Και μετά τον Γιώργο Κιμούλη τι; Ποιος θα καθίσει στην καρέκλα που καίει;
Ποιον θα εμπιστευθούν η κυβέρνηση και το Ιδρυμα Νιάρχος ώστε να μην ξαναεκτεθούν;
Ποιος θα μπορούσε να έχει όραμα για την καλλιτεχνική φυσιογνωμία του ΚΠΙΣΝ;
Και ποιο πρόσωπο θα έχει το κύρος και τη νηφαλιότητα για να μπορέσει να παίξει τον ρόλο του ισορροπιστή όλων των εμπλεκόμενων δυνάμεων;
Ο Γιώργος Κιμούλης φαίνεται πως δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί και αποχώρησε έπειτα από μια θητεία-εξπρές.
Αλλά φαίνεται πως τα δύσκολα για τη μεγάλη δωρεά ξεκινούν σε λίγο.
Το μέγεθος και οι δυσκολίες διαχείρισης παραμένουν ίδια, απλώς καθώς πλέον η κακή αρχή έχει «λερώσει» το τοπίο, η καχυποψία είναι μεγαλύτερη, η ανάγκη για ιδανική επιλογή μονόδρομος, περιθώρια αποτυχίας δεν υπάρχουν.
Χωρίς να ανεβάζει τους τόνους, το Δ.Σ. του Κέντρου Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος έβγαλε την περασμένη Παρασκευή ανακοίνωση με την οποία δηλώνει πως «εκφράζει τη λύπη του για την παραίτηση» του Γιώργου Κιμούλη και δίνει στη δημοσιότητα τα πρακτικά από τη συνεδρίαση (10/3/2017).
Τα όσα συμφωνήθηκαν σ’ αυτήν (μοιράστηκαν και εγκρίθηκαν ομόφωνα οι αρμοδιότητες των μελών) φαίνεται να αποτέλεσαν τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για τον Γιώργο Κιμούλη, αφού είναι σαφές πως το απόλυτο αφεντικό του ΚΠΙΣΝ Α.Ε. είναι ο διευθύνων σύμβουλος Νίκος Μανωλόπουλος.
Αντιλαμβανόμενος τον περιορισμένο του ρόλο αλλά και το γεγονός ότι ο πρόεδρος δεν θα είχε εκτελεστικές αρμοδιότητες, ο ηθοποιός αποχώρησε με τη γνωστή αιχμηρή επιστολή.
Η απάντηση του ΚΠΙΣΝ αναφέρεται και στο σημείο που ο Γ. Κιμούλης έκανε νύξη για αδιαφάνεια.
«Παραπέμπουμε σε δελτίο Τύπου της 15/3/2017 όπου επαναλαμβάνεται η ομόφωνη, από κοινού με το Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος, δέσμευση για λειτουργία με πλήρη διαφάνεια και άκρα προσοχή στην οικονομική διαχείριση».
Ξεκάθαρα επίσης δηλώνουν τη στήριξή τους στον Ν. Μανωλόπουλο: «Κατά την ολιγοήμερη άσκηση των καθηκόντων του, ο διευθύνων σύμβουλος ενεργεί χωρίς καμία υπέρβαση των αρμοδιοτήτων του, με συχνή διαβούλευση με όλα τα μέλη του Δ.Σ.».
Από το «μέτωπο» του ΚΠΙΣΝ Α.Ε. τηρείται προς το παρόν σιγήν ιχθύος για τη θέση του προέδρου.
Δεν αποκλείεται πάντως να καλυφθεί εκ των έσω (ίσως και από τον Ν. Μανωλόπουλο).
Στο ξεκαθάρισμα, όμως, των αρμοδιοτήτων του προέδρου αλλά και των υπολοίπων φαίνεται να κρύβεται το μυστικό της επιτυχούς διαχείρισης.
Μιας λοιπόν και ο πρόεδρος δεν έχει εκτελεστικό ρόλο, όλο και περισσότερες φωνές συνηγορούν ότι υπάρχει ανάγκη για πρόσληψη καλλιτεχνικού διευθυντή που θα ορίζει τη φιλοσοφία, θα σχεδιάζει το καλλιτεχνικό πρόγραμμα, θα συμβάλλει στο όραμα λαμβάνοντας υπόψη την αυτοτέλεια του κάθε εμπλεκόμενου οργανισμού (Λυρική Σκηνή, Βιβλιοθήκη κ.λπ.) και θα παρουσιάζει τις συντεταγμένες στο Δ.Σ.
Εν ολίγοις ζητείται και καλλιτεχνικός διευθυντής εγνωσμένου κύρους που θα αντιλαμβάνεται το μέγεθος και τον διεθνή χαρακτήρα του έργου χωρίς να αγνοεί τις εγχώριες δυνάμεις.
