-980x515.jpg)
Οι δύο εβδομάδες διαπραγματεύσεων που αποφασίστηκαν μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, μπορεί να φέρουν μία ευρύτερη συνεννόηση ή ένα νέο γύρο εχθροπραξιών.
Ανεξάρτητα από την εξέλιξή τους, το βέβαιο είναι ότι οι 40 ημέρες της αναμέτρησης άλλαξαν τον κόσμο και την αντίληψη που έχουμε γι’ αυτόν.
Η εικόνα των ΗΠΑ
Η εικόνα και η διεθνής επιρροή των ΗΠΑ έπαθαν μεγάλη ζημιά κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης.
Οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν επιθετικό πόλεμο κατά του Ιράν με τον πρόεδρο Τραμπ να δίνει την εντύπωση ότι εγκλωβίστηκε σε ένα «πόλεμο του Ισραήλ».
Η ηγεσία της υπερδύναμης διεξήγαγε τον πόλεμο με τρόπο που προκάλεσε την αντίδραση της αμερικανικής κοινής γνώμης και κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου.
Το διεθνοπολιτικό κεφάλαιο των ΗΠΑ άρχισε να εξαντλείται με ανησυχητικά γρήγορο ρυθμό. Η απόφαση Τραμπ να αναζητήσει διέξοδο μέσω διαπραγματεύσεων αποσκοπεί στο να περιοριστεί η ζημιά που προκάλεσαν στις ΗΠΑ οι επιλογές του.
ΝΑΤΟ – Ε.Ε.
Με τον πόλεμο στο Ιράν επιδεινώθηκε η κατάσταση στο ΝΑΤΟ. Οι αντιθέσεις μεταξύ ΗΠΑ-συμμάχων πέρασαν από τον Καναδά και τη Γροιλανδία στα στενά του Ορμούζ.
Οι σύμμαχοι αρνήθηκαν τη στρατιωτική συνδρομή στις ΗΠΑ για το άνοιγμα των στενών του Ορμούζ. Δεν θέλησαν να επαναλάβουν περιπέτειες όπως του Αφγανιστάν και του Ιράκ. Υπογράμμισαν ότι το ΝΑΤΟ είναι αμυντική συμμαχία με γεωγραφικά προσδιορισμένη αποστολή.
Ο Τραμπ τους χαρακτήρισε δειλούς και τόνισε πως δεν θα ξεχάσει την απουσία τους την ώρα της μεγάλης ανάγκης.
Στην Ευρώπη ελάχιστοι πιστεύουν πως οι ΗΠΑ-όσο είναι πρόεδρος ο Τραμπ-θα σπεύσουν σε βοήθεια, σε περίπτωση ρωσικής επίθεσης. Το ΝΑΤΟ μοιάζει στρατηγικά νεκρό.
Ο πόλεμος στο Ιράν έφερε στην επιφάνεια και την αντίθεση ΗΠΑ-Ε.Ε. Οι κυβερνήσεις της Ισπανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας επέβαλαν περιορισμούς στις αμερικανικές δυνάμεις, στη χρήση του εναέριου χώρου τους και των αμερικανικών βάσεων. Θεώρησαν τον πόλεμο επιθετικό και θέλησαν να κρατήσουν αποστάσεις ασφαλείας.
Η αμερικανική απάντηση ήλθε με τη συμμετοχή του αντιπροέδρου των ΗΠΑ Βανς, στην προεκλογική εκστρατεία του Όρμπαν, στην Ουγγαρία, εν όψει των κρίσιμων εκλογών της 12ης Απριλίου.
Ο Όρμπαν έχει κηρύξει πόλεμο κατά της ΕΕ και ο Βανς παρενέβη στην εκλογική διαδικασία στην Ουγγαρία καταγγέλλοντας παρέμβαση της ΕΕ!
ΝΑΤΟ και ΕΕ αντιμετωπίζονται πλέον αρνητικά έως εχθρικά από τις ΗΠΑ.
Το τέλος των εγγυήσεων
Ο τρόπος που κινήθηκε ο Τραμπ κατά τη διάρκεια του πολέμου κατά του Ιράν σήμανε και το τέλος των εγγυήσεων προς Ταιβάν, Ιαπωνία, Ν. Κορέα, έναντι της «κινεζικής ηγεμονίας».
Οι ΗΠΑ προχώρησαν στην κλιμάκωση αδιαφορώντας για τις συνέπειες για τις εξαιρετικά αναπτυγμένες χώρες της Άπω Ανατολής, που έχουν τεράστια εξάρτηση από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο που προμηθεύονται μέσω των στενών του Ορμούζ.
Ταυτόχρονα μετέφεραν αεροναυτικές δυνάμεις και πυραυλικά, αντιπυραυλικά συστήματα από αυτές τις χώρες στην ευρύτερη περιοχή του Ιράν στέλνοντας μήνυμα αλλαγής προτεραιοτήτων.
Όπως οι ευρωπαίοι του ΝΑΤΟ θεωρούν ότι έχει εξασθενήσει επικίνδυνα η αμερικανική εγγύηση για την άμυνά τους, έτσι αισθάνονται πλέον ακάλυπτες η Ταιβάν, η Ιαπωνία και η Ν. Κορέα έναντι της στρατηγικής της Κίνας στην περιοχή του Ινδικού-Ειρηνικού.
Αραβική ανασφάλεια
Η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Κουβέιτ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν προσφέρουν στις ΗΠΑ βάσεις και τεράστια χρηματικά ποσά μέσω εξοπλιστικών προγραμμάτων και ανακύκλωσης των πετροδολαρίων. Θεωρούν ότι με τον τρόπο αυτό δεσμεύουν τις ΗΠΑ υπέρ της ασφάλειάς τους έναντι του Ιράν.
