Μπορεί να διαδραματίσει η Ρωσία διαμεσολαβητικό ρόλο μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν;
Από μόνο του το παραπάνω ερώτημα πιστοποιεί ότι στη συνάντηση της Αλάσκας στα μέσα του περασμένου Αυγούστου Πούτιν και Τραμπ συμφώνησαν ως προς το πλαίσιο μιας συνολικής διμερούς προσέγγισης.
Από τότε μέχρι και σήμερα η διαμάχη των ΗΠΑ με τους τρεις μεγάλους της Ευρώπης, Γερμανία, Γαλλία και Βρετανία, έχει βραχυκυκλώσει την προσπάθεια Τραμπ να αναζητήσει άμεσο τερματισμό της πολεμικής σύγκρουσης στην Ουκρανία.
Στο Κρεμλίνο γνωρίζουν πολύ καλά ότι ένα παρατεταμένο αδιέξοδο στη Μέση Ανατολή θα καθυστερήσει, άγνωστο για πόσο, τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Εξυπακούεται ότι μια ταυτόχρονη παρατεταμένη εμπλοκή στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή αυξάνει το ενδεχόμενο ήττας του Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές του προσεχούς Νοεμβρίου με συνέπεια την απώλεια της πλειοψηφίας στο Κογκρέσο.
Εύλογα τίθεται το ερώτημα γιατί ο Τραμπ χρειάζεται τη μεσολάβηση Πούτιν, τη στιγμή που μπορεί να αυτοανακηρυχτεί «νικητής» και να τερματίσει τον πόλεμο με το Ιράν την κατάλληλη χρονική στιγμή.
Ακόμα και η καλύτερη επικοινωνιακή διαχείριση μιας μονομερούς απεμπλοκής των ΗΠΑ δεν θα μπορεί να εξωραΐσει τη σκληρή πραγματικότητα, που δεν είναι άλλη από τη διαπίστωση ότι σήμερα η Μέση Ανατολή θα είναι ο πρώτος σταθμός ενός περιφερειακού ντόμινο αποσταθεροποίησης, με αφετηρία το Ιράν.
Ο τερματισμός της εναέριας σύρραξης ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν θα είναι μια διπλή πρόκληση για τους εμπλεκόμενους.
Πρώτη πρόκληση: ο επαναπροσδιορισμός των ισορροπιών των κρατών της Αραβικής Χερσονήσου που θα εξακολουθήσουν να βρίσκονται στις γεωπολιτικές συμπληγάδες μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ιράν.
Δεύτερη πρόκληση: η αποφυγή αποσταθεροποίησης του Λιβάνου, της Συρίας και του Ιράκ που μέχρι πρόσφατα βρίσκονταν υπό την επικυριαρχία του Ιράν.
Η Ρωσία, που διατηρεί δύο παράκτιες βάσεις στη Συρία, ενεπλάκη στον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους τον Οκτώβριο του 2015, με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να αποδέχονται σιωπηρά μια εξέλιξη η οποία εκ των πραγμάτων περιόριζε την περιφερειακή παντοδυναμία της Τεχεράνης.
Το Ντονμπάς είναι μακριά από τα Στενά του Ορμούζ, χωρίς αυτό να εμποδίζει τη μεταξύ τους σχέση συγκοινωνούντων δοχείων.
