Η κυβέρνηση επιχειρεί να θεσπίσει νομοθετικά τη «δυνατότητα» (sic) του εργαζομένου να απασχολείται με ωράριο διάρκειας μέχρι και 13 ωρών ημερησίως στον εργοδότη του, επιλέγοντας υποτίθεται απολύτως ελεύθερα αν θα αξιοποιήσει τη δυνατότητα αυτή ή όχι. Προφανές θέατρο του παραλόγου, με δεδομένη την ευάλωτη θέση του εργαζόμενου και τη δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης που κρέμεται πάνω από το κεφάλι του αν «επιλέξει» να αρνηθεί σχετική «πρόταση που θα του υποβάλει» η εργοδοσία του. Αλλά και με δεδομένο τον σταδιακό αντικειμενικό καταναγκασμό του να την αποδέχεται, ακόμα και απέναντι σε «διαλλακτικό» εργοδότη, όσο οι άλλοι εργαζόμενοι γύρω του θα την αποδέχονται μαζικά, «ρυθμίζοντας» έτσι τον μέσο όρο της αγοράς εργασίας, ως προς αυτό το θέμα, με καθοριστική παράμετρο την -ήδη υψηλή- ανταγωνιστικότητα μεταξύ των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς.
Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ μπροστά στην ανάκυψη αυτού του προβλήματος, εν μέσω δεκάδων άλλων, που όλα μαζί καθιστούν τη μισθωτή δουλειά στην Ελλάδα μία από τις χειρότερες εργασιακές επιλογές στην Ευρώπη, για την Τετάρτη 1 Οκτωβρίου προκήρυξαν… απεργία 24 ωρών. (Θα μπορούσαν να δαπανηθούν τόνοι μελάνης γι’ αυτή την απόφαση, σε αυτήν όμως την περίπτωση το παρόν σχόλιο θα βγει εκτός του θέματός του.) Ο,τι μπορούν, λοιπόν, για την ανάκρουση της επίθεσης εντός αυτού του δεδομένου ασφυκτικού πλαισίου στο οποίο οι συνομοσπονδίες τις υπέβαλαν θα κάνουν οι ομοσπονδίες-μέλη τους, τα σωματεία, καθώς επίσης και το ΠΑΜΕ.
Πλείστοι όσοι δημοσιογράφοι έγραψαν για το θέμα του 13ωρου, εντόπισαν και ανέδειξαν άψογα όλη την παραπάνω κυβερνητική επίθεση στις εργασιακές συνθήκες και τη θρασύτατη πολιτική εξαπάτηση η οποία τη συνόδευσε.
Προφανώς, όμως, όλα αυτά ίσχυσαν και ισχύουν μόνο για τους άλλους κλάδους. Οχι για τους δημοσιογράφους. Αυτό είναι το συμπέρασμα που προκύπτει από το ότι, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, τα Δ.Σ. των τεσσάρων Ενώσεων Συντακτών της χώρας-μελών της ΠΟΕΣΥ μέχρι στιγμής έχουν μάλλον καταλήξει στην πρόθεση να μην απεργήσουν για 24 ώρες όπως οι υπόλοιποι κλάδοι, αλλά βασικά… να μην απεργήσουν καθόλου. Το Δ.Σ. της ΠΟΕΣΥ, με βάση τις ίδιες πληροφορίες, ενημερώθηκε για τις προθέσεις αυτές και επομένως δεν θα προκηρύξει καμία κινητοποίηση.
Μάλλον οι δημοσιογράφοι είμαστε «αδιάβροχοι» στο 13ωρο. Τι άλλο να υποθέσει κανείς; Οι εργοδότες μας, φαίνεται, θα «φίλησαν σταυρό» ότι δεν θα το απαιτήσουν. Αλλωστε η πλειονότητά τους δεν έχει δώσει μέχρι στιγμής και κανένα δείγμα προτίμησης υπέρ των εξαντλητικών ωραρίων και των απλήρωτων υπερωριών, άρα γιατί να δείξουμε αχρείαστη καχυποψία;
Πάντως, την τελευταία φορά που κοίταξα (και χάρη στα «μπάνια του λαού» ήταν αρκετά πρόσφατα), είχα διαπιστώσει ότι ο γιαλός δεν ήταν στραβός.
