Ήρθε η φρεγάτα, ήρθε!

Νιώθω πολύ υπερήφανος και ευτυχισμένος που πήραμε καινούργια φρεγάτα. Δεν ξέρω, αλλά από το πρωί που τη βλέπω στην τηλεόραση να αρμενίζει στις ελληνικές θάλασσες νιώθω μία περίεργη, υπόγεια, ευτυχία.

Χωρίς πλάκα, δεν είναι μόνο η ασφάλεια που νιώθω (και προφανώς νιώθουμε όλοι), επειδή το ναυτικό μας θα είναι πολύ πιο δυνατό με μία φρεγάτα τελευταίας τεχνολογίας. Είναι σημαντικό και αυτό εννοείται, αλλά μου αρέσει περισσότερο αυτό το αίσθημα υπεροχής που έχει πλέον η χώρα μας, ο αέρας που αποκτά. Και ειλικρινά δεν το βλέπω ανταγωνιστικά ούτε με τους Τούρκους ούτε με κανέναν άλλον, το βλέπω αποκλειστικά εθνικά, πόσο σημαντικό είναι ως χώρα να κατέχουμε και να παρουσιάζουμε μία τέτοια φρεγάτα.

Ακόμα και για βόλτες σκέτο να τη βγάζουμε στο Αιγαίο είναι άλλη ιστορία. Σκεφτείτε πόσο διαφήμιση για τη χώρα μας θα είναι αν το καλοκαίρι την πηγαίνουμε εκεί που πάνε και τα τεράστια κρουαζιερόπλοια με τους δεκάδες χιλιάδες τουρίστες. Σκεφτείτε τι εικόνα θα μεταφέρουν όλοι αυτοί όταν θα γυρίζουν στη χώρα τους αν έχουν δει, στη Σαντορίνη για παράδειγμα ή στη Ρόδο, δίπλα στο κρουαζιερόπλοιο που θα βρίσκονται, και τη φρεγάτα μας. Με τα κανόνια της, τα ραντάρ της και όλα τα υπερσύγχρονα συστήματα. Σκεφτείτε τι εικόνα ελληνικής υπεροχής και δύναμης θα δείχνουμε. Γι’ αυτό σας λέω ότι δεν σκέφτομαι μόνο με όρους ασφάλειας, όσο σημαντικοί κι αν είναι αυτοί εννοείται και καθόλου δεν τους υποβαθμίζω.

Φρεγάτα Belharra λοιπόν, αυτό τουλάχιστον να το αναγνωρίσουμε στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Έφερε μία φρεγάτα που, όπως το θωρηκτό Αβέρωφ, έπειτα από δεκαετίες θα είναι επισκέψιμη από το κοινό. Αν και από τώρα θα μπορούσε να είναι επισκέψιμη, έστω μία φορά την εβδομάδα, κάθε Κυριακή ας πούμε. Δωρεάν για εμάς τους Έλληνες, με εισιτήριο για τους ξένους.