Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Καλημέρα Κεμάλ

Ανατολή του ηλίου 

Eurokinissi-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Καλημέρα Κεμάλ

  • A-
  • A+

Ισως θα έπρεπε να συνεννοούμεθα περισσότερο οι γραφιάδες σ' αυτήν την εφημερίδα, για να μη φτάνω στο σημείο να εκτίθεμαι ανεπανόρθωτα. Διαβάζοντας το φύλλο της εφημερίδας μας του προηγούμενου Σαββάτου, ενώ εγώ έγραφα στην παρούσα στήλη για τον Αύγουστο, «να πάει από κει που 'ρθε», ακριβώς στη διπλανή υπήρχε άρθρο που τελείωνε με το «Αύγουστέ μου στην Αθήνα, να κρατούσες κάθε μήνα» (!).

Είμαστε λογιώ λογιώ φρούτα εδώ στα κεντρικά της Κολοκοτρώνη -πράγμα και επιθυμητό και τουλάχιστον παρήγορο για τον πλουραλισμό μιας εφημερίδας-, από την άλλη όμως, όπως προείπα, μ' αυτά και μ' αυτά εκτίθεμαι. Διότι βγαίνω σαν να είμαι και νευρωτική και νευρωτική (όχι ότι δεν έχει βάση -σαν τον βράχο της Ακρόπολης μεγάλη- αλλά λέμε τώρα). Και να πεις δεν κάνω προσπάθεια! Και ρέικι κάνω και τα ψυχολογικά μου συνεδριάζω και τα ανθοϊάματά μου παίρνω και στη γιόγκα μου πάω... αλλά να που έρχεται αυτή η μαύρη ώρα και γίνοντ' όλα, σύχρηστα γίνονται!

Μια τέτοια ώρα ήταν και η προχθεσινή. Μαύρη, μεταφορικά και κυριολεκτικά, καθώς είχε πέσει ήδη η νύχτα. Σκηνή: λίγο μετά τις 10 το βράδυ, στο μετρό. Ηταν γεμάτο, αλλά όλοι είχαν να καθίσουν. Η πάρτη μου καθόταν σε γωνία (αγωνίας) και διάβαζε, επιστρέφοντας από τη δουλειά. Πλοκή: ένας άνθρωπος φανερά καταβεβλημένος, βρόμικος, σγρουμπιασμένος, πιθανόν πρεζάκι, ζητούσε κάτι να φάει. Ξαφνικά, ένα παλικάρι πανύψηλο, γύρω στα 30, ωραιότατο, με τα γυαλάκια του και τα καθαρά γιακαδάκια του, γυρίζει και αρχίζει να του φωνάζει (μιλάμε για φωνή!): «Ενοχλείς, δεν το καταλαβαίνεις; Πες μου, δεν το καταλαβαίνεις; Ηρέμησε και σταμάτα! Ηρέμησε και σταμάτα! Θέλεις να φωνάξω την αστυνομία; Ηρέμησε και σταμάτα!». Ο τυπάς κάτι πήγε να αντιγυρίσει, αλλά ούτε κουράγια είχε ούτε βέβαια την εξουσία του... «καθαρού γιακά».

Καθώς ήδη το 'χα κάνει εικόνα, να 'ναι ο ψηλός μικρό παιδί και να του φωνάζει η μάνα του συνέχεια «ηρέμησε και σταμάτα», κάπως κατανόησα και είπα να μη μιλήσω. Ενεκα όμως που το ούρλιαξε τουλάχιστον 10 φορές, δεν άντεξα. Σηκώθηκα για να με δει και λέω: «Εσείς ενοχλείτε κύριε. Σας παρακαλώ, εσείς να ηρεμήσετε και να σταματήσετε». Το περιστατικό έληξε καθώς κατέβηκαν και οι δύο αμέσως μετά. Και τώρα αρχίζει το πανηγύρι.

Η κυρία πιο δίπλα, ηλιοκαμένη και καλοκαιρινή, μου λέει: «Καλά, θα πούμε ότι φταίει και το παλικάρι τώρα;». «Ναι, αυτό θα πούμε» απαντώ. «Σιγά μην το βάλουμε και στην ίδια θέση μ' αυτά τ' αποβράσματα!» με κεραυνοβολεί.

«Αποβράσματα». Χρησιμοποίησε ακριβώς την ίδια λέξη με αυτήν που είπε ο Κώστας Καραμανλής ανιψιός/νέος υπουργός Μεταφορών, πριν από λίγες εβδομάδες, για όσους δεν πληρώνουν εισιτήριο στο μετρό. Ακριβώς την ίδια.

