Η αμήχανη στιγμή που ο πρωθυπουργός προσπέρασε τον Σπύρο Νιάρχο. Η αργοπορία της Φώφης Γεννηματά.
Οι δύο πρώην πρωθυπουργοί, Αντώνης Σαμαράς και Κωνσταντίνος Καραμανλής, που κάθισαν όσο μακριά γινόταν ο ένας από τον άλλο.
Τα πυροτεχνήματα, η συγκίνηση του κόσμου, το στενό φόρεμα που δεν μπορούσε να «διαχειριστεί» η Σούμι Τζο, τα γέλια από τα αγωνιώδη μηνύματα των πολιτών που ζητούν από το Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος να μην παραδώσει το ΚΠΙΣΝ στο ελληνικό κράτος. «Σήμερα γίνεται κι επισήμως δικό σας», είπε ο πρόεδρος του ιδρύματος, Ανδρέας Δρακόπουλος, ανεβαίνοντας στη σκηνή την περασμένη Πέμπτη για να παραδώσει το κλειδί της δωρεάς.
Η σύμβαση που υπέγραψαν τον Μάρτιο του 2009 το ίδρυμα και το ελληνικό Δημόσιο για την κατασκευή του ΚΠΙΣΝ, πήρε μέσα σε οκτώ χρόνια σάρκα και οστά με την υπογραφή του Ρέντσο Πιάνο.
Κι έτσι στην υπέροχη, κατακόκκινη αίθουσα που πλέον στεγάζει την Κεντρική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής σύσσωμη η πολιτική ηγεσία στριμώχτηκε στις πρώτες σειρές: ήταν εκεί όσοι τότε είχαν υπεραμυνθεί της επένδυσης, αλλά και όσοι την είχαν πολεμήσει καταψηφίζοντας τη σύμβαση όταν ήρθε με νόμο στη Βουλή.
Είναι, λοιπόν, πολλά εκείνα που άξιζε κανείς να παρατηρήσει στην τελετή που επισφράγισε το πέρασμα της δωρεάς στα χέρια του ελληνικού Δημοσίου.
■ Η ομιλία του Αν. Δρακόπουλου έδωσε εξ αρχής τον τόνο. «Σας παραδίδεται πλήρως εξοπλισμένο, πλήρως εξοφλημένο και με χιλιάδες αναμνήσεις φορτωμένο», είπε. Ενώ, αναφερόμενος στην ανησυχία του κοινού από την παράδοση της δωρεάς στο ελληνικό κράτος, διάβασε μηνύματα που δέχονται γραπτώς στο ίδρυμα: «Ηρθε η ώρα που όλοι φοβόμαστε», «Και τώρα αρχίζει η παρακμή», «Γιατί, καλοί μου άνθρωποι; Πρώτη φορά έρχεστε στην Ελλάδα;».
«Είναι εύλογο να υπάρχουν ανησυχίες, αλλά αυτό το έργο μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα συνεργασίας κι αποτελεσματικότητας για τη χώρα. Αρκεί να το πιστέψουμε».
■ «Τα 617 εκατ. που δαπάνησε το ίδρυμα για την ανέγερση του Κέντρου είναι μια ανιδιοτελής προσφορά. Σε συνθήκες μεγάλων δυσκολιών για τη χώρα και την οικονομία τοποθέτησαν τους πόρους τους όχι σε μια επικερδή πολιτιστική επένδυση, αλλά στη δημιουργία ενός κέντρου που παραδίδουν στο ελληνικό Δημόσιο.
Ηρθαν να προσφέρουν σε μια εποχή που οι περισσότεροι ήρθαν για να πάρουν», ανέφερε με τη σειρά του ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας. Ενώ, απαντώντας στα σχόλια που διάβασε νωρίτερα ο Αν. Δρακόπουλος, είπε: «Οι ανησυχίες επίσης είναι αληθινές. Ομως ας μη δημιουργούμε την εντύπωση ότι το Δημόσιο δεν είναι σε θέση να κρατήσει ένα στολίδι. Εχουμε ευθύνη για την ανάδειξη του πολιτιστικού μας κεφαλαίου μακριά από λογικές ελιτισμού. Εχουμε ευθύνη για την εδραίωση διαφάνειας κι αξιοπιστίας στη διαχείρισή του».
■ Σε ό,τι αφορά το καλλιτεχνικό αποτύπωμα της βραδιάς, ήταν θαμπό. Ο Θωμάς Μοσχόπουλος (είχε την επιμέλεια) συνδυάζοντας τραγούδι, χορό, όπερα, μια δόση Μποφίλιου και Αλκίνοου Ιωαννίδη, αναγνώσεις περίφημων κειμένων, στιγμιότυπα με «αθλητές» (από ποδηλάτες μέχρι σκέιτερ) και ετερόκλητες συνθέσεις ως μουσικό χαλί (από Χατζιδάκι, Τσιτσάνη έως Μότσαρτ) επιχείρησε να ενσωματώσει σε μια ιδιαίτερη «παράσταση» όλες εκείνες τις δραστηριότητες που δίνουν το στίγμα του Κέντρου. Δυστυχώς το αποτέλεσμα ήταν αμήχανο, χωρίς ίχνος συναισθήματος και μακριά από τις μεγάλες προσδοκίες που έχουν όλοι από το νέο στολίδι της πόλης.
■ Παρ’ όλα αυτά το έργο φαίνεται πως έχει μπει σε μια δική του, αυτόνομη τροχιά. Το απέδειξαν οι 25.000 επισκέπτες κατά μέσο όρο ανά εβδομάδα (από τον περασμένο Αύγουστο), οι εκατοντάδες Αθηναίοι που κατέκλυσαν την Πέμπτη το πάρκο για να παραλάβουν το κλειδί του νέου τοπόσημου, τα χαμόγελά τους από την εντυπωσιακή επίδειξη των βεγγαλικών, η χαρούμενη διάθεση και ο χορός που στηνόταν σε διάφορα σημεία του ΚΠΙΣΝ.
Αποχωρώντας από το Κέντρο καθένας μας κρατούσε στο χέρι από ένα μπρελόκ-κλειδί. Το ΚΠΙΣΝ, έκτασης 200 στρεμμάτων, είναι όντως δικό μας. Οπως είπε και ο Ρέντσο Πιάνο στο εναρκτήριο βίντεο: «Αυτός είναι ένας χώρος που ο κόσμος έρχεται κοντά». Μένει να αποδειχτεί.
