Οταν ήμουν (πιο) μικρή, κάθε που έμπαιναν οι Απόκριες, γινόμουν κουρέλι. Γιατί κάθε Απόκριες ο Σπύρος έκανε πάρτι μασκέ. Και κάθε χρόνο σε αυτό το πάρτι ο Σπύρος ντυνόταν Ρομπέν των Δασών.
Δεν έλεγε να ψηλώσει και η στολή τού έκανε και στην Πρώτη και στη Δευτέρα και στην Τρίτη Δημοτικού. Κι εγώ, ερωτευμένη τρελά με τον Σπύρο, έπρεπε να βρω κάθε φορά μία στολή που να ταιριάζει με τον αρχετυπικό αυτόν Αγγλο λαϊκό ήρωα. Και να είναι και διαφορετική κάθε φορά, γιατί εγώ ψήλωνα.
Κι έτσι, κάθε χρονιά, φτου κι απ’ την αρχή το βάσανο. Ασε που είχα και τη Βάσια, που έμοιαζε σαν Κινεζούλα και ντυνόταν Κινεζούλα και ταίριαζε με τον Σπύρο και στο ύψος και στην εξωτική καταγωγή (ακόμη όταν βλέπω Αγγλους παντρεμένους με Κινέζες, κάτι σκιρτάει μέσα μου. Μα πού πάνε και τις βρίσκουν; Οι μισοί Αγγλοι φίλοι μου με Κινέζες συζούν!).
Να μην τα πολυλογώ, όλη αυτή η αναμπουμπούλα μ’ έκανε ερείπιο. Προσευχόμουν κάθε Σεπτέμβρη να βρω τον Σπύρο πιο ψηλό, αλλά μάταια. Λίγα πράγματα έγιναν μέχρι το τέλος του σχολείου.
Αντε να πήρε 5 πόντους. Εγώ πάλι, όπως τα περισσότερα κοριτσάκια της ηλικίας μου, ήρθα και θέριεψα. Ο,τι ήταν να πάρω (σε ύψος) το πήρα στο Δημοτικό. Τον Σπύρο τον πήρε η Βάσια. Και μένα μου ’μεινε το άγχος των Αποκριών, του Αγγλου και της Κινέζας.
Περίεργη κι εγώ, δε λέω, αλλά και οι Κινέζοι δεν πάνε πίσω. Μπορεί να ανακάλυψαν τις τραπεζικές επιταγές δύο χιλιάδες χρόνια π.Χ., αλλά οι δοξασίες ζουν και βασιλεύουν ακόμα και δύο χιλιάδες χρόνια μετά τη γέννηση του Παμμέγιστου (λέμε τώρα, γιατί αν υπήρχε θεός, ο Σπύρος θα ψήλωνε!).
Ξεθάβουν, σου λέει, νεκρές Κινεζούλες –παρανόμως φυσικά, τις νύχτες– για να τις θάψουν μαζί με άντρες που πέθαναν ανύπαντροι. Το ’χουν σε κακό, σου λέει, να πάνε μόνοι κι έρημοι στον άλλο κόσμο. Πρόκειται για ένα μακάβριο μεσαιωνικό έθιμο, που είχε καταργήσει ο Μάο, αλλά επανεμφανίστηκε πρόσφατα.
Και δώσ’ του εκσκαφές και παντρολογήματα στον Κάτω Κόσμο. Κι έρχομαι κι εγώ, παραμονές ακόμη μίας Αποκριάς, και ρωτώ: Κι εμείς οι άνω του 1,50 τι θ’ απογίνουμε; Μήτε στην άλλη ζωή δε βλέπω γατρειά. Γιατί κι εκεί, Κινέζες προτιμούν.
