Η φετινή Ευρωλίγκα των 20 ομάδων και των 38 αγωνιστικών μοιάζει με τρενάκι roller coaster. Αυτό σημαίνει ότι η βασικότερη ικανότητα που χρειάζεται να διαθέτει όποιο κλαμπ θέλει να φτάσει μέχρι το τέλος της διαδρομής, είναι να διαχειρίζεται αυτές τις μεταπτώσεις χωρίς να βιώνει ακραία συναισθήματα. Ούτε μια περίοδος κακών αποτελεσμάτων φέρνει την καταστροφή, ούτε μια αντίστοιχη καλών σού επιτρέπει να επαναπαυτείς. Είναι ξεκάθαρο ότι φέτος δεν υπάρχει κακή ομάδα. Απλά μένουν πιο πίσω οι λιγότερο καλές ή εκείνες που έχουν άλλου είδους προβλήματα, όπως η Παρτίζαν. Μοιραία, η παραπάνω γενικότερη συνθήκη προκαλεί μεγάλη διασπορά αποτελεσμάτων που κρατάει σε μικρή απόσταση όσες ομάδες έχουν στόχο να φτάσουν στο φάιναλ φορ της Αθήνας και να διεκδικήσουν την κούπα.
Είναι ενδεικτικό ότι δεν υπάρχει μία που να έχει διατηρήσει αλώβητη την έδρα της. Τις λιγότερες απώλειες μέσα στο… σπίτι της τις έχει η Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία έχει υποστεί μόλις μία ήττα (από τον Παναθηναϊκό) και έτσι κάλυψε την αδυναμία που έδειχνε στην αρχή της σεζόν μακριά από αυτό. Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος των απωλειών, οι «πράσινοι», για παράδειγμα, ξαφνικά έφτασαν τις τέσσερις ήττες μέσα στο ΟΑΚΑ, ενώ ο Ολυμπιακός έχει τρεις, όσες και η πρωτοπόρος Χάποελ Τελ Αβίβ.
Ως εκ τούτου, είναι πλέον ξεκάθαρο ότι ο βασικός στόχος (πρέπει να) είναι μια θέση στα πλέι οφ κι από εκεί και πέρα… αίμα κι άμμος για τα τέσσερα εισιτήρια που οδηγούν στην Αθήνα. Το πλεονέκτημα έδρας δεν παρέχει ουσιαστική ασφάλεια, αφού η πρόκριση θα κριθεί σε μάξιμουμ πέντε παιχνίδια σε μια περίοδο που θα παίξουν ρόλο η φόρμα και οι τραυματισμοί, που είναι κι αυτοί πολλοί σε μια τόσο επίπονη διαδρομή.
Γι’ αυτό και οι δύο ελληνικές ομάδες -και κυρίως ο ευρύτερος περίγυρός τους που περιλαμβάνει τους οπαδούς τους και τα media- οφείλουν να σταθούν συνειδητοποιημένες στις μεταπτώσεις. Το θέμα δεν είναι μόνο να καταλάβουν πως υπάρχουν και ότι είναι φυσιολογικές, αλλά και να τις αντέξουν.
Ο Παναθηναϊκός έκανε μια σειρά μεγάλες εκτός έδρας νίκες και ξαφνικά υπέστη δύο μαζεμένες ήττες στο ΟΑΚΑ, που έκαναν τον κόσμο του να αμφιβάλλει, ειδικά για τον τρόπο που αμύνεται. Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε με μια ανησυχητική εικόνα, αλλά ουσιαστικά έψαχνε τη χημεία του (Ντόρσεϊ σε συνδυασμό με Φουρνιέ) και χτίστηκε με κινήσεις που είχαν προγραμματιστεί. Μπορεί και για τους δυο «αιώνιους» εκείνο που προβλημάτισε να ήταν η εικόνα και όχι κάποια αποτελέσματα, όμως το ίδιο συνέβη και με τους ανταγωνιστές τους, οι οποίοι προφανώς βιώνουν αντίστοιχες καταστάσεις αλλά όχι με την ίδια ένταση συναισθημάτων.
