Ο κόσμος, προσερχόμενος στο θέατρο «Χυτήριο» όπου παρουσιάζονταν οι θέσεις του νέου κόμματος της Ζωής Κωνσταντοπούλου Πλεύση Ελευθερίας, ήδη από τις σκάλες του Μετρό συνομιλούσε για τη νέα «ηγέτιδα», όπως την ονόμαζαν. «Είναι η μελλοντική πρωθυπουργός» λέει μια κυρία. «Θα τους χορέψει στο ταψί στην Ευρώπη. Το ‘ξεραν, γι’ αυτό την έδιωξαν».
Ωστόσο, οι απόψεις αυτές δεν ήταν οι κυρίαρχες ανάμεσα στο κοινό που γέμισε χθες το βράδυ το αίθριο του θεάτρου στον Κεραμεικό. Αρκετοί σατίριζαν τη μουσική που ακουγόταν από τα ηχεία κατά την καθυστέρηση τουλάχιστον τριών τετάρτων μέχρι να ξεκινήσουν οι ομιλίες, άλλοι τραγουδούσαν, κάποιοι χόρευαν στον ρυθμό των τραγουδιών των U2, άλλοι έβγαζαν σέλφι.
«Πάμε όπου μπορούμε» μας εξομολογήθηκε η κ. Ελένη. «Στο ΠΑΜΕ, στη ΛΑ.Ε., εδώ, παντού. Οχι πως πιστεύουμε ότι η Ζωή θα μας σώσει. Να δεις πως ούτε προτάσεις δεν θα καταθέσει καν. Απλά θέλουμε να πέσει ο Τσίπρας. Αλλά δεν πέφτει με τίποτα!»
Πάντως, μέσα έπεσε η κ. Ελένη. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν μίλησε για το αν θέλει τη χώρα εντός ή εκτός Ευρώπης, εντός ή εκτός ευρώ, αν θέλει αλλαγή του εκλογικού νόμου, ποια θα είναι τα πρόσωπα που θα στελεχώσουν το νέο «κόμμα-κίνημα» (όπως χαρακτήρισε την Πλεύση Ελευθερίας).
Βέβαια, μπορεί ονόματα να μην είπε, ωστόσο στο κοινό ήταν πρόσωπα γνωστά, όπως η Νάντια Βαλαβάνη, η Ραχήλ Μακρή (η οποία δεν δέχτηκε και τα καλύτερα σχόλια από παρευρισκόμενους, τους οποίους απέφυγε φανερά), η Αγλαΐα Κυρίτση, ο πρ. βουλευτής Λέσβου, Ιωάννης Ζερδελής, ο δημοσιογράφος Αρης Χατζηστεφάνου, ο συνταγματολόγος Γιώργος Κασιμάτης, η τηλεκριτικός Ντέπυ Γκολεμά, η μητέρα της κ. Κωνσταντοπούλου, δημοσιογράφος και πρώην πρόεδρος του ΕΣΡ, Λίνα Αλεξίου, ο πατέρας της Νίκος Κωνσταντόπουλος, ο επικεφαλής του κινήματος «Δεν Πληρώνω», Βασίλης Παπαδόπουλος, οι ηθοποιοί Βάσια Παναγοπούλου (που διευθύνει το «Χυτήριο») και Χάρης Σώζος, ο πρώην βουλευτής Γιάννης Σταθάς, αλλά και η κυρία που πέταξε την κότα στο μέγαρο Μαξίμου, Αυγή Βουτσινά.
Η κ. Κωνσταντοπούλου προσήλθε στον χώρο υπό τους ήχους του «People have the power» της Πάτι Σμιθ. Εως να τελειώσει το γνωστό τραγούδι, χαιρετούσε γνωστούς και αγνώστους. Μετά φωτογραφήθηκε, κάθισε και τον λόγο πήρε ένας νέος «τελειόφοιτος φοιτητής που σπουδάζει Οικονομικά», όπως μας συστήθηκε, ο Σταύρος Παπαϊωάννου.
