ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η αυτοσυγκράτηση των χωρών που δέχονται τις επιθέσεις του Ιράν επειδή φιλοξενούν αμερικανικές βάσεις έχει ως ημερομηνία λήξης το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ και την κατάληψη της νήσου Χαργκ.

Θεωρητικά οι χώρες που φιλοξενούν αμερικανικές βάσεις από όπου πλήττονται στόχοι στο Ιράν, μαζί με τις χώρες που απειλούνται με ενεργειακή ασφυξία, αποτελούν έναν ευρύτατο συνασπισμό προθύμων που δεν μπορεί παρά να στοιχηθεί στο πλευρό των ΗΠΑ.

Πριν από εβδομήντα χρόνια, το 1956, όταν ο Νάσερ εθνικοποίησε τη Διώρυγα του Σουέζ, οι δύο συνιδιοκτήτριες χώρες Γαλλία και Βρετανία, με δεδομένη την αντίθεση των ΗΠΑ σε κάθε μορφή επέμβασης, προσπάθησαν να στήσουν έναν συνασπισμό προθύμων αποτελούμενο από τις χώρες η εμπορική ναυτιλία των οποίων έκανε χρήση της θαλάσσιας λεωφόρου.

Το τελευταίο δεκαήμερο πληθαίνουν οι φήμες, οι οποίες ειρήσθω εν παρόδω τροφοδοτούνται από τις αντιφατικές δηλώσεις του Τραμπ, που προειδοποιούν ότι ο Λευκός Οίκος μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανακοινώσει ότι οι ΗΠΑ νίκησαν και να διατάξει το τέλος του πολέμου.

Σήμερα καμιά από τις χώρες του Κόλπου που στοχοποιήθηκαν από το Ιράν δεν ανταπέδωσε πλήττοντας με τις δικές της δυνάμεις την Τεχεράνη.

Το 2026 δεν είναι 1956 και η Ρωσία και η Κίνα δεν επιθυμούν να ανοίξουν νέα μέτωπα αντιπαράθεσης με τις ΗΠΑ.

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα παρακολουθήσουν σαν θεατές το ντόμινο αποσταθεροποίησης που προκάλεσε η επίθεση κατά του Ιράν.

Την άνοιξη του 2003 η Ε.Ε. διασπάστηκε απέναντι στην απόφαση των ΗΠΑ να εισβάλουν στο Ιράκ.

Το 2022 η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία δεν κατέστησε τη Μόσχα απομονωμένο παρία.

Σήμερα κανείς δεν βιάζεται να στοιχηθεί με τις ΗΠΑ, με τους λειτουργικούς αυτοματισμούς του ΝΑΤΟ και των διμερών συμφωνιών και την ίδια στιγμή οι φιλοξενούσες αμερικανικές βάσεις χώρες να δηλώνουν ουδέτερες.

Το Ιράν δεν είναι Γριλανδία, Καναδάς, Παναμάς, Βενεζουέλα ή Κούβα, για τον πολύ απλό λόγο ότι μπορεί να προκαλέσει παγκόσμιο ντόμινο αποσταθεροποίησης σε μια στιγμή που σοβαρές αμφιβολίες σκιάζουν τη δυνατότητα και τη βούληση των ΗΠΑ να σταματήσουν τη διολίσθηση προς το χάος.