Εχετε δίκιο, το αναγνωρίζουμε, συμπάσχουμε, δεν σας έχουμε ξεχάσει, αλλά με τα μπλόκα και το κλείσιμο των δρόμων παραβιάζετε τη νομιμότητα κι αυτό δεν πρόκειται να μείνει αναπάντητο. Το αμυντικό αφήγημα της κυβέρνησης που βρίσκεται αντιμέτωπη με τη μαζικότερη τα τελευταία χρόνια κινητοποίηση των αγροτών. Από τη μια πλευρά προσπαθεί να κρατήσει τις επαφές της μ’ ένα κοινωνικό στρώμα με το οποίο είχε στενές σχέσεις και ψήφιζε τη Νέα Δημοκρατία (θυμάστε τα πανηγύρια των αξιωματούχων της συντηρητικής παράταξης και των συνοδοιπόρων τους στην περιοχή της ενημέρωσης επειδή η Ελλάδα είχε βαφτεί μπλε στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις). Από την άλλη, δεν θέλει να χάσει τα στηρίγματά της στους φιλήσυχους νοικοκυραίους στους οποίους έχει πουλήσει το ιδεολόγημα περί νόμου και τάξης, σύμφωνα με το οποίο οι δυνάμεις καταστολής πρέπει να παρεμβαίνουν κάθε φορά που απειλείται η κοινωνική σταθερότητα.
Δύσκολο το έργο της ισορροπίας στην προκειμένη περίπτωση. Κινδυνεύει να χάσει και στα δύο μέτωπα. Οι αρχές που υπηρετεί η Δεξιά και οι περιστάσεις τις οποίες καλείται να διαχειριστεί είναι σε σύγκρουση. Οι φιλήσυχοι νοικοκυραίοι ενοχλούνται γιατί κατά τη γνώμη τους οι αγρότες έχουν ξεπεράσει τα όρια και εμποδίζουν τους υπόλοιπους πολίτες να συνεχίσουν να πορεύονται όπως έχουν μάθει, δηλαδή ήρεμα, από τους καναπέδες, χωρίς εξάρσεις, χωρίς εντάσεις, μακριά από περιπέτειες. Οι αγρότες είναι θυμωμένοι γιατί βουλιάζουν στην απελπισία και βλέπουν ότι αν δεν γίνει κάτι θεαματικό που θα βελτιώσει τη ζωή τους, το μέλλον τους θα είναι μεσίστιο. Οπως λένε, δεν έχουν να χάσουν τίποτα και δεν θα διστάσουν να χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα για να δικαιωθεί ο αγώνας τους. Με ποιους να πάει και ποιους ν’ αφήσει λοιπόν το καθεστώς Μητσοτάκη, γιατί και με τους μεν και με τους δε δεν γίνεται να πάει.
Η ενεργοποίηση του μηχανισμού του κοινωνικού αυτοματισμού, άλλη μία κλασική μέθοδος των εξουσιών, θα δημιουργήσει προβλήματα γιατί και οι δύο κοινωνικές ομάδες που θα αναμετρηθούν ανήκουν στο ακροατήριο της Δεξιάς. Δυσκολεύεται επίσης να χρεώσει την εξέγερση στα κόμματα της αντιπολίτευσης – η συνήθης τακτική των συστημάτων που είναι σε κρίση. Ανακαλύπτουν παντού σκευωρίες οργανωμένες από τους πολιτικούς αντιπάλους τους. Αν όμως τα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης, κυρίως αυτά που έχουν μια παράδοση στο συγκεκριμένο πεδίο, μπορούσαν να κινητοποιήσουν τόσο κόσμο για αρκετές μέρες, δεν θα ήταν κολλημένες οι επιδόσεις τους στις δημοσκοπήσεις σε χαμηλά ποσοστά. Εκτός αν νομίζουν στο μέγαρο Μαξίμου ότι αγρότες βγήκαν στους δρόμους παρασυρμένοι από τον Τσίπρα που καλεί τους πολίτες να αφυπνιστούν για να «τελειώνουμε με την κυβέρνηση Μητσοτάκη». Εντάξει, η φαντασία ορισμένων συνεργατών του πρωθυπουργού οργιάζει, ωστόσο θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να πείσουν ότι έχει βάση αυτή η εκδοχή. Προς το παρόν δεν την έχουν διακινήσει. Και οι γελοίες θεωρίες βρίσκουν μερικές φορές αντιστάσεις στο περιβάλλον του επικεφαλής της Δεξιάς.
Τι μένει; Μια παρέμβαση της δικαστικής εξουσίας. Στην κυβέρνηση πιστεύουν ότι και τους φιλήσυχους νοικοκυραίους θα καλύψει (υπάρχει κράτος, θα πουν, και η Δικαιοσύνη κάνει τη δουλειά της) και πιθανότατα θα δημιουργήσει ρήγμα στις τάξεις των κινητοποιημένων αγροτών. Οι πιο μετρημένοι των μπλόκων ενδεχομένως να τρομάξουν και να αναδιπλωθούν, προτείνοντας πιο ήπιες μορφές αντίδρασης και συμφωνία με την κυβέρνηση στο χαμηλότερο επίπεδο. Ο Αρειος Πάγος έκανε αυτό που ήλπιζε το μέγαρο Μαξίμου. Αποδεικνύεται έτσι ότι η… διάκριση των εξουσιών είναι ο κανόνας στην Ελλάδα τα τελευταία έξι χρόνια που κάνει κουμάντο το κόμμα των ιδιοκτητών της χώρας.
Aνάγωγα
Εκτός από τους Ευρωπαίους ηγέτες που ο Τραμπ κατέταξε στην κατηγορία των ανίκανων και των ανόητων γιατί καταστρέφουν τις χώρες τους, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει εντοπίσει και τους εσωτερικούς εχθρούς που είναι ύποπτοι για τρομοκρατία και καλεί τους μηχανισμούς ασφαλείας να πάρουν μέτρα για να τους εξουδετερώσουν. Ποιοι είναι αυτοί; Οι αντιαμερικανοί, οι αντικαπιταλιστές και οι αντιχριστιανοί. Ο Μακάρθι ζει και τον οδηγεί.
