Πριν από έναν χρόνο ο κυβερνητικός εταίρος του Ερντογάν, Μπαχτσελί, πρότεινε στο ΡΚΚ να παραδώσει τα όπλα του και ταυτόχρονα ο έγκλειστος στο Ιμραλί, Οτσαλάν, να κληθεί στη Βουλή για να δηλώσει ότι τερματίζεται ο ένοπλος αγώνας.
Πριν από λίγες μέρες το ΡΚΚ ανακοίνωσε ότι οι δυνάμεις του έχουν αρχίσει να αποχωρούν από τη Νοτιοανατολική Τουρκία με προφανή προορισμό το Βόρειο Ιράκ και τη Βορειανατολική Συρία.
Στον έναν χρόνο που κύλησε από την πρόσκληση του Μπαχτσελί προς τον Οτσαλάν το περιφερειακό τοπίο στη Μέση Ανατολή σκιάζεται από την αβεβαιότητα και τη μειωμένη έως μηδενική προβλεψιμότητα.
Η απόφαση Ερντογάν να ανατρέψει το καθεστώς Ασαντ στη Δαμασκό αλλάζει τα δεδομένα του Κουρδικού για την Τουρκία εντός και εκτός συνόρων.
Για τον Μπαχτσελί που εκπροσωπεί το βαθύ κράτος της Τουρκίας η κουρδική οργάνωση PYD και η πολιτοφυλακή YPG δεν είναι παρά το συριακό παρακλάδι του ΡΚΚ. Ετσι για τους Ερντογάν-Μπαχτσελί ο αφοπλισμός του ΡΚΚ αφορά τις δυνάμεις που βρίσκονται εντός και εκτός συνόρων.
Με άλλα λόγια προτεραιότητα σήμερα για την Αγκυρα έχει η αποφυγή δημιουργίας ενός δεύτερου μετά το Βόρειο Ιράκ ντε φάκτο ημιανεξάρτητου κουρδικού μορφώματος.
Ο Οτσαλάν, που διαπραγματεύεται πολιτική λύση στο Κουρδικό από το 2010 με τότε αρχηγό της ΜΙΤ και νυν υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν δεν μπορεί να αναλάβει την ευθύνη της προτροπής για αφοπλισμό κουρδικών δυνάμεων εκτός Τουρκίας.
Το μέλλον των Κούρδων της Συρίας θα εξαρτηθεί σε καθοριστικό βαθμό από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ που έχουν επενδύσει στρατηγικά και συνολικά στο κουρδικό κίνημα. Στην πολιτική Ερντογάν για το Κουρδικό υπάρχει μια εγγενής αντίφαση.
Πώς μπορεί να δεσμεύεται για αυτονομία σε βαθμό τοπικής αυτονομίας ταυτόχρονα με τη συρρίκνωση των τελευταίων προσχημάτων δημοκρατικής ομαλότητας στο σύνολο της χώρας;
Τούτων λεχθέντων υπάρχει ακόμη μία σκιά στην αναζήτηση πολιτικής διευθέτησης του Κουρδικού από τον Ερντογάν, η πιθανή αναμόχλευση από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ της έντασης στο Ιρανικό Κουρδιστάν.