«Η Ζωή μού ζήτησε πριν ένα χρόνο να μιλήσω σε μια συνεδρίαση για το δημόσιο χρέος και τώρα είμαι εδώ για να καταθέσω μια διαφορετική οπτική, νέες ιδέες και νέες λογικές, μακριά από την καθοδήγηση-κατήχηση και την ψευδαίσθηση διαλόγου. Είμαστε υπέρ της άμεσης δημοκρατίας. Είναι δύσκολο βέβαια να συναποφασίζουμε 1.000 άτομα, αλλά θα βρούμε τον τρόπο… Αξίζει να ζούμε για ένα όνειρο, κι ας είναι φωτιά που θα μας κάψει» κατέληξε.
Τον λόγο αμέσως μετά έλαβε η συγγραφέας και καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών, Πέπη Ρηγοπούλου. Αποκαλώντας την κ. Κωνσταντοπούλου «φίλη Ζωή», εξήγησε πως βρέθηκε εκεί γιατί αναγνωρίζει «τη δημόσια στάση της Ζωής για τα μνημόνια, το χρέος και τις αποζημιώσεις», γιατί καταδικάζει «την καμπάνια δημόσιας και ιδιωτικής σπίλωσης της ίδιας και όχι μόνο» και γιατί ελπίζει «το νέο βήμα της Ζωής να συμβάλει την απελευθέρωση της χώρας μας».
«Κάποιοι θέλουν να πουν “αξιολόγηση” και εννοούν “συνθηκολόγηση”» τόνισε από το βήμα, βάλλοντας κατά της κυβέρνησης. «Δεν πρέπει να σπαταλήσουμε άλλο την περιουσία μας, που είναι το “όχι” του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα» τόνισε.
«Ας έχει ούριο άνεμο»
Στο πλευρό του νέου κόμματος βρέθηκε και ο Ερίκ Κοκερέλ, στέλεχος του Αριστερού Μετώπου, που μίλησε και εκ μέρους του Ζακ-Λικ Μελανσόν. «Η Ζωή μπορεί να αποτελέσει ηγετική μορφή της αλλαγής. Με τον ΣΥΡΙΖΑ, που μας απογοήτευσε, έδειξες τις ικανότητές σου να φέρεις νέες ιδέες στην εξουσία» δήλωσε μεταξύ άλλων, τονίζοντας πως σε πρόσφατες δημοσκοπήσεις ο Ζακ-Λικ Μελανσόν προηγείται του Ολάντ στη Γαλλία. «Ας έχει ούριο άνεμο» έκλεισε, ευχόμενος στο νέο κόμμα.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου ξεκίνησε και συνέχισε, εκπλήσσοντάς μας, καθώς διάβαζε αυτολεξεί το κείμενο που είχε μοιραστεί ως «ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος». «Το διαβάζουμε μαζί της, όπως τα εδάφια τη Μ. Παρασκευή», σχολίασε ένας παρευρισκόμενος γελώντας.
Ουσιαστικά, αναφέρθηκε στα έξι «δ» του κόμματος: δημοκρατία, δικαιοσύνη, διαφάνεια, διαγραφή του παράνομου χρέους, διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών από τον Α’ και Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, των αξιώσεων από υποθέσεις διαφθοράς και όλων εν γένει των δικαιωμάτων της χώρας «που είναι και δικαιώματα του λαού μας».
Τελειώνοντας την ανάγνωση, μίλησε για «δικτατορίες που πρέπει να πέσουν με αγώνες του λαού», είπε πως «η Πλεύση Ελευθερίας είναι απολύτως απαραίτητη και αναγκαία σήμερα», πως «οι εκλογές του Σεπτεμβρίου ήταν σκηνοθεσία των δανειστών», για «ανθρωπάκια που κυβερνούν μια υποδουλωμένη χώρα», για «φαυλοκρατία και παρεοκρατία». Μίλησε και επί προσωπικού, λέγοντας πως ποτέ δεν διεκδίκησε εξουσία και πως το αίσθημα ευθύνης είναι αυτό που της υπαγορεύει τη νέα αυτή θέση.
«Είμαστε εδώ για να τρέμουν και να μην κοιμούνται» έκλεισε, υψώνοντας το χέρι της γροθιά στον αέρα. «Καλό ταξίδι καπετάνισσα, βασίλισσα εσύ της Αριστεράς», ακούστηκε φωνή από το κοινό. «Μακάρι να έχει δύναμη» ψιθύριζε η μητέρα της.
-320x213.jpg)
