Η εικόνα του Βασιλιά της Ποπ

Ηταν ο Βασιλιάς της Ποπ ή μήπως ο Μικρός Πρίγκιπάς της; Του άρεσε ο εαυτός του ή προτιμούσε τον τρόπο που τον κοιτούσαν οι άλλοι; Καθόρισε και μέχρι ποιο σημείο τους εικαστικούς που γνώρισε;

Λίγο πριν συμπληρωθεί η πρώτη δεκαετία της απώλειας του Μάικλ Τζάκσον, η National Portrait Gallery του Λονδίνου επιχειρεί μέσα από την έκθεση «Michael Jackson: On the Wall» να ανιχνεύσει την επιρροή του στην τέχνη.

Θεωρώντας ότι ο τρόπος που ενέπνευσε τους σύγχρονους καλλιτέχνες παραμένει μια άγνωστη ιστορία, συγκέντρωσαν περισσότερα από σαράντα έργα από το παρελθόν αλλά και κάποια που δημιουργήθηκαν αποκλειστικά για την έκθεση.

Μεταξύ αυτών, δημιουργίες των Ντέιβιντ ΛαΣαπέλ, Γκρέισον Πέρι, Μάγκι Χάμπλινγκ, Γκάρι Χιουμ και φυσικά το περίφημο πορτρέτο του Αντι Γουόρχολ (μην ξεχνάμε πως ο πολυσχιδής ζωγράφος της αρτ ποπ ήταν ο πρώτος που τον απαθανάτισε στον πολύχρωμο καμβά του το 1984).

Τα εγκαίνια είναι προγραμματισμένα για τις 28 Ιουνίου και η έκθεση θα παραμείνει στο Λονδίνο ώς τον Οκτώβρη.

«Με μια νέα, ριζοσπαστική προσέγγιση, εξερευνούμε μέσω της σύγχρονης τέχνης τον αντίκτυπο που είχε αυτή η μοναδική μορφή στον σύγχρονο πολιτισμό. Ελπίζουμε πως η έκθεση θα ανοίξει νέες οδούς για να σκεφτούμε θέματα τέχνης και ταυτότητας, θα ενθαρρύνει τον διάλογο μεταξύ καλλιτεχνών, θα προσελκύσει νέους θεατές στη σύγχρονη τέχνη. Οπως κι ο ίδιος, έτσι κι εμείς καταργούμε κάθε φραγμό», λένε οι άνθρωποι της λονδρέζικης πινακοθήκης, επιμένοντας πως «διηγούνται» την ιστορία του Βασιλιά της Ποπ μέσα από πίνακες αφού -κακά τα ψέματα- η κληρονομιά του στη μουσική, το βίντεο, τον χορό και τη μόδα έχουν μελετηθεί επαρκώς.

Οχι όμως και οι προσωπικές του στιγμές για τις οποίες έχουμε ακόμα πολλά να μάθουμε.

Να, όπως αυτά που αποκάλυψε σε συνέντευξή του στην «Γκάρντιαν» ο φωτογράφος Χάρισον Φανκ, από τους στενότερους συνεργάτες του Τζάκσον και άνθρωπος στον οποίο εμπιστευόταν την εικόνα του.

Σκιά του τραγουδιστή επί τρεις δεκαετίες ο φωτογράφος -που τον προσέλαβε για την περιοδεία «Victory» το 1984 και έμειναν μαζί ώς το τέλος-, αποκαλύπτει πώς αισθάνθηκε από την πρώτη στιγμή τον χορό εκμετάλλευσης που στηνόταν γύρω από τον αστέρα της ποπ.

Ο γεννημένος στο Μπρούκλιν Φανκ αποκάλυψε πως ο Τζάκσον βαφόταν μόνος, πως άρχισε να δείχνει ολοένα και περισσότερο ενδιαφέρον για την εμφάνισή του επηρεασμένος από πρόσωπα όπως οι Τζιν Κέλι, Φρεντ Αστέρ, Τζέιμς Μπράουν, πως μέχρι να γίνει μπαμπάς υπήρχε πάντα μια αδιευκρίνιστη κατάσταση γύρω από το φύλο του, πως η πατρότητα άλλαξε όλο του το είναι και πως γνώριζε πριν και καλύτερα από όλους πόση δύναμη μπορεί να κρύβει μια εικόνα.

Αν ζούσε σήμερα αυτό το ανεπανάληπτο κι αινιγματικό πλάσμα που φορούσε λευκά γάντια για να τιμά τον ήρωά του Μίκι Μάους, θα συμπλήρωνε τα 60 του χρόνια.

Ομως, μια μέρα σαν τη σημερινή, στις 25 Ιουνίου 2009, βρέθηκε αναίσθητος στην κατοικία του στο Λος Αντζελες.

Η υγεία του ήταν επιβαρυμένη από καιρό. Από τη μια ετοίμαζε την επιστροφή του με τη φιλόδοξη περιοδεία «This Is It» που θα ξεκινούσε από το λονδρέζικο O2 Arena. Κι από την άλλη, το κορμί του τον πρόδιδε, οι αντοχές τον εξέθεταν και τον βουτούσαν πιο βαθιά στην εξάρτηση από ισχυρά παυσίπονα.

Ο θάνατός του προκλήθηκε από οξεία δηλητηρίαση είκοσι μέρες πριν από την πρεμιέρα, συγκλονίζοντας τον πλανήτη, ενώ, δύο χρόνια μετά, ο προσωπικός του γιατρός Κόνραντ Μάρεϊ κρίθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία από αμέλεια.

«Δεν μου αρέσει να μιλάω για το τέλος», λέει ο Φανκ, «θα πω μόνο ότι καταστράφηκε από ανθρώπους που στην καρδιά τους δεν είχαν εκείνον αλλά μόνο τα οικονομικά τους συμφέροντα».