Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Οι εκλογές σαν πανηγύρι (του κιτς)
EUROKINISSI-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Οι εκλογές σαν πανηγύρι (του κιτς)

  • A-
  • A+

Οι πολιτικές, φιλοσοφικές και κοινωνιολογικές ενστάσεις γενικά για το φαινόμενο των εκλογών και το βάρος τους στη δημοκρατική διακυβέρνηση είναι πολλές και έχουν κατά καιρούς αναλυθεί επαρκώς. Υπάρχει όμως εκείνο το είδος των εκλογικών αναμετρήσεων που αφορά τους «τοπικούς άρχοντες», το οποίο συνεχίζει να αποτελεί πρόκληση για την αισθητική μας, αλλά και, συχνά, για την πνευματική μας ισορροπία.

Φωτογραφίες αυτοκρατορικού μεγαλείου, κείμενα-ύμνοι για το κοινωνικό έργο των υποψηφίων και βιογραφικά άλλοτε για γέλια και άλλοτε για κλάματα κατακλύζουν τις εισόδους των σπιτιών, τις κολόνες της ΔΕΗ, το ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε μια προσομοίωση περιφερειακού παραδείσου ή μιας πολιτικής ουτοπίας στην οποία καλούμαστε να συμμετάσχουμε.

«Με δύναμη μπροστά», «έχουμε την εμπειρία, δώσε μας τη δύναμη», «προτεραιότητά μας η φύτευση ενός εκατομμυρίου δέντρων στην Αττική», «στοίχημα η ασφάλεια των πολιτών», «εμπιστευτείτε μας, ξέρουμε». Πραγματικά διαμάντια πολιτικού λόγου! Φραστικές συμβάσεις που όλοι ξέρουν ότι δεν έχουν κανένα αντίκρισμα. Κενά νοήματος κελύφη που σε συνδυασμό με το οπτικό υλικό από τους απανταχού «αρχοντοχωριάτες» και τους «βλαχοδήμαρχους» (με όλο τον σεβασμό στους πραγματικούς Βλάχους) προκαλούν θυμηδία, αλλά και αποστροφή για την πολιτική. Και πάνω απ’ όλα τεράστια σπατάλη πολύτιμων πόρων για μια διαδικασία η οποία κατά βάση καθορίζεται από τους κομματικούς στρατούς και τις εκτεταμένες πελατειακές σχέσεις σε επίπεδο δήμων.

Η περίφημη «αποκέντρωση» που λανσάρισε το ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του 1980, αυτό που κυρίως «αποκέντρωσε» σταδιακά ήταν η οικονομική και πολιτική διαφθορά: επιχορηγήσεις και κοινοτικά κονδύλια σε συνδυασμό με την πολύ συχνά αδιαφανή οικονομική και πολιτική διαχείριση δημιούργησαν ένα κακέκτυπο μικρό κράτος με όλα τα αρνητικά του «μεγάλου» κράτους και σχεδόν τίποτα από τα θετικά της πολιτικής συμμετοχής και της αποκεντρωμένης (αυτο)διοίκησης.

Τα κόμματα ανακυκλώνουν στους δήμους κομματικά και πολιτικά στελέχη που είτε έχουν περάσει (συνήθως ανεπιτυχώς) από άλλες πολιτικές και διοικητικές θέσεις ή χρησιμοποιούν την Τοπική Αυτοδιοίκηση σαν βατήρα για την απογείωση της πολιτικής τους καριέρας. Ή ακόμα κάνουν ένα ευχάριστο διάλειμμα από τη «σκληρή» ζωή της κεντρικής πολιτικής σκηνής, φρεσκάροντας το επικοινωνιακό τους προφίλ και αποκτώντας ερείσματα σε νέα εκλογικά κοινά.

Ο Μίλαν Κούντερα γράφει ότι πολλές φορές «τα πολιτικά κινήματα δεν στηρίζονται σε ορθολογικές θέσεις, αλλά σε αναπαραστάσεις, σε εικόνες, σε λέξεις, σε αρχέτυπα, το σύνολο των οποίων συνθέτει αυτό ή εκείνο το πολιτικό κιτς... το οποίο αναφέρεται σε εικόνες-κλειδιά βαθιά αγκυροβολημένες στην καρδιά των ανθρώπων».

