Ο Ανδρέας Παπανδρέου, σε μια περίοδο έντονης εσωκομματικής αντιπαράθεσης, θέλοντας να στείλει ένα μήνυμα στα στελέχη που διαγκωνίζονταν, είχε πει την περίφημη φράση ότι «το ΠΑΣΟΚ δεν χαρίζεται, δεν κληρονομείται, δεν τεμαχίζεται σε τιμάρια». Επιβεβαιώθηκε; Οχι. Το ΠΑΣΟΚ χαρίστηκε στη Νέα Δημοκρατία, τον… προαιώνιο αντίπαλό του, συμμετέχοντας στην κυβέρνηση συνεργασίας 2012-2015 με την ιδιότητα του φτωχού εταίρου. Κληρονομήθηκε γιατί πρόεδρός του έγινε ο Γιώργος Παπανδρέου, ο γιος του ιδρυτή, με τη σύμφωνη γνώμη των μελών και των οπαδών του, που τον ψήφισαν στις εσωκομματικές εκλογές του 2004 και του 2007, την πρώτη φορά χωρίς ανταγωνιστή, τη δεύτερη φορά απέναντι στον Ευάγγελο Βενιζέλο.
Οι δημοσκόποι έχουν επισημάνει ότι ένα 40% αυτών που ψήφισαν τον Γιώργο Παπανδρέου το 2007 το έκαναν γιατί ήταν «ο γιος του Ανδρέα». Συναισθηματική και όχι πολιτική στάση. Πιο δυνατή η συναισθηματική στάση, όταν εκδηλώνεται, ακυρώνει ιδεολογικά επιχειρήματα, υποβαθμίζει τα προσωπικά προσόντα, αλλά χωρίς την κατάλληλη επεξεργασία, χωρίς το απαραίτητο ντύσιμο με στρατηγική, επιδιώξεις, συμμαχίες, έχει μικρή διάρκεια ζωής. Τεμαχίστηκε σε τιμάρια; Επί της ουσίας δεν συνέβη κάτι τέτοιο, αν και τα τελευταία χρόνια είχαμε μια απόπειρα τεμαχισμού με την πρωτοβουλία του Γιώργου Παπανδρέου να στήσει το δικό του κόμμα (ΚΙΔΗΣΟ). Απέτυχε και επέστρεψε στις ρίζες του. Σήμερα είναι συρρικνωμένο, πολύ μακριά από τα ποσοστά που έπαιρνε την εποχή της παντοδυναμίας του. Τα σαραντάρια έχουν γίνει δεκαπεντάρια και η πρωτιά στις εκλογές είναι πολύ δύσκολος στόχος. Ωστόσο συνεχίζει και η ηγεσία του ελπίζει ότι κάποια στιγμή θα βγάλει το ΠΑΣΟΚ από το υπόγειο γκαράζ όπου είναι παρκαρισμένα τα μικρομεσαία κόμματα.
Σε μια ανάλογη, για να μην πω χειρότερη, φάση είναι σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ. Σε βαθιά κρίση. Κάποτε, όχι πολύ πίσω, ήταν κόμμα εξουσίας, κέρδιζε εκλογές, έπαιζε πρωταγωνιστικό ρόλο, ο αρχηγός του ήταν η ελπίδα για την ευρωπαϊκή ριζοσπαστική Αριστερά. Τώρα θυμίζει την εποχή που αγωνιζόταν για να περάσει το όριο εισόδου στη Βουλή. Τη συγκεκριμένη φράση του Ανδρέα Παπανδρέου χρησιμοποίησε το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, Τρύφων Αλεξιάδης, σε ένα κείμενό του προς τα μέλη του καθοδηγητικού οργάνου του κόμματος. Οπου ΠΑΣΟΚ έβαλε ΣΥΡΙΖΑ: «Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν χαρίζεται, δεν κληρονομείται, δεν τεμαχίζεται σε τιμάρια». Θα επιβεβαιωθεί; Τον διαψεύδει η πραγματικότητα. Ο,τι απεύχεται ο κ. Αλεξιάδης έχει γίνει. Χαρίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ στον Στέφανο Κασσελάκη, έχει διασπαστεί αρκετές φορές – αφήνουμε έξω από την καταγραφή τις παλιότερες διασπάσεις, μετράμε μόνον αυτές των τελευταίων λίγων ετών. Αρα έχει τεμαχιστεί σε τιμάρια. Ενα τέτοιο «προϊόν» κανείς δεν θέλει να το κληρονομήσει. Ζημιές θα του δώσει, δεν θα του φέρει κέρδη. Αρα ή στα αζήτητα μέχρι να πιάσει χορτάρια ή αγορασμένο από κάποιον που θα το σουλουπώσει, θα το ανακαινίσει, θα το καλλωπίσει και θα το βγάλει πάλι στην αγορά με νέα πρόσοψη.
Ανάγωγα
Επιτελικό κράτος ή επιτελικό παρακράτος; Ιδού το ερώτημα. Η απάντηση εύκολη. Κλασική Δεξιά.
