Το σκηνικό της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή έχει αναλογίες με τον Ιούλιο του 1914, όταν οι ηγεσίες των Μεγάλων Δυνάμεων έχασαν τον έλεγχο της κλιμάκωσης της έντασης και αυτοεγκλωβίστηκαν σε ανελαστικές θέσεις.
Βλέποντας ότι η Ευρώπη οδηγείται σε γενικευμένη σύγκρουση ο αυτοκράτορας της Γερμανίας Γουλιέλμος Β’ επιχείρησε να παρατείνει για λίγες μέρες τις διαπραγματεύσεις. Οταν διερεύνησε τη δυνατότητα διακοπής της προώθησης των επιστρατευμένων στρατιωτών προς τα σύνορα με τη Γαλλία πήρε την απάντηση: «Τα τρένα έχουν ήδη ξεκινήσει».
Σήμερα η απάντηση στο ίδιο ερώτημα θα ήταν ότι όταν κινητοποιούνται τρία αεροπλανοφόρα δεν μπορούν να αποχωρήσουν χωρίς να υπάρχει τουλάχιστον σε επικοινωνιακό επίπεδο η κυρίαρχη εντύπωση ότι η Τεχεράνη υποχώρησε στη συνδυασμένη πίεση των πληγμάτων και των κλιμακούμενων απειλών του Τραμπ.
Στη διάρκεια της Κρίσης της Κούβας τον Οκτώβριο του 1962 ο πρόεδρος Κένεντι συνειδητοποίησε ότι από ένα σημείο και μετά η κλιμάκωση τίθεται εκτός ελέγχου. Ετσι με τη βοήθεια του αδελφού του Ρόμπερτ, καθ’ ύλην αναρμόδιου υπουργού Δικαιοσύνης, έστησε ένα ανεπίσημο κανάλι επικοινωνίας με το Κρεμλίνο για να διαπιστώσει ότι και η αντίπαλη πλευρά ήθελε αποκλιμάκωση.
Στα τέλη Ιουλίου του 1914 ο Γουλιέλμος Β’ ρώτησε τον επικεφαλής των Γερμανικών Σιδηροδρόμων αν είναι εφικτή μια περαιτέρω καθυστέρηση της επίθεσης κατά της Γαλλίας.
Η απάντηση δεν άφηνε περιθώρια για παρερμηνείες καθώς αν σταματούσε η προώθηση εκατοντάδων χιλιάδων στρατιωτών προς τα σύνορα η πανστρατιά ήταν σε επικίνδυνο βαθμό εκτεθειμένη σε προληπτική επίθεση του αντιπάλου.
Ο πατέρας της στρατηγικής σκέψης της Κίνας, Σουν Τζου (544-496 π.Χ.), έχει πει ότι το πρώτο καθήκον ενός στρατιωτικού ηγέτη είναι «να χτίζει μια γέφυρα για να μπορεί να αναδιπλωθεί χωρίς να ταπεινωθεί η αντίπαλη πλευρά».
Στην εν εξελίξει σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν η Τεχεράνη δεν φάνηκε να χάνει ούτε στιγμή τον έλεγχο της κλιμάκωσης, σε αντίθεση με την Ουάσινγκτον όπου η νευρικότητα και η αμηχανία του Τραμπ οδηγούν σε σκληρή γλώσσα που απειλεί το Ιράν με επιστροφή στη λίθινη εποχή.
