efsyn.gr , Γιώργος Σταματόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Αρέσκονται (επιδιώκουν) να δικτυώνονται ηλεκτρονικά κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι (ίσως γιατί δεν έχουν κάτι σοβαρότερο να κάνουν;). Εμπλέκονται έτσι, εκόντες άκοντες (προφανώς εκόντες) στη δίνη της υποβάθμισης της επικοινωνίας που επισυμβαίνει σ’ αυτά τα δίκτυα. Φανατισμός, κραυγές, θρησκοληψίες, ιδεοληψίες, ύβρεις και πάει λέγοντας.

Αυτή είναι ίσως η νέα μορφή επικοινωνίας· δεν χρειάζονται ούτε η λογική ούτε τα επιχειρήματά της.

Καθένας έχει το δικαίωμα (και μπράβο) να εκφράσει τη γνώμη του επί παντός του επιστητού, χωρίς, όμως, να ενδιαφέρεται για τους νόμους της επικοινωνίας. Ναι, υπάρχουν νόμοι που άπαντες οφείλουμε να σεβόμαστε και να τηρούμε -και πριν απ’ αυτούς βεβαίως υπάρχει η ηθική υπόσταση του καθενός και ο πολιτισμός του.

Ασφαλώς και δεν έχει νόημα να ασχολείται κάποιος με τη δομή και τον σκοπό αυτών των μέσων, όταν όμως βλέπεις ανθρώπους της κυβέρνησης αλλά και της αντιπολίτευσης να προσπαθούν να πολιτεύονται μέσα απ’ αυτά αντί να κοιτάξουν να κάνουν κάποια σοβαρή δουλειά, τότε γίνεται αντιληπτό ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά στα νέα ήθη κι έθιμα της πολιτικής ζωής του τόπου.

Να, παράδειγμα ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας που δίκην συνηγόρου του πρωθυπουργού επιτέθηκε χυδαία και προσβλητικά στη δημοσιογράφο που τόλμησε (!) να ενοχλήσει με ερώτησή της το αφεντικό του στην κυβέρνηση.

Θα πει κανείς, είναι γνωστό το ποιόν του εν λόγω κυρίου. Κρητική λεβεντιά, ειρωνεία, απαξίωση του «αντιπάλου», επίκληση των «δημοκρατικών» καταβολών, επίθεση στην καταραμένη Δεξιά και το επαίσχυντο ΠΑΣΟΚ και άλλα επικά και βροντώδη.

Ο γνήσιος Σφακιανός, το καλό παιδί των ορέων και της ειλικρίνειας, ο άσπιλος, άμεμπτος και λοιπές πομφόλυγες. Δεν έπρεπε να είναι αυτό το νέο ήθος της κυβερνώσας (sic) Αριστεράς· αυτά είναι παλαιολιθικά συμπτώματα, τότε που οι τρικυμίες τάραζαν τη γη αλλά και τα ανθρώπινα μυαλά (τρικυμία εν κρανίω).

Κάποιος τούς έχει πείσει ότι αυτή η λεβεντιά και αυτή η απλότητα, η χρήση (πολύ) λαϊκής γλώσσας έχουν πέραση στην πλέμπα; Ποιος ξέρει.

Εκφράσεις που χρησιμοποιούνται στα καφενεία και στις παρέες στρογγυλοκάθονται στα δώματα της υψηλής πολιτικής επικοινωνίας (Βουλή, TV, social media) και εκτοξεύονται αφειδώς πανταχόθεν, αδιαφορώντας για το κακό που προξενούν στην Παιδεία.

Ο Πολάκης λοιπόν, ο λεβεντογιατρός (ουδεμία σχέση με το λεβεντομαλάκας), αφρίζων κι επιτιθέμενος κατά παντός που θίγει τα ιερά του και τα όσιά του· όχι με επιχειρήματα αλλά με εικονικές αθλιότητες.

Αυτό πράττουν οι περισσότεροι βεβαίως στη δικτύωση, ανταποδίδουν παροξυσμικές ύβρεις και εκτοξεύουν κατηγορίες αβάσιμες· αρκεί να ικανοποιήσουν το εγώ τους, τις μανίες τους, τα συμπλέγματά τους. Ποια υπόληψη, ποιος σεβασμός. Εξάλλου οικειωθήκαμε την κατρακύλα -όποιος αντέξει.