Η φάβα στο Παρίσι και ο λάκκος στην Αθήνα

Ξεφυλλίζοντας τα φύλλα των τελευταίων ημερών προς τα πίσω, το συμπέρασμα που προκύπτει από τη δεύτερη ιστορική διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με την τρόικα στο Παρίσι είναι ότι η μόνη σωστή πληροφορία που είχαμε από τη διαπραγματευτική ομάδα μας ήταν η πληροφορία για τη φάβα με καραμελωμένα κρεμμύδια που προσέφερε αντί σνακ η οικοδέσποινα. Ολα τα άλλα, περί «σκληρής και εποικοδομητικής διαπραγμάτευσης», που «ήταν το πρώτο βήμα για την έξοδο από το Μνημόνιο» και την «επιστροφή στην κανονικότητα», αποδείχτηκαν αέρας κοπανιστός.

Κάθε διαπραγματευτής (να τους μνημονεύουμε άλλη μια φορά: Γκ. Χαρδούβελης, Χρ. Λαζαρίδης, Στ. Παπασταύρου, Γ. Βρούτσης, Κ. Μητσοτάκης, Χρ. Πρωτόπαπας) μετέφερε τη δική του εκδοχή για το περιεχόμενο των διαπραγματεύσεων. Οσο για τις εκτιμήσεις, τις προβολές τους για τη συνέχεια, ας μην ανακινήσουμε το θέμα. Θα διερωτηθεί ο κακεντρεχής: Μα ο πρωθυπουργός και ο αντιπρόεδρος δεν είχαν προετοιμάσει το έδαφος πολιτικά; Επί τόσες ημέρες δεν ήταν σε «ανοιχτή γραμμή με την καγκελάριο Μέρκελ, τον πρόεδρο Γιούνκερ, τη διευθύντρια Λαγκάρντ», με την οικουμένη σύμπασα, για την τελική πράξη;

Από το αποτέλεσμα φαίνεται πως η γραμμή δεν ήταν ανοιχτή για τους κυρίους Σαμαρά και Βενιζέλο. Αν έκαναν τον κόπο να διαβάζουν προσεκτικά τα διεθνή πρακτορεία μετά την πρώτη διαπραγμάτευση στο Παρίσι, θα είχαν αντιληφθεί ότι το μόνο πολιτικό χαρτί που είχαν για μια πολιτική συμφωνία δεν ήταν άλλο από την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας. Για να δώσουν οι εταίροι μια ισχυρή δέσμευση, ήθελαν πολύ απλά να δουν τον Πρόεδρο. Η κυβέρνηση όμως νόμισε ότι θα τους εμπαίζει μόνο με υποσχέσεις, ώστε να πάρει τη δική τους δέσμευση και να τη χρησιμοποιήσει στο εσωτερικό για να φτιάξει προεδρική πλειοψηφία. Και, αντιστρόφως, στο εσωτερικό έλεγε ότι έχει τη δέσμευση των εταίρων στην Ε.Ε.

Τώρα που οι εταίροι έχουν ανοίξει όλα τα χαρτιά στο τραπέζι, αυτό το διπλό παιχνίδι δεν μπορεί να πάει παρακάτω. Η διαδικασία της προεδρικής εκλογής πρέπει να ανοίξει αμέσως, η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει άλλους δύο μήνες την κυβέρνηση να καταλάβει πόσο στραβά έχουν πάει τα πράγματα. Μπορούμε να συζητούμε βεβαίως για τον λάκκο που είχε η φάβα στο Παρίσι, αλλά, όπως είπε χθες και ο πρόεδρος της Βουλής, μπορεί να ανοίξει η προεδρική εκλογή, με την υπόδειξη των υποψηφίων.

Ο μόνος λόγος για να μην ανοίξει αμέσως η διαδικασία είναι να μην υπάρχει υποψηφιότητα!