρκεια. Της αρέσει να παίζει, να αγωνίζεται για όσα δεν μπορεί να έχει. Επειτα βαριέται φρικτά».
Info: Σάββατο και Κυριακή, Κεντρική Αίθουσα Μεγάρου Χορού στις 22.00. Τιμές εισιτηρίων: 20.00€ (α’ ζώνη), 15.00€ (β’ ζώνη – εξώστης), 12.00€ (φοιτητικό / μειωμένο / γ’ ζώνη περιορισμένης ορατότητας).