Μέσα σε 40 ημέρες πολέμου κατέρρευσαν οι αυταπάτες και η στρατηγική τους.
Οι Αμερικανοί εξέθεσαν αυτές τις χώρες, με την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης, σε ιρανικά αντίποινα. Δεν μπόρεσαν να προσφέρουν αντιπυραυλική ασπίδα ενώ έφτασαν στο σημείο να εγκαταλείψουν και τις βάσεις τους, οι οποίες αποδείχθηκαν και αυτές ανυπεράσπιστες. Τα στρατεύματά τους προτίμησαν τα ξενοδοχεία της περιοχής.
Οι χώρες του αραβικού κόλπου βρίσκονται πλέον σε αναζήτηση νέας στρατηγικής με λιγότερη εξάρτηση από τις ΗΠΑ
Κέρδη για Κίνα-Ρωσία
Ο πόλεμος που ξεκίνησαν ΗΠΑ, Ισραήλ εναντίον του Ιράν, κατέληξε να ενισχύσει τον διεθνοπολιτικό ρόλο της Κίνας. Ο Σι εμφανίζεται σαν ο ηγέτης που προωθεί τη διεθνή συνεργασία και ασφάλεια σε μια περίοδο όπου ο αλλοπρόσαλλος Τραμπ δημιουργεί προβλήματα με τη συμπεριφορά του.
Η Κίνα είχε προετοιμαστεί για ενδεχόμενη ενεργειακή κρίση συγκεντρώνοντας τεράστια αποθέματα πετρελαίου. Τα πλοία της είχαν εξασφαλισμένη την ασφαλή διέλευση από τα στενά του Ορμούζ. Έχει αναπτυγμένη οικονομική συνεργασία με τις χώρες της αραβικής χερσονήσου και με το Ιράν. Συνομιλεί και συνεννοείται με όλους. Ο Τραμπ αναγνώρισε τον εποικοδομητικό ρόλο της Κίνας στο ξεκίνημα των διαπραγματεύσεων ΗΠΑ-Ιράν, εν όψει και της επίσκεψής του στο Πεκίνο.
Κέρδη κατέγραψε μέσω του πολέμου των 4Ο ημερών και η Ρωσία. Ο Τραμπ βρέθηκε στην ανάγκη να χαλαρώσει τους οικονομικούς περιορισμούς για το ρωσικό πετρέλαιο ενώ η άνοδος των διεθνών τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου διευκολύνει τη χρηματοδότηση του πολέμου της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας.
Η Ρωσία εκμεταλλεύεται σε ότι αφορά την Ουκρανία, την κρίση στο ΝΑΤΟ και στις σχέσεις ΗΠΑ-Ε.Ε. Οι ακρότητες ΗΠΑ, Ισραήλ στον πόλεμο κατά του Ιράν άλλαξαν την επικαιρότητα επιτρέποντας μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων και βαρβαρότητα των Ρώσων στην Ουκρανία.
Το λόμπι στα όρια
Γενική είναι η εντύπωση ότι το ισραηλινό, σιωνιστικό λόμπι των ΗΠΑ το παράκανε αυτή τη φορά και κινδυνεύει με πολιτικές συνέπειες.
Η αμερικανική κοινή γνώμη θεωρεί τον Τραμπ καπελωμένο από τον Νετανιάχου και δεν εμπιστεύεται τους προεδρικούς απεσταλμένους Κούσνερ και Γουίτκοφ και οι δύο γνωστοί σιωνιστές.
Το Ισραήλ ακολουθεί με τον Νετανιάχου στρατηγική επέκτασης με βάση το… βιβλικό Ισραήλ. Η ηγεσία του έπεσε έξω σε βασικές εκτιμήσεις για αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν, για τις πυραυλικές δυνατότητες του Ιράν, για την αντίδραση της αμερικανικής και της διεθνούς κοινής γνώμης.
Είναι βέβαιο ότι ο Νετανιάχου θα προσπαθήσει να υπονομεύσει την εκεχειρία και τις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ιράν. Δεν μοιάζει πλέον με κυρίαρχο του παιχνιδιού και κινδυνεύει με απότομη έως τραγική πτώση.
Το Ισραήλ και το λόμπι του δείχνουν να έφτασαν στα όρια της ισχύος και της επιρροής τους.
Αντίθετα το Ιράν – αν και μισοκατεστραμμένο – βγαίνει ενισχυμένο από τη δοκιμασία.
Άντεξε στην αναμέτρηση με ΗΠΑ, Ισραήλ. Επέτυχε την εθνική συσπείρωση υπό δραματικές συνθήκες. Κέρδισε τον σεβασμό της αμερικανικής και της διεθνούς κοινής γνώμης. Επέτυχε την έναρξη διαπραγματεύσεων με τις ΗΠΑ στη βάση δικού του σχεδίου 10 σημείων που περιλαμβάνει εξαιρετικά φιλόδοξους στόχους. Κατάργηση όλων των οικονομικών κυρώσεων και πλήρη επανένταξη στη διεθνή οικονομία. Έλεγχο της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα στενά του Ορμούζ και είσπραξη διοδίων με τη μορφή πολεμικών αποζημιώσεων. Διεθνείς εγγυήσεις για την ασφάλειά του.
Από το 1953, οπότε ΗΠΑ και Ην. Βασίλειο ανέτρεψαν τον δημοκρατικά εκλεγμένο κεντρώο πρωθυπουργό Μοσαντέκ, για να ελέγξουν το πετρέλαιο της χώρας το Ιράν αναζητεί τη μεγάλη ευκαιρία αξιοποίησης του τεράστιου δυναμικού του. Ίσως να την κέρδισε μέσα από καταστροφές και φοβερές θυσίες.
