Υπάρχει η βάσιμη υποψία, για πολλούς βεβαιότητα, ότι η γλώσσα της διπλωματίας έχει εφευρεθεί για να κρύβει. Συχνά μάλιστα, όπως τελευταία με τη στάση της Ευρώπης στα «γριλανδικά», αυτό που κρύβει είναι η αμηχανία, η προσπάθεια κατευνασμού, η κολακεία, ακόμα και ο φόβος μπροστά στον «μπαμπούλα». Δηλώσεις επί δηλώσεων από περισπούδαστους ηγέτες της γηραιάς -πολύ γηραιάς όπως φαίνεται- ηπείρου μας, που βρίθουν από υπαινιγμούς και ντροπαλά όχι, αλλά για τον αμύητο παραμένουν γρίφοι. Τι ακριβώς λένε; Θα αντισταθούν στη γεωστρατηγική λαιμαργία του Τραμπ; Και πώς; Με ποια μέσα και ποια στρατηγική;
Δήλωσε, ας πούμε, ο Μητσοτάκης, όταν επισκέφτηκε τον Τασούλα: «Τρέφω βαθιά εκτίμηση για τις ΗΠΑ. Θα εξαντλήσω τις δυνατότητές μου για να πείσω ότι αυτή η πολιτική δεν είναι προς όφελος των ΗΠΑ. Νομίζω, σε αυτή τη γραμμή κινούνται και πολλοί Ευρωπαίοι εταίροι». Τι να καταλάβουμε για τη «γραμμή» αυτή, που υιοθετούν κατά τον πρωθυπουργό και πολλοί Ευρωπαίοι; Εχουν απέναντι τον πλανητάρχη που τους περιφρονεί, τους σαρκάζει, τους προκαλεί ανοιχτά και ο δικός μας δηλώνει ότι θα τον πείσει να καταλάβει ποιο είναι το καλό του; Είμαστε καλά; Πώς ακριβώς θα τον πείσει; Με επιχειρήματα περί διεθνούς δικαίου; Σε κάποιο γεύμα ίσως;
Στο γεύμα αυτό, όμως, απαίτηση του Τραμπ είναι να σερβιριστεί στο πιάτο του η Γριλανδία. Το επανέλαβε στο Νταβός χτες, όπου εμφανίστηκε σαν αυστηρός μπαμπάς. Τους μάλωσε με το πιο ιταμό ύφος γιατί επιμένουν στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τους υπέδειξε να αρχίσουν να τρυπάνε στη Βόρεια Θάλασσα για πετρέλαιο και τους ανακοίνωσε ότι θα τη «φάει» τη Γριλανδία. Με τις ευχές τους για καλή όρεξη, όχι με τη βία. Με διαπραγματεύσεις! Και μπορεί κανείς εύκολα να καταλάβει ότι τέτοιου είδους διαπραγματεύσεις θα ξεκληρίσουν κάθε ηθικό και πολιτικό θεμέλιο, για το τι είναι για τους λαούς της και τι μέλλον έχει η Ευρώπη. Αμωμοι εν οδώ αλληλούια.
Τον στήριξαν όταν έδωσε την άδεια και τα όπλα στον φίλο του τον Μπίμπι να διαπράξει γενοκτονία στη Γάζα. Ξέχασαν το διεθνές δίκαιο εκεί, όπως το ξέχασαν και στην επίθεση στη Βενεζουέλα. Επέλεξαν τον δρόμο της εμπλοκής στον πόλεμο του Πούτιν κατά της Ουκρανίας, αντί για τον δρόμο της ειρήνης. Και τώρα θα «διαπραγματευτούν» με τον ασύδοτο σερίφη την τύχη της Γριλανδίας. Και ο Μητσοτάκης θα εξαντλήσει τις δυνατότητές του για να τον πείσει ότι η πολιτική του δεν ωφελεί τις ΗΠΑ! Τι να πει κανείς. Κάθε ομοιότητα με τον Μεσοπόλεμο μόνο συμπτωματική δεν είναι. Που σημαίνει ότι τα χειρότερα είναι μπροστά…
-320x213.png)
