Ο συγχωρεμένος ο παππούς μου χρησιμοποιούσε την έκφραση «Παριστάνεις τον κοκοβιό;», όταν ήθελε να μας ψέξει ότι είχαμε κάνει τη σκανταλιά μας και μετά παριστάναμε τους ανήξερους. Το θυμήθηκα διαβάζοντας το πανηγυρικό δελτίο Τύπου του υπουργείου Πολιτισμού για το σπίτι της οδού Τριπόδων 32. Το υπουργείο, που δεν φημίζεται πλέον για την καλή του σχέση με τον πολιτισμό, με τυμπανοκρουσίες μας ανακοίνωσε ότι το ακίνητο ιδιοκτησίας του, ευρύτερα γνωστό ως «οικία Κοκοβίκου», θα αποκατασταθεί και θα μετατραπεί σε «πολιτιστικό κέντρο».
Μάλιστα, τις μέρες που ακολούθησαν υπήρξε διθυραμβική αναπαραγωγή της είδησης στα (κατά βάση φιλοκυβερνητικά) Μέσα, με συγχαρητήρια στην αποτελεσματική υπουργό, που φρόντισε να βρει 1.700.000 ευρώ από το ΠΕΠ Αττικής για να μετατρέψει την παλιά αθηναϊκή οικία σε χώρο «προβολής ταινιών του ελληνικού κινηματογράφου». Μια χαρά ακούγονται όλα αυτά, ειδικά σε όποιον έχει κοντή μνήμη.
Σίγουρα δεν μπορεί να έχει τόσο κοντή μνήμη η ίδια η υπουργός. Το 2000, όταν υπουργός στην κυβέρνηση Σημίτη ήταν ο Ε. Βενιζέλος και γενική γραμματέας του ΥΠΠΟ η Λ. Μενδώνη, το ίδιο οίκημα, Τριπόδων 32, αποκαταστάθηκε πλήρως στο πλαίσιο του Β΄ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης. Να θυμίσουμε στην τότε γενική γραμματέα και νυν υπουργό Πολιτισμού, που τώρα «κάνει τον κοκοβιό» κατά τη ρήση του παππού, ότι το διάστημα 1994-1999 δαπανήθηκε το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 373.825.040 δραχμών (1.097.595 ευρώ) για την πλήρη αποκατάσταση της «οικίας Κοκοβίκου» και την ανασκαφή στο ίδιο οικόπεδο, που έφερε στο φως σημαντικά κατάλοιπα της κλασικής Αθήνας. Αυτές οι αρχαιότητες, και οι δεσμεύσεις που συνεπάγονταν για το ακίνητο, ήταν η αιτία που, παρότι το ακίνητο τότε παραχωρήθηκε για χρήση στην ΕΣΗΕΑ, η Ενωση δεν το χρησιμοποίησε τελικά.
Μια δεκαετία αργότερα, εν μέσω μνημονίων, με γενική γραμματέα του ΥΠΠΟ και πάλι τη Λ. Μενδώνη, η οικία Τριπόδων 32, αποκατεστημένη πια, ήταν από αυτές που το ΤΑΙΠΕΔ προσπαθούσε να εκποιήσει σε ιδιώτες. Κι αυτό το γνωρίζει καλά η τότε γενική γραμματέας, που δεν αντιστάθηκε στο να περάσει η περιουσία του ΥΠΠΟ στα χέρια του ΤΑΙΠΕΔ, παρότι γνώριζε ότι τα ακίνητα αυτά είναι απαλλοτριωμένα για αρχαιολογικούς σκοπούς και, κανονικά, δεν δύνανται να εκποιηθούν.
Μετά από όλα αυτά, δεν ντρέπεται καν το αρμόδιο υπουργείο Πολιτισμού να λέει, εν έτει 2025, ότι η οικία για την οποία ξοδεύτηκαν εκατομμύρια από την τσέπη των φορολογούμενων, βρίσκεται σήμερα σε «ερειπιώδη κατάσταση»; Δεν ξέρει ότι θα βρεθεί κάποιος να ρωτήσει, γιατί από το 2000 ώς το 2025 το κτίριο αφέθηκε να ρημάζει; Δεν θα ρωτήσει κανείς πώς διαχειρίζεται την περιουσία όλων μας το υπουργείο Πολιτισμού; Δεν θα βρεθεί κάποιος να ρωτήσει με τι θράσος το ΥΠΠΟ μιλά για «πολιτιστική χρήση» κτιρίων στην Πλάκα, ενώ έκανε έξωση στον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων από το κτίριο της Ερμού 134-136 και σταμάτησε όλες τις πολιτιστικές δράσεις –μεταξύ αυτών και το θερινό σινεμά– που γίνονταν εκεί και ήταν ανοιχτές σε όλους;
Ομως το χειρότερο δεν το έχουμε πει ακόμη: μέρος από τα 1,7 εκατ. θα τα δώσει για να εκτελεστούν εργασίες «ανασύστασης του κυρίως προσκτίσματος-συνοδού διώροφου κτηρίου», μας ανακοινώνει το υπουργείο Πολιτισμού. Μάλιστα. Τι έχει συμβεί όμως με αυτό το πρόσκτισμα, το οποίο εικονίζεται στις φωτογραφίες του 1970, αλλά δεν υπάρχει σήμερα; Τι εννοεί το υπουργείο Πολιτισμού «σύμφωνα με την εγκριθείσα μελέτη, αποκαθίσταται η ιστορική εικόνα του κτηρίου»;
Το πρόσκτισμα που έρχεται τώρα το υπουργείο Πολιτισμού να «ανασυστήσει» (να ξαναχτίσει, δηλαδή) γκρεμίστηκε στο πλαίσιο των εργασιών αποκατάστασης που έκανε το ίδιο το ΥΠΠΟ! Ακούγεται απίστευτο, αλλά είναι αληθινό: το 2000 το υπουργείο έδωσε ευρωπαϊκά κονδύλια για να γκρεμίσει ένα πρόσκτισμα και τώρα ανακοινώνει έμπλεο ενθουσιασμού ότι θα δώσει νέα ευρωπαϊκά κονδύλια για να το ξαναχτίσει. Χωρίς να ζητά συγγνώμη. Και η ελληνική δημοσιογραφία αναπαράγει το «Σκασμός, Αντωνάκη», αντί για το «Αιδώς, Αργείοι». Τα λόγια περισσεύουν.
