Η τέλεια καταιγίδα

Την άνοιξη του 2003 το ΝΑΤΟ και η άρτι διευρυνθείσα προς Ανατολάς Ε.Ε. έφτασαν στα πρόθυρα της διάσπασης. Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο και Λουξεμβούργο, με κοινό παρονομαστή την αντίθεσή τους στην επικείμενη εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ, ήλθαν σε μετωπική σύγκρουση με την κυβέρνηση του Μπους του νεότερου.

Οι τέσσερις συναντήθηκαν στις Βρυξέλλες και αποφάσισαν τη συγκρότηση μιας ευρωπαϊκής αμυντικής δομής, θεσμικά και επιχειρησιακά ανεξάρτητης από το ΝΑΤΟ, ενώ Σιράκ και Σρέντερ ανακοίνωσαν ότι θα συναντώνται με τον Πούτιν ανά τρίμηνο.

Ετσι, τέσσερα χρόνια μετά την πανηγυρική για τα 50 χρόνια από την ίδρυση του ΝΑΤΟ σύνοδο κορυφής της Ουάσινγκτον, όπου το Βορειοατλαντικό Σύμφωνο αυτοανακηρύχθηκε σε παγκόσμιο χωροφύλακα, καταγράφηκε η πρώτη σημαντική μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου ενδοατλαντική σύγκρουση.

Σήμερα η Γαλλία, η Γερμανία, αλλά και η εκτός Ε.Ε. Βρετανία παίζουν το παιχνίδι της καθυστέρησης στον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία εν πλήρη επιγνώσει του κινδύνου να βραχυκυκλώσουν τη μεσολάβηση Τραμπ.

Πώς θα εξελιχθούν οι σχέσεις ΗΠΑ-Ευρώπης μετά τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία;

Το ερώτημα τίθεται σε μια στιγμή που η Ευρώπη ζει το τέλος της μεταπολεμικής σταθερότητας, καθώς στη Γαλλία η Λεπέν είναι σταθερά πρώτη στις δημοσκοπήσεις και το ίδιο ισχύει για το ΑfD στη Γερμανία και για την παράταξη του Φάρατζ στη Βρετανία.

Το 2026 είναι χρονιά των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ, με τον Τραμπ από τη μια μεριά και τους Μακρόν, Μερτς και Στάρμερ από την άλλη να συγκρούονται μετωπικά και εφ’ όλης της ύλης.

Δεν πρόκειται για μια παρένθεση που θα κλείσει όταν ο Τραμπ θα μπορεί να συζητά στο Οβάλ Γραφείο με τη Λεπέν, τον Φάρατζ και έναν καγκελάριο που θα στηρίζεται από την Εναλλακτική για τη Γερμανία.

Η αποσταθεροποίηση των τριών Μεγάλων της Γηραιάς Ηπείρου είναι εκ των πραγμάτων σχέση συγκοινωνούντων δοχείων με τις ΗΠΑ, που κλυδωνίζονται στη χειρότερη εσωτερική κρίση που γνώρισε η χώρα από την εποχή του εμφύλιου πολέμου.

ΗΠΑ και Ευρώπη, νικητές του Ψυχρού Πολέμου, ηττήθηκαν στη συνέχεια καθώς η αποσταθεροποίηση που προκάλεσαν οι παρεμβάσεις τους επιτάχυναν την ανάδυση ενός πολυπολικού-πολυκεντρικού κόσμου.