Αλλο graphic novel, άλλο λογοτεχνία

Πήραμε από τον Αντώνη Νικολόπουλο (Soloup), τον δημιουργό του γκράφικ νόβελ «Αϊβαλί» επιστολή, που αναφέρεται στο κείμενο του Δημήτρη Γκιώνη στην «Εφ.Συν.» (20/6) για το θέμα της αντιδικίας του με τους κληρονόμους του Φώτη Κόντογλου. Ο Soloup κάνει κάποιες διευκρινήσεις που θεωρεί σημαντικές.

«Η υπόθεση όντως έχει εκδικαστεί και περιμένουμε την απόφαση, αλλά υπάρχει ταυτόχρονα μια προσπάθεια και από τις δυο πλευρές μιας εξωδικαστικής συμφωνίας. Στοιχείο που αγνοεί το άρθρο σας δημιουργώντας εντελώς λάθος εντυπώσεις.

[…]Ολες οι “ενστάσεις” που αναφέρετε για το graphic novel έχουν ήδη λυθεί στη δεύτερη έκδοσή του.

[…]Το “Αϊβαλί” δεν είναι “λογοτεχνία” αλλά ένα τελείως διαφορετικό είδος, ένα graphic novel. Αν θέλει κάποιος να είναι δίκαιος σχολιαστής, πρέπει να το κρίνει ως graphic novel, με τους δικούς του κανόνες αφήγησης, και όχι με κριτήρια για ένα άλλο είδος, π.χ. το Μυθιστόρημα. Αναφέρετε (θετικά σχολιάζοντας) πως “το βιβλίο είναι εξαιρετικό σε εμφάνιση και περιεχόμενο… Είναι όμως δύσκολο για τον αναγνώστη να καταλάβει πού αρχίζουν και πού τελειώνουν τα ‘δάνεια’ από τους τέσσερις συγγραφείς”.

Ο παραπάνω σχολιασμός θα μπορούσε να προέρχεται από έναν φυλλομετρητή της έκδοσης παρά από έναν αναγνώστη του graphic novel “Αϊβαλί”. Γιατί απλούστατα δεν υπήρξε μέχρι σήμερα αναγνώστης που να εκφράστηκε δημόσια λέγοντας πως δεν κατάλαβε, για παράδειγμα, πως στο κεφάλαιο “Φώτης” δεν μιλάει ο Φώτης Κόντογλου, αλλά ο Ηλίας Βενέζης ή κάποιος άλλος… συνονόματος. Οταν “μιλούν” οι συγγραφείς χρησιμοποιείται ευδιάκριτα η παλιά γραμματοσειρά των βιβλίων didot, που ξεχωρίζει εντελώς από τη χειρόγραφη γραμματοσειρά της Παυλίνας Καλλίδου, η οποία χρησιμοποιείται στα υπόλοιπα κείμενα.

Τέλος όταν το… μπαλονάκι των κόμικς που “μιλάει” στο κεφάλαιο “Φώτης” (με γραμματοσειρά didot), καταλήγει σε σχέδιο εμφανώς εμπνευσμένο από τις πλέον διάσημες εικόνες του εικαστικού Φώτη Κόντογλου (“Ζωγράφος και κόρη”), δεν νομίζω πως υπάρχει περίπτωση να μην καταλάβει ο αναγνώστης ενός graphic novel “πού αρχίζουν και πού τελειώνουν” τα εμβόλιμα κείμενα του συγγραφέα. Και όταν τα συνοδευτικά κείμενα στο παράρτημα είναι γεμάτα από σχόλια και βιβλιογραφικές σημειώσεις για τους 4 συγγραφείς που ανθολογούνται στο graphic novel».

Ο Δημήτρης Γκιώνης έχει την ακόλουθη απάντηση: «Από την όλη επιστολή του κ. Αντώνη Νικολόπουλου (Soloup) κρατάω την αναφορά του ότι “υπάρχει ταυτόχρονα μια προσπάθεια και από τις δυο πλευρές μιας εξώδικης συμφωνίας”. Κάτι άλλωστε που εύχομαι (“μακάρι”) κι ελόγου μου στην κατακλείδα του κειμένου μου».