Σημαντική καλλιτεχνική προσωπικότητα της Ιταλίας, πειραματικός ποιητής, συγγραφέας, εκδότης και εικαστικός, που όμως το έργο του πέρασε στη σκιά της επαναστατικής του δράσης, ο Νάνι Μπαλεστρίνι πέθανε την Κυριακή στα 83 του χρόνια σε νοσοκομείο της Ρώμης, έπειτα από σύντομη ασθένεια.
Το 1969, έγινε, μαζί με τον Τόνι Νέγκρι, ιδρυτικό μέλος της οργάνωσης Potere Operaio (Εργατική Εξουσία), ενώ από το 1973 οργανώθηκε στην Autonomia Operaia (Εργατική Αυτονομία) για να κατηγορηθεί λίγα χρόνια αργότερα (1979) μαζί με άλλα μέλη της για σύσταση ένοπλης συμμορίας και δεκαεννιά δολοφονίες, ανάμεσά τους και του Αλντο Μόρο. Καταφέρνει να διαφύγει στη Γαλλία, με σκι μέσα από τα Λευκά Ορη. Εζησε στη Γαλλία και αργότερα στη Γερμανία, μέχρι να καταπέσουν, ελλείψει στοιχείων, οι κατηγορίες και να επιστρέψει στην πατρίδα του, το 1984.
Γεννημένος στο Μιλάνο το 1935, δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα το 1953 και συμμετείχε στο λογοτεχνικό κίνημα που έγινε γνωστό ως Neoavanguardia και στην ίδρυση της επιδραστικής ομάδας «Gruppo 63». Εκτός από πειραματική ποίηση, έγραψε και μυθιστορήματα, ανάμεσά τους και ένα που τον έκανε γνωστό στο ευρύτερο κοινό, το «Τα θέλουμε όλα» (1971), που βγήκε κι εδώ το 2006 από τον «Στοχαστή», με θέμα τους εργατικούς αγώνες και τις συγκρούσεις στο εργοστάσιο της FIAT.
Συνέχισε στο ίδιο κοινωνικό μοτίβο και στα επόμενα, όπως στους «Αόρατους» (εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος), που καταγράφει το επαναστατικό κλίμα μιας γενιάς, στα τέλη του ’70, που συγκρούεται με το κράτος, καταλαμβάνει κτίρια και στήνει ελεύθερους ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ως γνήσιος Μιλανέζος και αριστερός στο «Furiosi» (Απρόβλεπτες Εκδόσεις) καταπιάστηκε με την ποδοσφαιρική κουλτούρα της πόλης και τους οπαδούς της Μίλαν. Ενώ στο «Sandokan» (εκδ. Βιβλιοπέλαγος) με την Καμόρα. Η εικαστική του πλευρά, εξίσου έντονη, τον έστειλε το 1993 και στην Μπιενάλε της Βενετίας.
