ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΕΦ ΣΥΝ.
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η γαλλική κυβέρνηση αναζητά επειγόντως εταιρική χορηγία για να αποκτήσει το χειρόγραφο του διαβόητου Mαρκήσιου ντε Σαντ «Οι 12 μέρες των Σοδόμων», αξίας 4,5 εκατομμυρίων ευρώ, για την Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας.

«Η πιο ανήθικη ιστορία που γράφτηκε ποτέ», όπως έχει χαρακτηριστεί, τυλίχτηκε το 1785 σε έναν κύλινδρο μήκους 12 μέτρων και πλάτους 11 εκατοστών, τον οποίο ο σκοτεινός αριστοκράτης έκρυψε στον τοίχο του κελιού του στη Βαστίλη, όπου είχε φυλακιστεί για σειρά σεξουαλικών σκανδάλων. Δέκα μέρες πριν από την πτώση της Βαστίλης, το 1789, ο Ντε Σαντ μεταφέρθηκε στο άσυλο του Σαρεντόν εγκαταλείποντας το χειρόγραφο και την πλούσια βιβλιοθήκη του 600 τόμων που στη συνέχεια λεηλατήθηκε.

Το περίφημο χειρόγραφο από τις «12 μέρες των Σοδόμων», που αφηγείται τον μαραθώνιο οργίων τεσσάρων ισχυρών, διεφθαρμένων αντρών και τα βασανιστήριά τους σε έφηβα κορίτσια και αγόρια, τα οποία είχαν απαγάγει, είχε μια απίστευτη περιπέτεια. Εμεινε στα χέρια μιας αριστοκρατικής οικογένειας της Προβηγκίας για περισσότερα από 100 χρόνια, στη συνέχεια πουλήθηκε σε έναν Γερμανό συλλέκτη, ο οποίος επέτρεψε τη δημοσίευσή του για πρώτη φορά το 1904, από τον σεξολόγο Iβάν Μπλοχ.

Περιήλθε στους απογόνους του Ντε Σαντ, την οικογένεια Νοάιγ, το 1929, απ’ όπου κλάπηκε το 1982 και πέρασε λαθραία στην Ελβετία, ενώ εκεί πουλήθηκε στον συλλέκτη ερωτικής λογοτεχνίας Ζεράρ Νόρντμαν. Το 2014, αποκτήθηκε από ένα ιδιωτικό ίδρυμα και εκτέθηκε στο Παρίσι. Το 2017, ο υπουργός Πολιτισμού της Γαλλίας χαρακτήρισε το χειρόγραφο «εθνικό θησαυρό» και εμπόδισε την πώληση και την εξαγωγή του όταν τέθηκε σε δημοπρασία.

Τώρα, η γαλλική κυβέρνηση αναζητά επιχειρηματίες που θα χρηματοδοτήσουν την αγορά του χειρογράφου για την Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας και προσφέρει μείωση φόρου στις εταιρείες που θα βοηθήσουν.

Περιγράφοντας τις «12 μέρες των Σοδόμων» ως το «πιο ριζοσπαστικό και το πιο μνημειώδες» έργο του Ντε Σαντ, η γαλλική κυβέρνηση επισημαίνει πως είναι «κεφαλαιώδους σημασίας» και τονίζει την επιρροή που είχε ο «μαύρος ήλιος» της λογοτεχνίας στους Γάλλους συγγραφείς του 20ού αιώνα.