Η φιγούρα του δημάρχου-πατέρα που φροντίζει (πελατειακά) για τα παιδιά-ψηφοφόρους κάτω από τη στέγη του κοινού τους σπιτιού, του δήμου, είναι μία απ’ αυτές τις αναπαραστάσεις και τα αρχέτυπα που διαιωνίζει ο σημερινός τρόπος άσκησης (και) της αυτοδιοικητικής πολιτικής. Αυτό το πολιτικό κιτς εγκαθιδρύει κάθε τέσσερα χρόνια και για λίγες μέρες το βασίλειό του στις πόλεις και στα χωριά μας, έως ότου τα «παιδιά» επικυρώσουν μέσω της ψήφου την πατριαρχική φιγούρα του δημάρχου και του αναθέσουν εν λευκώ όλες τις εξουσίες για τα θέματα που τους αφορούν άμεσα: υπηρεσίες, παροχές, υποδομές, οργάνωση της καθημερινότητας.

Αλλοτρίωση, αλλά με στιλ! Χωριάτες, αλλά άρχοντες! Ιλουστρασιόν στα εξώφυλλα, τέρατα στο περιεχόμενο!

ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Μια έρημος... αλλά ποια έρημος;
Η νεοδημοκρατική «έρημος του πραγματικού» θα θυμίζει σε πολλά τα σαράντα χρόνια των Ισραηλιτών στην έρημο, με όλα τα βάσανα, τα λάθη και τις τιμωρίες, μείον την ελπίδα της επαγγελίας, αφού η νεοφιλελεύθερη...
Μια έρημος... αλλά ποια έρημος;
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Το παράδοξο του Γκράμσι
Οσα ευαγγελίζεται σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι βέβαιο ότι θα ωφελήσουν το μεγάλο κεφάλαιο και τα τζάκια που εκπροσωπεί, ενώ θα σαρώσουν ό,τι έχει απομείνει από το υποτυπώδες κοινωνικό κράτος της Ελλάδας....
Το παράδοξο του Γκράμσι
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Γιατί η πόλωση δεν ευνόησε τον ΣΥΡΙΖΑ;
Ο θυμός και η απογοήτευση για τις υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν, η οργή για τη φορολόγηση των γνωστών υποζυγίων, αλλά και η αλαζονεία πολλών στελεχών της κυβέρνησης δημιούργησαν ένα εκρηκτικό μείγμα. Αυτό μαζί...
Γιατί η πόλωση δεν ευνόησε τον ΣΥΡΙΖΑ;
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Να μη γίνει μαύρο το ευρωπαϊκό «ημικύκλιο»
Στις τωρινές εκλογές οι ευρωσκεπτικιστές και οι ακροδεξιοί υπολογίζεται ότι θα καταλάβουν περισσότερες από 250 έδρες, δηλαδή το ποσοστό τους θα αυξηθεί από το σημερινό 25% περίπου στο 35%.
Να μη γίνει μαύρο το ευρωπαϊκό «ημικύκλιο»
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Αριστερά: στρατηγός χωρίς στρατό;
Ενόψει των ευρωεκλογών, η ελάχιστη προσφορά είναι μια ειλικρινής συζήτηση για τα ουσιαστικά προβλήματα και όχι κοκορομαχίες με επικοινωνιακούς όρους. Διαφορετικά, η Αριστερά θα μετατραπεί σε στρατηγό χωρίς...
Αριστερά: στρατηγός χωρίς στρατό;
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Ευρώπη, ιδού η ηγεσία σου!
Κακές δείχνουν οι προβλέψεις για το πολιτικό μέλλον ακόμα μιας χώρας της Ε.Ε., της Τσεχίας. Στις εκλογές του Σαββατοκύριακου, πρώτος αναμένεται να τερματίσει ο επιχειρηματίας και πρώην υπ. Οικονομικών της νυν...
Ευρώπη, ιδού η ηγεσία σου!

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας