Τώρα θυμήθηκαν την απελπισία στις φυλακές;

Μετά τη δημοσίευση της έκθεσης της Επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (CPT) και τις σοβαρές ελλείψεις που διαπίστωσε στις φυλακές, και ειδικά σε χώρους που κρατούνται ασθενείς, αναλυτικά στοιχεία παρέθεσε και το υπουργείο Δικαιοσύνης.

Ο έλεγχος της επιτροπής έγινε τον Απρίλιο λίγο πριν αρχίσουν να εφαρμόζονται τα μέτρα αποσυμφόρησης κι ενώ έμπαιναν στα σκαριά οι προσπάθειες να καλυτερεύσουν οι συνθήκες για τους ασθενείς κρατουμένους.

Εντύπωση ωστόσο προκάλεσε η ανακοίνωση της ΟΣΥΕ (Ομοσπονδία Σωφρονιστικών Υπαλλήλων Ελλάδας), η οποία για πρώτη φορά (όπως προκύπτει από τα δελτία Τύπου) αντέδρασε στα συμπεράσματα παρόμοιας έκθεσης.

Με εκφράσεις όπως η κατρακύλα των φυλακών έχει πιάσει πάτο, η ανοργανωσιά, η υποστελέχωση συνθέτουν την εικόνα της κατάρρευσης, η Ομοσπονδία εκθέτει τα αρνητικά του συστήματος.

Η ανακοίνωση της πλειοψηφίας των μελών του Δ.Σ. μιλάει και εξ ονόματος των κρατουμένων, ενώ δηλώνει ότι μετά τη «γενναία αποσυμφόρηση» δεν έχει προχωρήσει τίποτα και επισημαίνει ότι το υπουργείο ρίχνει τα βάρη στους εργαζόμενους.

Μάλιστα καταγγέλλει ότι «τώρα κατάλαβε το πόσο δημοκρατικό είναι το υπουργείο, πόσο δημοκράτες είναι όλοι εκεί και πόσο δημοκρατικά λειτουργούν».

Δημιουργεί πολλά ερωτήματα η στάση της πλειοψηφίας των μελών του ΔΣ. Ειδικά όταν ο αντιπρόεδρός της, ο διαχρονικός Α. Αραβαντινός, βρίσκεται στις επάλξεις των φυλακών επί δεκαετίες, έχοντας οδηγήσει ακόμα και σε παραίτηση εκείνον ακριβώς τον υπουργό (Σ. Κουβελάκη) που τόλμησε να εξαγγείλει σειρά από δημοκρατικές αλλαγές με στόχο την καλυτέρευση της ζωής των κρατουμένων.

Ο ίδιος, ως επικεφαλής του Ψυχιατρείου, αλλά και τα υπόλοιπα μέλη της πλειοψηφίας του Δ.Σ., ενώ επί δεκαετίες δημοσιεύονταν εκθέσεις δραματικές, γίνονταν δημόσιες καταγγελίες και καταδικαζόταν η χώρα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, δεν εξέφρασαν δημόσια τόσο ζωηρά την απελπισία τους και κυρίως ποτέ δεν μίλησαν για αντιδημοκρατική συμπεριφορά παραγόντων του υπουργείου μέχρι τώρα.

Παρ’ όλα αυτά, πολλές από τις τόσο «επιλεκτικά» φορτισμένες διαπιστώσεις των σωφρονιστικών είναι πάγια και διαρκή ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν.