Στα αιθέρια δίχτυα του Νίκου Αλεξίου

Ενα σύμπλεγμα αιωρούμενων έργων φτιαγμένων από κομμένα χαρτιά, κόλλα, σπάγκο, κλωστή, νήμα βιβλιοδεσίας και καλάμια, η ποίηση της αφαίρεσης και της γεωμετρίας, η ομορφιά της χειροτεχνίας… Μνήμες από τον σπουδαίο, πρόωρα χαμένο εικαστικό Νίκο Αλεξίου (1960-2011), «Μια εκδοχή» του έργου που παρουσίασε το 2005-2006 στην Αλεξάνδρεια (στην 23η Μπιενάλε και στο Ελληνικό Ιδρυμα Πολιτισμού), θα εκτεθεί τώρα στην γκαλερί Ζουμπουλάκη από την Πέμπτη 13 Ιουνίου.

Τον σχεδιασμό και την επίβλεψη της έκθεσης επιμελείται η αδερφή του καλλιτέχνη, Πόπη Αλεξίου. Το θεωρητικό κείμενο που συνοδεύει την έκθεση υπογράφει ο ιστορικός τέχνης Χριστόφορος Μαρίνος, ο οποίος επισημαίνει πως η εγκατάσταση περιλαμβάνει δύο «ψηφιδωτά σε χαρτί» τα οποία ο καλλιτέχνης εμπνεύστηκε από τις τακτικές επισκέψεις του στην Ιερά Μονή Ιβήρων, μία κόκκινη και μία μαύρη «κουρτίνα», τέσσερις «κύκλους», δύο «λωρίδες», δύο «σπάγκους», μία πολύχρωμη «βροχή» από χαρτί και διάφορα δαντελωτά «πλέγματα» (grids).

«Παρότι αυτοτελή και αυθύπαρκτα, τα διάτρητα έργα διαπλέκονται αρμονικά μεταξύ τους δίνοντας την εντύπωση ενός ενιαίου συνόλου που έχει εμφανώς τον χαρακτήρα εγκατάστασης. Επιπλέον, διαθέτοντας το στοιχείο της ενδεχόμενης κίνησης, έστω αδιόρατης, που προκαλούν η παρουσία των θεατών στον χώρο αλλά και η ψευδαισθητική κίνηση των γεωμετρικών μοτίβων, τα αιθέρια έργα συνθέτουν μια συνεχώς μεταβαλλόμενη και ζωντανή (animated) εικόνα. Αυτός ο διαρκής μετασχηματισμός, όπου τίποτε δεν παραμένει στατικό και όλα είναι σε κατάσταση ρευστότητας –τόσο μορφολογικά όσο και νοηματικά–, αποτελεί το βασικό γνώρισμα της καλλιτεχνικής πρακτικής του Αλεξίου».

Ο Νίκος Αλεξίου επέλεξε τη φράση «Angel Rolling up the Heavens» για να τιτλοφορήσει τη συμμετοχή του στην 23η Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας.

«Ηταν ένας ποιητικός τίτλος για να εξηγήσω τη διαδικασία», δήλωσε ο ίδιος αργότερα, τονίζοντας τη σημασία της ανακύκλωσης των υλικών και τον καθαρά βιωματικό τρόπο με τον οποίο κατανοούσε τις εικόνες. Και διευκρίνιζε: «Τον τίτλο ˝Angel Rolling up the Heavens˝ τον δανείστηκα από μια πολύ ωραία έκδοση για τη Μονή της Χώρας, όπου πάνω από τη σύνθεση της Δευτέρας Παρουσίας είναι ένας άγγελος που κρατά ψηλά στα χέρια του το Σύμπαν σαν ρολό, σ’ έναν πάπυρο. Αυτή η εικόνα μού ταίριαζε στη δικιά μου διαδικασία, ότι τίποτε δεν πετάω, από το ένα έργο περνάω στο άλλο, δηλαδή το μέρος γίνεται όλον και το όλον ξαναγίνεται μέρος».

Ο Νίκος Αλεξίου είχε εκπροσωπήσει την Ελλάδα και στην 52η Μπιενάλε της Βενετίας (2007) με το πολυσυζητημένο έργο του «The End», μια μεγάλη εγκατάσταση εμπνευσμένη από το ψηφιδωτό δάπεδο του Καθολικού της Μονής Ιβήρων. Η τέχνη του εμπεριέχει αναφορές στην παράδοση ή στο ιστορικό παρελθόν, με μια εντυπωσιακή ποικιλία μέσων, από τις εύθραυστες χειροτεχνικές κατασκευές μέχρι την προηγμένη τεχνολογία.

ℹ Info:Γκαλερί Ζουμπουλάκη, πλ. Κολωνακίου 20, τηλ. 2103608278. Διάρκεια έκθεσης: 13 Ιουνίου-20 Ιουλίου.