«Πρέπει να αισθάνεστε πολλή μοναξιά εκεί στα πέρα μέρη της Ανωτερότητας και της Αυθεντίας, για να κρίνετε τόσο εύκολα τους ανθρώπους» της λέω. Κάτι μουρμούρισε, πως δεν είναι έτσι, αλλά... κ.λπ. δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι μέχρι το τέρμα κανείς δεν μίλησε. Κανείς! Μήτε μίλησε, μήτε μου μίλησε. Δεν γύρισε καν ψιθυριστά να μου πει «δεν πειράζει, κορίτσι μου, αυτά γίνονται». Τίποτα. Μούγκα. Δηλαδή, συν-ευθύνη. Δηλαδή, ναι, σιωπηλή, ασύλληπτα πιότερο επικίνδυνη, επιβεβαίωση της «κατηγοριοποίησης» σε «παλικάρια» και «αποβράσματα».

Εκείνη τη στιγμή δεν ένιωσα οργή. Ούτε θυμό. Ούτε καν απογοήτευση. Δεν ξέρω καν τι ένιωθα. Ξέρω, όμως, πολύ καλά ότι δεν υπήρχε περίπτωση να υψώσω τον τόνο της φωνής μου, ούτε να χρησιμοποιήσω χαρακτηρισμούς όπως «αυτό είναι ρατσιστικό ή φασιστικό» γιατί θα γινόμουν ίδια... με όλα αυτά. Ε, αν με έβαζες να τρέξω μαραθώνιο εκείνη την ώρα, θα τερμάτιζα σε 5 λεπτά! Αυτό ένιωσα. Ενα τεράστιο κύμα ενέργειας να αναβλύζει από τα σωθικά μου.

Αν η Ακροδεξιά έκανε τη βία ιδεολογία, η Δεξιά την έκανε τρόπο ζωής. Και κάνει πολύ καλά τη δουλειά της -η προπαγάνδα της περνάει. Αλλά τόσο πολύ πια; Τόσο πολύ;

Οχι. Δεν θα πω «καληνύχτα» σε κανέναν «Κεμάλ». Οχι. Αυτός ο κόσμος θ' αλλάξει... «Καλημέρα». Μόνο «καλημέρα»!

ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Αντε παπά, μαμ!
Η αλήθεια είναι πως τρέφω μια συμπάθεια γι' αυτή τη στιγμή, καθώς παιδί που με τρέχανε στις εκκλησιές μ' άρεσε πολύ αυτό το κρασάκι με το ψωμάκι. Μια φορά μάλιστα, μικρή πολύ, είχα τόσο βαρεθεί που φώναξα:...
Αντε παπά, μαμ!
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Αν τελικά
Αργησα, αλλά τους κατάλαβα. Οχι, δεν τους κατάλαβα. Κατανόησα, όμως, μία λογική συνέχεια στον παραλογισμό των πράξεών τους, στο ασύλληπτο της σκέψης τους. Και ναι, αυτή τη φορά, αυτή τη μοναδική φορά, με βγάζω...
Αν τελικά
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Ο θεός είναι Δεξιός
Εφυγε προχθές από κοντά μας ο εκδότης του Θεμέλιου, Θόδωρος Μαλικιώσης. Αγωνιστής ήταν. Και εξόριστος και διαβασμένος και αριστερός και απ' όλα. Το κυριότερο, όμως, είναι πως σε τίποτα (ούτε καν στον εαυτό...
Ο θεός είναι Δεξιός
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Γιατί μου λες μπράβο;
«Γιατί λες μπράβο γιε μου; Τι έκανα;», ρώτησε με ειλικρινή απορία η γιαγιά Μαρίτσα τον δημοσιογράφο που εκθείασε την πράξη της ν' αγκαλιάσει τους «ξένους» σαν μάνα, μαζί με άλλες συγχωριανές της. Ετσι απλά,...
Γιατί μου λες μπράβο;
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Αυτή φταίει
«Πιστεύω ότι το μαγικό μυστικό είναι απλώς η ίδια η ζωή. Αυτό το βαθύ σκοτάδι της νύχτας είναι απαλό και υπέροχο σαν βελούδο –αρκεί να το δει κανείς με τον σωστό τρόπο. Το τρίξιμο του βρεγμένου χαλικιού κάτω...
Αυτή φταίει
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Γελάσαμε και φέτος
Η εικόνα ήταν τόσο σουρεαλιστική, που άρχισα να γελάω: από τη μια η κυρία με το μαλλί κομμωτηρίου στο κεφάλι, το δολοφονημένο ζώο στους ώμους και το smartphone τελευταίας τεχνολογίας στο χεράκι της να βρυχάται...
Γελάσαμε και φέτος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας