Χωρίς την πίεση της καταιγίδας τελεσιγραφικών προθεσμιών του Τραμπ, ΗΠΑ και Ιράν αυτοσυγχαίρονται σε σχεδόν καθημερινή βάση για τη νίκη τους στον πόλεμο.
Πριν από μερικά χρόνια κυριαρχούσε η ψευδαίσθηση αλλά και ο ευσεβής πόθος ενός αιφνιδιαστικού χειρουργικού πλήγματος των ΗΠΑ – Ισραήλ στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, για να παγώσουν οι περιφερειακές ηγεμονικές φιλοδοξίες της Τεχεράνης. Στα όρια της κόκκινης γραμμής πέραν της οποίας οι διεθνείς πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις μπορούν να γίνουν ένα ανεξέλεγκτο ντόμινο αποσταθεροποίησης, οι ΗΠΑ πρέπει να πείσουν ότι νίκησαν.
Ενα παρόμοιο σκηνικό στήθηκε τον Οκτώβριο του 1962 με την Κρίση της Κούβας που παρουσιάστηκε σαν ήττα της Μόσχας, η οποία μπροστά στην αποφασιστικότητα των ΗΠΑ απέσυρε τους πυραύλους μέσου βεληνεκούς που είχε εγκαταστήσει 90 μίλια από τις ακτές της Φλόριντα.
Η πραγματικότητα ήταν στους αντίποδες, καθώς μερικά χρόνια πριν οι ΗΠΑ είχαν εγκαταστήσει πυραύλους μέσου βεληνεκούς στην Τουρκία, μια εξέλιξη που έδινε στην Ουάσινγκτον δυνατότητα αιφνιδιαστικού πρώτου πλήγματος.
Το μήνυμα της ΕΣΣΔ ήταν ξεκάθαρο, καθώς οι πύραυλοι στην Κούβα θα αποσύρονταν μόνο όταν οι ΗΠΑ θα απέσυραν το αντίστοιχο οπλικό σύστημα από την Τουρκία.
Ο Τζον Φ. Κένεντι βρέθηκε απέναντι στο βαθύ κράτος που τον πίεζε να βομβαρδίσει τις σοβιετικές βάσεις στην Κούβα.
Τότε με τη βοήθεια του αδελφού του και υπουργού Δικαιοσύνης, Ρόμπερτ, αλλά και του πρέσβη της ΕΣΣΔ, διαπραγματεύτηκε με το Κρεμλίνο την απόσυρση των πυραύλων από την Τουρκία και την Κούβα και ταυτόχρονα δεσμεύτηκε να μην επιχειρήσει να ανατρέψει τον Κάστρο.
Ο Κένεντι, επικαλούμενος τη σύγκρουσή του με το βαθύ κράτος, πέτυχε η απόσυρση των αμερικανικών πυραύλων από την Τουρκία να υλοποιηθεί έξι μήνες μετά την απόσυρση των σοβιετικών από την Κούβα, για να μη συνδεθούν οι δύο κινήσεις ως υποχώρηση της αμερικανικής πλευράς.
Ο Κένεντι παγιδεύτηκε από το βαθύ κράτος και ενέκρινε την απόβαση μισθοφόρων στην Κούβα λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του στις αρχές του 1961. Ενάμιση χρόνο αργότερα παρέκαμψε το βαθύ κράτος και απέτρεψε πυρηνική σύγκρουση.
Εναν χρόνο και δύο μήνες μετά δολοφονήθηκε στο Ντάλας και παρά τις επανειλημμένες έρευνες η υπόθεση παραμένει στο σκοτάδι.
Οταν ο Αϊζενχάουερ παρέδωσε τον Λευκό Οίκο στον Κένεντι επισήμανε στον αποχαιρετιστήριο λόγο του τους κινδύνους που προκύπτουν από την παντοδυναμία του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος.
Την άνοιξη του 2018 στη διάρκεια της πρώτης θητείας του ο Τραμπ, υπό την πίεση των ΜΜΕ, διέταξε τον βομβαρδισμό βάσης των δυνάμεων του Ασαντ έχοντας προειδοποιήσει μέσω Ρωσίας το καθεστώς της Δαμασκού.
Ο συμβιβασμός του 1962 που τερμάτισε την Κρίση της Κούβας κατέστη δυνατός χάρη στην ανοχή-συνενοχή της αντίπαλης πλευράς.
Σήμερα όλα δείχνουν ότι και οι δύο πλευρές είναι βαθιά διχασμένες, αλλά συγχρόνως και παγιδευμένες ανάμεσα σε μια ρητορική ρωμαϊκού θριάμβου και μια πραγματικότητα μονόδρομου συμβιβασμού.
