Το νέο τραγούδι του Βαγγέλη Λαζόπουλου, σε μουσική δική του, στίχους της Μένιας Κιοσσέ και του ίδιου, την ερμηνεία του οποίου μοιράζεται με τη Δανάη Μωραΐτη, είναι μια λυρική εξομολόγηση για την επιστροφή στις ρίζες μας και τη θεραπευτική δύναμη της αγάπης.
Ατμοσφαιρικοί ήχοι, ηλεκτρικές κιθάρες και φωνητικοί αυτοσχεδιασμοί μάς ταξιδεύουν δημιουργώντας μια αέρινη μπαλάντα με σύγχρονο ήχο, ενώ μέσα από τους έντονα ποιητικούς στίχους του ξετυλίγεται η πορεία μιας ψυχής που αποβάλλει τα βάρη του κόσμου, ριζώνει στη φύση και αναγεννάται. Ένας ύμνος στη φροντίδα, στη συνέχεια του κύκλου της ζωής και στον απόλυτο δεσμό που νικά τον χρόνο.
