Μετά την κατάκτηση της Γριλανδίας και του Καναδά και την προφυλάκιση του Μαδούρο στη Νέα Υόρκη, τι;
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τις τελευταίες βδομάδες πυκνώνουν οι φωνές που ζητούν από τον Μερτς να κινήσει τη διαδικασία επαναπατρισμού των αποθεμάτων χρυσού που η Μπούντεσμπανκ για λόγους ασφαλείας είχε αποθηκεύσει στις ΗΠΑ την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.
Πρόκειται για το 37% των συνολικών αποθεμάτων χρυσού, αξίας 170 δισ. δολαρίων, που εστάλησαν στη σκιά του φόβου για εισβολή της ΕΣΣΔ στη Δυτική Ευρώπη.
Ποιος θα μπορούσε να διαβεβαιώσει σήμερα ότι ο Τραμπ δεν θα απαντήσει στο Βερολίνο πως για τον επαναπατρισμό του γερμανικού χρυσού χρειάζεται δεσμευτική ευθυγράμμιση του Μερτς με τις στρατηγικές επιλογές των ΗΠΑ στη διεθνή σκηνή;
Αυτό που δεν μπορεί με βεβαιότητα να αποκλειστεί είναι η δημιουργία ενός κλίματος αβεβαιότητας και φόβου για τις παρενέργειες ενός «πολέμου για τον χρυσό» στην παγκόσμια οικονομία και πιο συγκεκριμένα στις χρηματαγορές.
Αν η αντιπαράθεση Ουάσινγκτον-Βερολίνου εκτροχιαστεί από τον ελάχιστο κοινό παρονομαστή πολιτικής ορθότητας που απαιτείται για να μη μεταλλαχθεί η μειωμένη έως μηδενική προβλεψιμότητα σε ασύντακτο διεθνές τσουνάμι αποσταθεροποίησης, τότε δεν θα μπορεί να αποκλειστεί η αμφισβήτηση της παντοδυναμίας του δολαρίου ως παγκόσμιου νομίσματος αναφοράς.
Στη δεκαετία του ’60, η παγκόσμια νομισματική σταθερότητα έμοιαζε να απειλείται όχι τόσο από ένα ρεσάλτο των μπολσεβίκων στον χρυσό του Ρήνου, αλλά από την άρνηση των ΗΠΑ να συμβουλεύονται τους συμμάχους τους για αποφάσεις και επιλογές τους που θα μπορούσαν να αποσταθεροποιήσουν τη Γηραιά Ηπειρο.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’70, ο τότε υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, Ζισκάρ Ντ’ Εστέν, διαμαρτυρήθηκε στον Αμερικανό ομόλογό του, Κόναλι, για τις διακυμάνσεις του δολαρίου, για να λάβει την τραμπικού ύφους απάντηση «Τοδολάριο είναι το νόμισμά μας και το πρόβλημά σας».
Δεν είναι μόνον οι Γερμανοί καθηγητές που ανησυχούν για τα εκπατρισμένα αποθέματα χρυσού της Μπούντεσμπανκ.
Η αποδολαριοποίηση είναι συνεχώς στην ατζέντα των BRICS ως μια απειλή με υπόσταση που δεν πρέπει να υποτιμηθεί ως κινδυνολογία κάποιων ανησυχούντων στο Βερολίνο.
