Πέθανε ο ποιητής Τζον Άσμπερι

Ο Τζον Άσμπερι, ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της λεγόμενης «Σχολής της Νέας Υόρκης» πέθανε σε ηλικία 90 ετών. Ο Άσμπερι, που είχε βραβευτεί με κάθε σημαντικό λογοτεχνικό βραβείο, αλλά και ένα Pulitzer το 1976 για τη συλλογή του «Αυτοπροσωπογραφία σε παραμορφωτικό καθρέφτη» (Self-portait in a Convex Mirror), έφυγε από τη ζωή από φυσικά αίτια.

Ο Τζον Λόρενς Άσμπερι, γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου 1927 στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης.

Έχει δημοσιεύσει περισσότερους από 20 τόμους με ποιητικό έργο, το οποίο χαρακτηριζόταν από μεταμοντέρνα πολυπλοκότητα. Συχνά η ποίησή του είχε χαρακτηριστεί αμφιλεγόμενο.

Πίστευε ότι η ποίηση πρέπει να έιναι προσβάσιμη σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και έλεγε ότι το έργο του δεν ήθελε να είναι ένας ιδιωτικός διάλογος με τον εαυτό του.

Ο πρόεδρος του Τμήματος Αγγλικής Φιλολογίας του Πανεπιστήμίου του Γέιλ, είχε πει για τον Άσμεπερι ότι «κανένας δεν είναι τόσο σημαντικός στην αμερικανική ποίηση τα τελευταία 50 χρόνια όσο ο Τζον Άσμπερι» και τόνιζε το πλούσιο και διαφοροποιημένο λεξιλόγιο που χρησιμοποιούσε στην ποίησή του.

Ενώ ο ποιητής και καθηγητής Αγγλικών του Χάρβαρντ, Στίβεν Μπερτ, συνέκρινε τον Άσμπερι με τον Τ. Σ. Έλιοτ, λέγοντας ότι ο Άσμπερι «είναι η τελευταία ποιητική φιγούρα που στα μάτια των μισών εν ζωή αγγλόφωνων ποιητών είναι μοντέλο, και στα μάτια των άλλων μισών απολύτως ακατανόητος».

Πέντε χαϊκού του Τζον Άσμπερι

Η νύχτα συμβαίνει πιο θαμπή

Κάθε φορά με τα κομμάτια του φωτός

Μικρότερα και πιο τετραγωνισμένα

Κι είν’ ένα όνειρο

Που αρμενίζει σ’ ένα σκοτεινό,

Απροστάτευτο λιμανάκι

Παραμερίζεις τα μαλλιά σου

Σαν ένα βιβλίο που είναι πολύ σημαντικό

Για να διαβαστεί τώρα

Πολύ αργά το τελευταίο εξπρές

Περνάει μέσα

Απ’ τη σκόνη των κήπων

Τα όνειρα κατεβαίνουν σαν πελαργοί

Με επιχρυσωμένα,

Ξεχασιάρικα φτερά

• Από το ποίημα «37 χαϊκού» που περιέχεται στη συλλογή A WAVE (1984) σε μετάφραση Κώστα Λιννού