ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η περιοδεία του Τραμπ στην Ασία με κορυφαία στιγμή τη συνάντησή του με τον Σι φωτίζει μια εν εξελίξει μετάλλαξη των συσχετισμών και ισορροπιών τόσο στη νοτιοδυτική όσο και στη νοτιοανατολική Ασία.

Μια μετάλλαξη που περιορίζει -αν δεν εκμηδενίζει- τη συγκρότηση από τις ΗΠΑ μιας ευρύτατης αντικινεζικής συμμαχίας.

Η διόρθωση της γραμμής πλεύσης της Ινδίας έχει ήδη ανατρέψει τις περιφερειακές ισορροπίες που εδώ και μισό και πλέον αιώνα έχει διαμορφώσει το Νέο Δελχί με κεντρικό σημείο αναφοράς μια στενή προσέγγιση με τη Μόσχα.

Για δεκαετίες η συμμαχία της ΕΣΣΔ και της Ρωσίας στη συνέχεια με την Ινδία είχε ως κοινό παρονομαστή ζωτικών συμφερόντων τη στρατηγική αντιπαλότητα των δύο χωρών με την Κίνα.

Ουάσινγκτον και Πεκίνο στήριζαν σταθερά το Πακιστάν στη διένεξή του με την Ινδία για το Κασμίρ.

Η ένταση στις σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας καλλιέργησε την προσδοκία για στρατηγική προσέγγιση Ουάσινγκτον-Νέου Δελχί.

Μια προσδοκία που διαψεύσθηκε από τις εξελίξεις, καθώς η Ινδία του Μόντι φαίνεται να φοβάται τον μονομερή επιθετικό παρεμβατισμό του Τραμπ πολύ περισσότερο από την επεκτατική πολιτική του Πεκίνου.

Ετσι, αντί της αντικινεζικής συμμαχίας που προωθεί η Ουάσινγκτον, η προσέγγιση Μόσχας-Πεκίνου-Νέου Δελχί εκ των πραγμάτων έχει τη δυναμική αντιαμερικανικής συσπείρωσης.

Σήμερα μια άλλη βεβαιότητα των ΗΠΑ στην αναζήτηση συμμάχων εναντίον της Κίνας αρχίζει να κλονίζεται, καθώς το Βιετνάμ, προαιώνιος αντίπαλος της Κίνας και δεδηλωμένος σύμμαχος των ΗΠΑ, προβληματίζεται για το πώς θα μπορέσει να ισορροπήσει ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και το Πεκίνο.

Η σκληρή πυγμή του εμπορικού πολέμου που επιδεικνύει ο Τραμπ αδιακρίτως εναντίον συμμάχων, ανταγωνιστών και αντιπάλων πυροδοτεί μια δυναμική προσέγγισης όχι εναντίον της Κίνας αλλά εναντίων των ΗΠΑ!

Η εκβιαστική ρητορική επιβολής εξοντωτικών δασμών προβάλλει ως σημαντικό πλεονέκτημα για την Κίνα.

Επίσης προβάλλει στις πραγματικές του διαστάσεις το κόστος της ρητορικής ωμής ισχύος, που δεν είναι άλλο από τη δημιουργία, για πρώτη φορά μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, μιας δυναμικής αντιαμερικανικής συσπείρωσης.